Novel & Cerita Misdeeds

CELESTIA’S POV Sabi nila, mistakes are meant to be lessons. Pero sa mundo ng mga bilyonaryo, ang isang pagkakamali ay hatol ng kamatayan. Para itong mantsa sa isang mamahaling white silk dress, kahit anong kuskos, kahit anong laba, laging may naiiwan na bakas. Isang paalala na minsan kang naging marupok. Minsan kang naging tanga.

"Imposible po iyan, attorney." "Then siguro ay kailangan mong gumawa at mag-isip ng paraan para mai-blackmail rin siya. It's the only option na pwede mong gawin, na sana naman ay hindi mangyari. A wrong for a wrong will never cause any good result. Para lang iyang sa math. Adding two negative numbers would always yield for a negative result. If you know what I mean, hija." Lalong sumama ang loob ko. Pinabaunan pa talaga ako ni Attorney Vincent ng logic. I left his office with a heavy heart. Sumakay ako sa taxi at nagpahatid sa bahay.

"Sandali lang, baka nagkakamali kayo? Sigurado ba kayong ito ang aalisin niyo? Baka may misunderstanding lang tayo rito, baka sa ibang estudyante 'yung tinutukoy niyo." Umiling ang staff nang walang pag-aalinlangan. "Wala pong pagkakamali at walang misunderstanding. Ang academic paper na ito ay opisyal na pinuna ni 'God C'. Ayon sa kanya, may dalawang malaking pagkakamali sa nilalaman nito. Dahil sa advisory ni God C, nagpasya ang Medical Museum na i-withdraw at i-reject ang paper na ito para sa public exhibition." Wala pang ilang minuto, mabilis na binaklas ng mga staff ang papel na kanina lang ay tinitingala ng lahat. Para itong basura na basta na lang tinanggal sa dingding.

He was miserable o kung may malala pa roon, ay ganoon ang kalagayan niya. "Sa dalawang sinabi mo ay pareho ka nang banned doon, dirk. Bukod sa Public Alarm and Scandal ay nakasuhan ka pa ng grieve treat and physical injury at kung uulit-uliting mo pa ang pag-aamok sa bahay ng mga Aperin at sa kanilang kompanya ay baka tuluyan ka nang mabartulina. Nagkakaatraso ka na sa batas at hindi ikaw ang Matthieus Morris Monférrer na ma-prinsipyo. Collect yourself, Monférrer! Ayusin mo nga iyang sarili mo." Sermon ni Primus.

“Holy fucking shit!” Hindi niya alam kung bakit sobra siyang apektado sa impormasiyong nalaman sa araw na iyon. Isa lang ang kaniyang natitiyak at batid niyang may nabubuo na naming malasakit sa dibdib niya para kay Sheeva. He couldn’t even imagine how difficult and painful for someone like Sheeva Mae to live a life after a crucial life tragedy, yet he was there, acting like a heartless son of a bitch all along and mistreating the poor woman.

Namo-mroblema nitong sagot, halatang hindi pa nagsi-sink in sa kaniya ang nangyari. "Lasing tayo kagabi, kaya hindi na natin alam ang ginagawa natin, aksidente lang 'to... Aksidente lang," Pilit kong pagkumbinsi sa sarili ko. "Yeah, aksidente. Hindi ko alam ang ginagawa ko, at gano'n ka rin.. We just... Accidentally did... That thing because of the alcohol," Pag-ulit niya sa sinabi ko.

Pahagolhol na wika niya habang hinahaplos ang kanyang tiyan na nooy bahagya itong naninigas dala ng kanyang mahabang paglalakad. Nang ilang saglit pay matanaw niya ang nagtitinda ng buko juice sa kabilang kalsada ngunit wala siyang kahit anung salapi para ipangbayad doon, tanging ang ipinamasahe lamang kasi niya sa bus ang kanyang pera at wala din siyang kahit anu pang dala maliban lamang sa kanyang kasuotan. Bahala na Saad niyang napatayo sa kanyang kinauupuan at walang anu anung tinawid ang kahabaan ng malawak na kalsadang iyon..

Ada was one of the best agents that they had, and she wanted her back whatever it caused. "Damn, mukhang sinasagad ako ng manager niya," Zaeia said while flipping the pages of the paper that she was reading. She was disappointed by her sister, there's a lot of money that got wasted because of her slutty sister. "Saan ba napunta ang pera na 'yon?" Bulong ni Zaeia sa kanyang sarili. She wanted to know the truth, so she investigated it. She totally forgot the accident but she remembered it when she saw Alishon walking inside her office. She has a lot of piles of papers on her hand.

giit ko at tiningnan lang siyang pinapagpag ang pants niya dahil nadumihan iyon. "Mali ka yata ng iniisip, Shivani." Seryoso niyang sinabi. Nagulat naman ako dahil sa tono niyang seryoso. "I am not marrying you because I like you-" he shrugged, a smirk appearing on his lips. Sinuksok niya rin ang dalawang kamay niya sa bulsa ng pantalon niya. "We will both benefit from this marriage, Reina Shivani Melindez." My jaw literally dropped. "You.. even know my full name," he's creepy. Stalkers are creepy, but I am curious about the benefits he mentioned just now.

Madilim ang aura ng mukha ni Tristan habang nakatitig sa manager. Mabilis na nagyuko ng ulo ang manager at salesman. Ang akala nila ay iisang tao lang ang importante doon. Malaking pagkakamali talaga ang ginawa nila dahil lang sa suhol ng isang tao. "Huwag nang mag-abala pa. They already learned from their mistakes." Inunahan na ni Jade si Tristan. Parang walang narinig si Tristan at tinanguan ang tauhan. Mabilis kumilos ang mga ito at kinuha ang dalawa.