Mga Biro O Joke Mga Nobela at Kwento

Pagdugtong niya pa. “Ikaw naman tata, hindi ko pa iyan naiisip. Masyado ka namang advance, gusto mo na ba magkaroon ng apo sa tuhod?” Pagbibiro ko. Nginitian ko siya sabay kinindatan pero binatukan niya ako. “Ouch lo! Masakit yon ha? Joke nga lang di ka naman mabiro, ang seryoso mo naman masyado!” Sabay kaming tumawa ni lolo dahil sa pagbibiruan naming ganon.

Shempre sanay na siyang bulgar ang biro ng mga ito. "Namiss din kita!" Kumalas ito ng yakap sa kaniya at sinabing, "Wag kang magpapagamit sa dalawang to ha, pipirahan ka ng mga to, mga mukhang pera ang mga yan alam mo yan," biro nito sabay sabing, "Pero ako pwede mo ba akong pautangin?" Natawa siya, pati ang dalawa natawa rin. "Kahit isang hita at paa lang. Na-miss ko ang mang inasal, pero mas mura kasi dito."

“At saka, Ginoo, narinig ko po na naghahanap kayo ng mga eksperto para sa pagsisiyasat. May kakilala po akong matandang abogado—matanda na po, pero matalas pa rin ang isip. Ang sabi nila, hindi siya tinatablan ng pera o takot. Pero may isang katangian siya na dapat ninyong malaman.” “Ano iyon?” “Mahilig po siyang magbiro ngunit sa paraang medyo nakakabagabag. Ang mga biro niya ay parang matalim na kutsilyo—nakakatawa, pero minsan ay tumatagos hanggang buto. Parang sinasabi ng iba, ang biro niya ay galing sa ‘kanal’—hindi pino, pero tumatatak.” Napailing ako. “Basta’t tapat siya sa kanyang trabaho, hindi mahalaga kung paano siya magbiro. Isama mo siya sa listahan ng mga tatawagin natin.”

Mukhang si Ziode ang madalas na kaasaran ni Harrieth sa kanilang dalawa. "E'di bangus! Bang bang." Ipinorma pa nitong baril ang kamay at animo'y ipinutok kung saan. Umirap lang si Harrieth at tila natutuwa sa joke ng kuya niya. Ngumiti ako dahil kahit ang badoy ng joke niya ay pwede na rin. Sinenyasan niya akong tumawa din upang matawa si Harrieth at makuhanan ko ng maayos na larawan.

"Namamaril ng manyakis 'yun. Hahaha!" "Anong sabi mo?" Inis na tugon ni Jade dahil hindi nito nagustuhan ang narinig na biro ni Haila kanina. "Joke lang 'yun, ang seryoso mo naman masyado," palusot pa nya at bahagyang tumawa. "Tsk! So paano, mauna na kami may lakad pa kami ng mga bata ko e," usal ni jade at nagpaalam na sa amin.

Sabi ko pa at tinawanan ang huling sinabi. Napahawak naman si Judd sa kanyang dibdib at halata ang kanyang kaba. "Huwag kang magbibiro ng ganyan." Nakabusangot na niya ngayong sita sa akin. "Bawal na ba magbiro?" Tanong ko pa sa kanya. Nagpakawala naman ng isang malalim na bungong hininga si Judd bago hinaplos ang may umbok kung tiyan. "Pero mas pabor sa akin kung anim iyan." Nahampas ko si Judd sa kanyang braso dahil sa naging sagot. Anong tingin naman niya sa akin baboy?

Isang gabi lang naman at pagkatapos nang isang gabing sakripirisyo palagi na kaming magkakasama sa hirap at ginhawa! "Grabe, halos pareho kayo ng naging kapalaran ni Brianna! Pareho kayong nakabingwit ng lalaking sa panaginip ko lang yata matitikman!" muling bigkas ni Ate Romina na nagpangiti sa akin! Kung anu-anong joke na ang ibinabato niya sa akin habang inaayusan niya ako

pagkukunwari ng dalaga. "Gusto mo ba ng milk, coffee, juice or me" birong sabi nito. Ngumiti ito at nakita ng dalagaang malalim na biloy sa pisngi nito at lalo iyong dumagdag sa sex appeal nito. "Joke lang yung babe, huwag mo seryusuhin" "Hah joke lang yun? Yun pa naman ang choice ko" Ganting biro ni Steff.

Jokee! “Sus, asawa agad?” mukhang malabo pa ‘yon. “What if ikaw pala ‘yon?” biro ko habang tumatawa ng mahina. Hindi kaagad siya nakasagot bagkos ay hinigpitan niya lang ang kanyang paghawak. “Joke lang.” Ba't parang kumirot ang puso ko roon nang hindi siya magrespond? Silly, Sabrina. Sinabi nang walang magkakagusto sa isa't isa.

Pero wala, ni isang maliit na senyales ng kasiyahan. At saka tinanong ko ang sarili ko ng mas mainam na tanong, alam kaya ng isang lalaki tulad niya kung paano magbiro? Para siyang tipo ng tao na pumuputol ng ulo ng sinuman na natawa sa maling oras, at least, paano pa kaya ang gagawa ng biro. Dinilaan ko ang labi ko, sinusubukang itago ang init na umaakyat sa gulugod ko. “Huh? Parang may naririnig ako. Pinaglalaruan lang ako ng isipan ko.”