Missed Connection Mga Nobela at Kwento

Wala kasi kaming naging koneksyon noon. Pumasok ako sa conference room kasama si Ella. Nandoon na ang sampung clients na pumayag makipagkita. Tahimik silang lahat, halatang nagmamatyag. “Good morning,” bati ko, nakatingin sa kanila isa-isa. Tahimik lang sila, walang sumagot. Ella cleared her throat. “We appreciate that you came today kahit alam naming mahirap magtiwala ulit.”

Hindi niya matukoy pero bigla siyang kinabahan ng mga oras na iyon. Kinatanghalian, nang sa wakas ay tumawag si Eros bandang tanghali ay may rason naman ito sa hindi pagsagot sa kanya. “Sorry, hon. Walang signal kanina sa audit site. Saka ang tagal ng usapan. Kapag nalaman mong kung gaano kalala ‘yung problema dito, baka gusto mong umuwi agad at batukan ‘yung mga tao rito.”

May 48 miyembro ito, karamihan ay may notes sa pangalan, pero anim o pito lang ang mga numerong walang label. Matagal na niyang hindi ginagamit ang group chat. Sa kanyang Messenger, na-block na siya ni Lydia. Sa puntong iyon, tinitigan niya ang anim o pitong ID at in-add silang isa-isa. Sa loob lang ng ilang minuto, tatlo agad ang tumanggap. Nagbigay ng mga magalang at pormal na mensahe tungkol sa “pagpapanatili ng koneksyon.” Pero wala doon si Lydia.

“Dahil naniwala ako. Dahil sinabi niyang… he wanted a future with me.” Tumango ako nang bahagya. “At kailan mo napansing may mali?” “Tatlong buwan matapos ang unang transfer. Biglang nawala ang updates. Naglaho ang accounts. Hindi ko na siya makontak.” “Pero kilala mo siya,” giit ko. “May personal kayong koneksyon.” “Akala ko,” sagot niya. “Hanggang sa nalaman kong lahat pala ng impormasyon niya… peke.”

Bawat mahabang tunog ay parang martilyong pumupukpok sa naninikip niyang dibdib. Walang sumasagot. Nang mamatay ang tawag, sumubok ulit si Jax. Pero sa pagkakataong ito, dalawang tunog pa lang ay pinutol na iyon at pumasok ang isang malamig na boses. "The subscriber cannot be reached. Please try again later." Ilang beses pang sinubukan ni Jax, pero pilit lang na nire-reject ni Celine ang mga tawag niya.

Kagaya nga ng sinabi ko nung una na wala na akong pake sa kung sino sila dahil matagal na simula nung pinutol ko na ang koneksyon sa kanila. Di ko na babalikan ang nakaraan. ******** LMCD22

Habang ako naman, inutusan niyang mag-isip ng paraan para mas lalong mapabilis ang pag-uwi. But I really don't know how. I was lost for almost 3 hours. At ngayon, isang oras ang pabalik at hindi kami aabot sa presscon. There are still no reception, and Markus is out of battery. Alam kong kasalanan ko, but there really is no way out of this quickly. “We’re going to travel an hour, Paris. Wala pa ring signal?” he asked. I shook my head. “Wala pa.”

"Maraming salamat. Maaasahan ka talaga." Matapos ang aming usapan ay umuwi na ako. Kailangan kong magpahinga para mapag-aralan kong mabuti ang mga pros and cons sa aming plano. Kumain na muna ako at nauna nang pumasok sa aking kwarto. Sinabihan ko na si Manang Marilou na pag nagtanong si Mr. Griff ay natulog ulit ako dahil sa pagod. Pagtingin ko nang aking cellphone ay may ilang missed calls galing sa isang unregistered number. Alam kong galing kay Ronnie iyon. Sinadya ko talagang hindi e-save. Mahirap na. Kailangan maging maingat.

Bakit ako nasasaktan? Dahil ba ginagago ko lang si Daniel? Dahil ba sinagot ko siya kahit wala akong nararamdaman? Saka alam naman ni Daniel na wala akong nararamdaman sa kanya. Kaya nga lang umaasa parin siya. Kailangan ko na nga sigurong putulin ang koneksyon ko kay Daniel. Bahala na kung anong mangyari. Inabot ko ang cellphone ko. 3missed calls. Galing kay Deo at Daniel.. Tatawagan ko na sana si Daniel ng may kumatok. Pinunas ko ang mga luha ko. Saka ko binuksan ang pinto.

Na-miss niya raw talaga kasi ako, ako rin naman, kaya hindi na ako kumontra. Agad kong chinarge ang phone ko dahil panigurado mamaya ay marami akong makukuha na pictures. Kanina ko lang din nai-connect sa wifi ang phone ko at sobrang daming messages ang tumambad sa akin. Lalo na kay Jacques at Travis. Hindi ko na nga silang nagawang buksan para basahin at replayan dahil ayoko muna silang isipin.