Novel & Cerita Mga Mito

Galit na wika ni Migo. "Pasalamat ka hindi ako ang gumawa nun sa mag ina mo,dahil kong ako,baka wala na sila at tuluyan ng bumaha ng luha ang mga taong kagaya niyo!" Wika pa nito ng naka ngisi habang naka tingin sa mga kasama." Itali niyo sila,,may ilang minuto pa bago tapusin ang buhay nila." Marahas pa nitong utos.

sagot sa kabilang linya na ang tinis ng boses. "Is that how you answer a call?" Tanong niya rito. "Oh, yes. Lalo na kung 'yung tumatawag ay MIA." "What is Mia?" naguguluhamg tanong niya. Nababaliw na yata ang personal assistant niya. "Hay naku naman. Mia-stand for missing in action, exactly like you. Saan lupalop ka na naman ba naroon?" Natawa siya sa sinabi nito. "Oh, now I know. Thank you for the information. By the way, bahala ka na muna dyan. I will be very busy for the next couple of days or maybe months."

sabi ko, magalang at saka ako ngumiti rito, nang naninigurado. TO BE CONTINUE MISGORJUICE | M.J

Pero hindi pa rin nila ako tinigilan. “Tingnan mo nga yan,” sabi ni Mitch. “Umiiyak. Kunwari kawawa. You don’t have to do it, girl. Alam namin galawan niyong social climbers. Mga desperadang babae na gumagamit ng luha para makuha yung gusto.” “Hindi kaya nahihiya yung pamilya mo sa’yo,” dagdag pa ni Tita Margot. “Sabagay, baka kasi nakikinabang sila sa panghuhuthot mo sa pamangkin ko!”

How dare she? Ilang sandali pa, nagsimula na itong magturo. Sa kabila ng pagiging palabiro at makwela, hindi makakaila na magaling ito magpaliwanag tungkol sa Mantra. Lahat daw ng sagot namin ay tama. Na ang Mantra ay mga ginawang salita o kilos para mailabas ang sariling mahika habang ang Salita ng Salamangka naman ay ang mga mahihiwagang salita na ginagamit para manipulahin ang mga bagay-bagay, may buhay man ito o wala.

Ang kanyang mukha ay kasing kalmado tulad ng dati. “Ang iyong mabait na kaibigan, si Mitchell, ay binilhan ka ng natatanging kabaong.” “Kahit papaano meron kang lugar na hihigaan bago ka mamatay. Pasalamatan mo siya bago ka mamatay.” “B-Bakit?!” Nanginig ang buong katawan ni Miyata. “Nagensayo ako sa paggamit ng espada ng tatlumpung taon! Naging Sword Saint at God of War sampung taon ang nakaraan!”

Mukhang masusubukan na naman ang pagiging marupok ko. Habang umaatras ako ay naramdaman ko ang nasagi ng binti ko. Dahil sa gulat at pag aakalang mahuhulog ako ay humigpit ang kapit ko sa unang bagay na nahawakan ko. “Ay!” Patiling sabi ko nang tuluyan akong mitumba sa sofa na naroon habang wala sa sariling nahatak ko pala si sir kaya anman ang anngyari ay nakapaibabaw siya sa akin.

Miro POV Nasa loob ako ng kuwarto ko, nakahiga sa kama habang tinitingnan ang kisame. Ang dami kong gustong gawin, pero para bang may pumipigil sa akin. Naiisip ko sina Mama Ada at Papa Mishon at si Ahva. Hindi naman sa ayaw kong kasama sila, pero pakiramdam ko, oras na para ako naman ang magdesisyon sa buhay ko. Saka, hindi kasi ako makalantad sa kalaban habang nandito ako. Delikado para sa kanila, ayokong mapahamak sila, lalo na’t malaking kalaban ang babanggain ko, si Don Vito.

Miss na miss na niya si Mithi pero wala naman siyang magawa para makita ito at makasama. --- NANG gabing iyon, sa kasagsagan ng kalaliman ng pagtulog ay muling nanagilip si Marikit. Napanaginipan niyang umiiyak si Mithi. May daw ito at paulit-ulit siyang tinatawag. Paulit-ulit na inaabot ang kanyang kamay. Ngunit kahit anong gawin niya ay hindi niya ito mahawakan...

Si Yuna, siya yung tipong to the resbak agad kapag alam niyang may naaapi sa’ming tatlo. “So ayun nga…” Kwinento ko sa kanilang apat ang nangyari noong gabing ‘yon. Habang kwinekwento ko ay tinutulak-tulak ko pa si Mitea. “‘Di naman halatang kilig na kilig ka, halatang halata lang,” tumatawang saad ni Mitea sa’kin.