Mira Uchiha Novels & Stories

“Kamukha ni Maya.” Muling sumulyap si Mira, mabilis ng isip, kontrolado ang hinga. “Kilala ko si Maya at alam ko ang itsura niya. Hindi ganyan ang itsura niya noong ganyang edad siya.” Bumigat ang katahimikan. “Pasensya na,” napabuntong-hininga si Lucas at itiniklop ang cellphone. “Siguro… napaparanoid lang ako.”

Unti-unting nabura ang kontroladong anyo niya, at sa isang saglit, para bang nahubaran siya ng maingat niyang pagdadala sa sarili. Hindi kailanman naging mabait na kaluluwa si Mira. Habang walang nang-uudyok sa kanya, kaya niyang maging tahimik at walang pakialam. Ngunit kapag sinadya siyang galitin, wala halos siyang salitang hindi kayang bitawan. At pagdating sa dignidad, ibinibigay lang niya iyon sa mga taong karapat-dapat tumanggap no’n. Paaalis na sana si Mira, ngunit huminto siya. Lumingon siya kay Helena at para bang may bigla pa siyang naalala.

sunod-sunod na tanong niya nang hindi sumagot si Tori. Biglang tumigil si Tori sa pagsusuklay ng buhok. Her face became serious and watch Charlotte from her reflection on the mirror. Nagtagpo ang kanilang tingin gamit ang salamin sa harap nilang dalawa. She gritted her teeth while seeing the smile on Charlotte’s face. She hated that, she hated that smile of her.

MIRA “One last word, Mira.” Mula sa pagkakatungo ng aking ulo ay dahan-dahan kong iniangat ang aking paningin at sinalubong ang kanyang mga mata habang ang dulo ng kanyang baril ay nakadikit na sa aking noo. Ramdam ko ang lamig ng bakal na tila humahalik sa aking balat at sa isang pitik lang ng kanyang daliri ay alam kong tuluyan nang sasabog ang bungo ko.

“We can live in peace now Raphael.“ Bulong ko kaya napatango ito at lalo akong niyakap ng mas mahigpit. “Ngayon na wala na si Aunt Roselia magkakaroon na rin ng katahimikan ang mga buhay ng pamilya natin.“ Sabi ni mama kaya napatango kami dito ni Raphael. But we will never in peace as much dahil nandito pa ang ina ni Raphael na kasabwat ng babaeng iyon. Mildred is the real devil and even that man, si John Miranda ito ang nakita namin sa CCTV footage na pinadala rin ni kuya kasama ng mga dokumento na nakuha nila sa bahay ni Roselia. Accomplice ng ina ni Raphael ang lalakeng iyon at kahit si Lara na akala namin ay nanahimik na. Buti na lang at naging malakas ang seguridad sa party nong nakaraa

I joked. Tetsu scratched his head, thinking for a moment. "Well, Miori's really a part of Ryuketsu, the only female ever recruited." "She's also the same case like us, ulila then Master Rimura saw her potential, then he took her." Paliwanag ni Yuta. So, she's one of the orphans Ryu's father took care of. No wonder she really matters that much to Ryu. ——

Pero sa harap ni Asper, para bang normal lang sa kanya ang pagngiti at pagiging mabait kahit kabaliktaran noon ang ipinapakita niya sa amin. “No need for that, Raj,” sabi ni Jyn na agad ikinangiti nila Schlain at Karyu. “She is here because, like us, she is hiding from the royal family and her own family so I don’t think we need to distance ourselves away from her.” “But…” Natigilan ako nang bigla siyang tumingin sa akin. “Tell me, Raj…” aniya. “If I told you not to see Mira again and this time, for good, would you do it?”

Nakipagkamay ako sa kanya. "Mira?" "Oo. Ako ang tutor mo." "Tutor sa ano?" Lumapad ang ngiti ni Mira. "Sex tutor." Napasinghap ako. Ano? "A-ano?" Mumunting tumawa si Mira. "Nagulat ka no? Normal lang iyan, laging nagugulat ang mga estudyante ko sa unang pagkakataon." "Hindi ko maintindihan. Anong ibig mong sabihin?"

Nakita naman ni Uragon ang pinunong kawal si Hiraya sa bahagya nitong pagtawa kaya tinapik niya ito. ‘’Ikaw ikalawang punong kawal Hiraya, ayusin mo ang iyong gawi’’ seryosong wika ni Uragon at mabilis tumikas ng tindig si Hiraya. Bandang huli ay nanalo si Manawari sa debate at siya ang pinanigan ng mayorya sa konseho na dumaan sa botohan.

Sabay yuko niya, tipid at diretso, walang halong arte o kahit konting lambing man lang. Napakibit ako ng labi. ‘Yon lang? Sorry? Wala man lang thank you? Eh kung hindi ko siya sinalo, malamang nakaladkad na siya sa sahig ngayon! Sinulyapan ko ang kasama niya—halos magkanda-hiwalay na ang mata sa kakapikit habang pasimpleng nagpa-cute sa akin. Para bang may iniimagine pang sparkling anime eyes sa paligid niya. Halos mapailing ako. Ito, sobra sa effort. Samantalang si Mira? Deadma. Ang tipid-tipid ng “sorry,” parang ako pa ‘yong may kasalanan.