Mi Manchi 소설 & 이야기

Magkasama nilang sinalubong ang taong dumating. Isang matandang bangkero na may dalang sariwang isda. Ayon kay Daniel Mang Canor kung ito ay tawagin. Kakatwa naman na may kasama itong anak na dalaga, isang morena at tila hindi ito masyadong sibilasado. Halata ang pagiging island girl. Isponghada ang buhok at may taglay ding kagandahan. Ayon kay Mang Canor, anak niya ito at Mara ang pangalan. Kakatwa rin ang pagtitig nito kay Liam.

Nanginginig pa ang kanyang mga daliri nang nag-dial ng numero. “Blue, get me all the footage in the city… no, track Danica Shane. You know what, I’ll find her around the city!” “Calm down, Man,” sagot ng kaibigan sa kabilang linya. “I can’t. She left us. Or maybe she’s in danger…” Taranta na siya. Hindi makapag-isip ng matino. “Who’s missing?” “My wife—” “You’re married?” “D amn it, Man. Find my wife. Danica Shane!”

Hindi ako aalis sa lugar na ito hangga't hindi niya ako mapapatawad. “Carla is my maid. Hindi mo siya katulong para isama sa kung saan mo gustong pumunta,” sumbat nito sa'kin. Namaywang ako sa harap niya, alam kong katulong niya si Carla pero wala naman akong friends dito kaya kailangan ko ng makakasama.

May lipstick ito. "I can't wait..." . cm louden

Ilang oras na siyang nagsasaulo ng mga mukha at pangalan at hindi niya nakita ang sinumang hindi niya nakikilala. "William Manning?" "Umupo ang lalaki sa tabi mo. Ilang taon ko na siyang sinisikap na mag-donate. Pero parang wala akong tamang kagamitan.” Dustin leered suggestively on her breasts and it was all she could do not to flatten him on the spot.

Maang na tanong ni Maja dahil wala naman itong sinabing nakakatawa. "Sorry kung natawa ako. But, Harmie is right kasi ikaw lang naman ang nakakaalam kung anong gusto mong timpla sa kape mo! And please, don't give her a hard time okay? Iba siya, Maja need niya nang mahabang pasensya at pang-unawa. I guess, you know what I mean." Saad ni Lander at pasipol-sipol na itong lumabas ng kusina.

paghingi ko ng paumanhin sa kanya. "wala sa mood!palagi na lang bang ganyan?Paano naman ako?Simula ng umuwi ako galing Malaysia-hindi muna ako napapasaya.Ngayong aalis na naman ako bukas,hindi mo pa ako kayang mapag bigyan.Ano ba ang nangyayari sayo ha,babe?"nakataas ang kilay na may kasamang reklamo dahil hindi ko na naman kayang ibigay ang nais niya.

Laway na laway ang aking bibig habang kumukuha ng kanin Dapat pala nagpaiwan nalang ako dito kasama si manang Masyado siyang living good magisa rito, kung siguro nandito pa ako ay ginawa kong handaan sa first ang umagahan, tanghalian at gabihan ko Bukod sa may pagkain at libreng tulugan, wala ang amo mo Sana all Aling Berta Nagtaka ako dahil matagal pa bago pumasok si Aling Berta, ng makapasok siya ay tapos na akong kumain "Sino yon manang?" Tanong ko Naupo si manang, "Aba eh si sir----" Hindi nito natapos ang sasabihin dahil tumunog ang doorbell sa labas, agad na nagliwanag ang mata ni manang "Andiyan na ang pizza ko!" Mabilis siyang tumayo sa upuan at pinuntahan ang kaniyang pizza

Sinipa pa niya ako habang nagsasalita. "Babe, tingnan mo, humingi na siya ng paumanhin. Pagmultahin mo na lang siya at tapusin na natin," dagdag pa niya, kunwaring inosenteng anghel, napakatamis ng ekspresyon ng mukha.

I wanted to build something that would last forever. Napatigil ako sa pag-iisip nang biglang mag-vibrate ang phone ko sa bulsa ng jeans ko. Kinuha ko ito at tinignan ang screen. Nawala ang ngiti sa aking mga labi nang makita ko ang pangalang nakasulat sa caller ID. Ramon Arcega.