Memories Bring Back Novels & Stories

Pero bakit ngayon may mga memories na pilit bumabalik sa kanyang isipan pagkakita niya sa mga bagay na'to! Napasapo siya sa kanyang ulo dahil sa biglang pagkirot nito. Nagtaka siya dahil mula noong nagkamabutihan sila ni Vance, maraming gumugulo sa kanya. Una ang pagbalik ng mga panaginip niya. Pangalawa, ang mga bagay na nakikita niya na bigla nalang may pumapasok sa isipan niya na hindi niya maintindihan.

"Did she lose her memory forever or will it come back soon?" tanong ko sa doctor. "Yes of course it will come back. We just don't know when. Some patients have their memory back after a few minutes, hours, and weeks. There are also patients who take months before the memory returns. So, in her case we'll observe her," sunod-sunod na paliwanag ng doctor sa akin. Napatango naman ako, dahil ang mahalaga ay gising na si Allison. Iyon ang mahalaga sa akin ngayon, ang makita siyang gising na at nakakapagsalita.

In her case, her memories weren't deleted or loss. They were hidden. Locked. They may be shut a part down in her brain. Or disabled that part from functioning. Risky and there's a high risk of death. But technology is technology. Memories can still be brought back by many instances and possibilities. Either accidents or dreams. Her memories are just locked in a chamber of her brain. And I just gave her brain enough electricity for it to work faster. Thus, opening or making it hyper than before. Now, let's see if it will be a success. I want to see more of their priceless faces! Hahahaha!

I planned on making one for Femella. Dahan-dahan akong tumayo sapo ang sumasakit na ulo. The return of the memories is overwhelming me. Hindi ko alam ang mararamdaman. I'm torn between being happy because my heart remembers what my brain has forgotten or blame myself for not trying hard enough to remember all these before. Bumalik ako sa kotse at nagpatuloy sa pagmamaneho. I'm looking at every house, tree, and even the dogs in the streets that will trigger more memories to materialize.

Pagkatapos, lumitaw sa isipan niya ang imahe ng araw na iyon. Dahil matagal na siyang pulis, sinanay niya ang kanyang memorya na maging malakas. Marahil ay may makaligtaan siyang maliit na detalye sa eksena, pero nandoon na ang memorya sa isipan niya na parang isang makina o video recorder. Nang inalala niya ang memorya na ito, para bang nag-rewind siya ng isang video at pinanood ito ulit para alalahanin ang maraming detalye ng panahon na iyon.

"Umamin ka nga sa 'kin. Bumalik na ba ang alaala mo?" Natigilan ako sa tanong niya. Oo nga pala. Five years ago noong maaksidente ako at nagkaroon ng amnesia. Hanggang ngayon wala akong maalala. May gamot naman akong iniinom para bumalik ang alaala ko pero walang talab. Ni katiting na alaala wala parin.

"Hindi kita pipigilan sa gusto mong malaman tungkol sa father mo. Pero hindi rin kita hahayaan na saktan mo ang sarili mo habang hinahanap mo ang answers na iyon." Bahagya siyang ngumiti. "I know." "Good." Tahimik kaming dalawa nang ilang segundo. Then she suddenly asked, "Eireen, do you think he can really remember her?" Tumingin ako sa kanya nang diretso. "I think he can." "Even after all these years?" "Yes, Memories can disappear from conscious thought, but that doesn't always mean they are completely gone. Sometimes, one sound, one place, one face, or even one feeling can bring something back."