Novel & Cerita Memories Bring Back

Every image, every sound, every feeling—it was all too vivid, too real. Those weren’t figments of my imagination. They were memories—memories I thought had been lost to me long ago, buried somewhere deep inside me. And now, they've come back. I’m sure of it. I couldn’t possibly be mistaken. “Fana,” tawag ni Reiner, na nagising dahil sa bigla kong pagsigaw. Ramdam ko ang kamay niyang marahang humaplos sa likod ko, pilit akong pinapakalma habang nanginginig ang katawan ko.

sagot niya kasabay nang marahan na pagtango. Napasandal ang doktor sa swivel chair nito saka napabuntong-hininga at muli siya nitong tiningnan. "The part of his brain which got a fractured is where our memories stored. And yes! There's a possibility na may mga bagay o tao siyang hindi maaalala specially kung ang bagay o tao na 'yon ang nasa isipan niya when he got into an accident," paliwanag ng doktor.

“I’m going to kill her someday. I swear I will.” . Napabalikwas ako nang bangon. Humahangos kong sinapo ang dibdib ko habang naghahabol ng hininga. “Haah!” Kinapa ko ang mukha at kaagad kong naramdaman ang basa kong pisngi na puno ng luha. Napahilamos ako sa aking mukha. “Why am I remembering those bad memories.” Kinalimutan ko na ang ala-alang iyon ngunit marahil dala ng stress kaya binubulabog na naman ako ng trauma.

That is, until someone or something triggers a long-forgotten feeling, touch, or smell, bringing the memory back to life. I've been having high-level anxiety for a long now, sometimes for no apparent reason. In my daily life, I've been suffering from forgetfulness, unable to remember or recollect even the most basic of events. I've never been able to meet new people or date for that matter. Idagdag pa ang palagi kong napapaginipang babae. Hindi ko siya matandaan, hindi ko maalala ang presensya niya sa buhay ko. Totoo ba talaga siya? O pawang panaginip nalang talaga?

“Sa mga kaso ng traumatic brain injury, hindi karaniwan para sa utak na isara ang ilang function, tulad ng memorya, upang pagalingin ang sarili. Ito ay isang mekanismong proteksiyon. Dahil sa pag-unlad na ipinakita mo, may magandang pagkakataon na muling lumabas ang iyong memorya sa panahon ng recovery phase ng post-traumatic amnesia.” Si Sandro, sa tabi ko pa rin, ay nakikinig sa bawat salita, hawak ang aking kamay nang mahigpit. Ang kanyang mga mata ay halo ng pag-aalala at pag-asa, na sinisipsip ang impormasyong ibinigay ni Dr. Harrison.

I felt bad kapag naaalala ko na kahit sa panaginip ko ay sinaktan ako ni Raize. Kahit simpleng pagtatama lang ng tingin namin ay hindi ako makatagal dala na rin ng naranasan ko sa panaginip ko. Panaginip na akala ko totoo, na bumalik na siya at iniligtas niya ako. Maybe that is the only sign saying that I must forget him. Na hindi na niya ako babalikan at wala na ako'ng puwang pa sa buhay niya.

The only one who needs to be blame was me. "Inis na inis ako dahil hindi ko alam kung saan ka galing. You kept on messing up with my memories. Every single day, I'm always figuring out how and why are you fucking here. I was so damn lost with my own memories." He let out a small chuckle. "I wanted you to leave and got outta my way. Pero bigla na lang kita hinahanap hanap. Ayaw kong nawawala ka sa paningin o sa tabi ko. Tapos bigla ka na lang nawala sa harap ko... I didn't believe at first... Dumoble ang sakit no'ng maisip ko na baka kasabay ng pagkamatay nila, mawawala ka. I immediately repeat my memories again. Hoping that you'll come back, but you didn't... Now, my memories are getting bac

Natulala ako. "Ha?" So… hindi pala guni-guni ‘yung mga biglang nagfa-flash na alaala sa isip ko. Totoo pala. "Eh doc, paano ko maibabalik ang memorya ko? Psych consult ba? Gamot? O baka naman… operasyon?" Umiling siya. "Sa kasamaang palad, ang amnesia mo ay dahil sa physiological brain damage. Hindi na ito nababalik."

Nag-apologize pa ito sa kanya na nakalimutan nito ang bagay na iyon. Arianna had a doubt that a Lawyer who she believed still had a sharp mind despite being in his senior years, would forget something important like that. Pero isinantabi na lang niya iyon. After all, hindi lang ang kanyang ama ang kliyente nito. And maybe, just maybe, it really slipped his mind.

Pero wala akong mai-react. But when our happy memories came flashing on my head. That's when I start breaking down. I wanted to go back to those times. I suddenly want to beg Him to give me the ability to turn back time. Kahit saglit ko lang na mabalikan 'yung mga panahon na 'yon. Maramdaman ko lang ulit 'yung saya. Kasi kung alam ko lang na matatapos din pala ang lahat ng 'yon, sana nilubos ko na.