Missed Connection Novels & Stories

Sh-t bakit hindi ko nalamayan ang oras at araw. ||Ok, Good morning Ingat sa flight!|| Reply ko bago ko binababa ang phone ko at nahiga ulit sa kama. Ilang minuto pa ako natulala bago ko kinuha muli ang phone ko. Nakatanggap ako ng mensahe pabalik mula kay Roks and Kristan pero kay Rare ay wala. Napabuntong hininga ako saka tinext si Mikee para kamustahin.

Ano bang maganda- Ikinagulat ko nang may sumaling sa siko ko, at saktong ‘yon pa naman ‘yong kamay kong may hawak ng phone ko. Agad kong napindot ang screen ng phone ko, and there I saw I sent my reply already. Kaso ang ikinapangit ng app na ito, walang unsent messages! Maui: No worries. Hindi ko naman ugali mag-end ng convo. Take your time. Pagbalik mo, nandito pa rin ako 😘

Habang mabilis na lumiliit ang distansya sa pagitan nila, mas lalong bumibilis ang tibok ng kanyang puso. "Amara!" "Sumagot ka!" Ngunit biglang—isang mahinang tunog ang umalingawngaw mula sa isang dako sa harap. Nakatago sa pagitan ng mga kumpol ng puno ang isang cellphone, na nakataob sa damuhan. Dahil sa delay ng koneksyon, ang sarili niyang boses ay mahinang umalingawngaw mula sa speaker nito. "Amara... can you hear me?"

I looked at the caller and it's unregistered but the owner of the voice is someone I missed. My heart skips a beat after hearing him.

“Nasa Berham Rock. Anniversary namin ngayon ni Seidon ngunit wala pa rin siya. Ang problema Kuya, Bakit wala na akong koneksyon kay Ciela?” “Huh? Anong walang koneksyon?” Nakakunot ang noo ni Rhayan na pumunta sa harap ng laptop at binuksan ito. Ilang beses pa muna siyang nagtipa bago magmura.“Tangina!” Hinampas niya ang laptop nang hindi na niya maaccess ang koneksyon ni Ciela. Kailangan niyang puntahan ang Skylan. Nasa Motherboard ang problema.

sabi niya sa sarili. Kinuha niya ang maliit na hairpin mula sa kanyang buhok at ginamit iyon para i-bridge ang dalawang contact point. Isang mahinang crackle ang sumunod — senyales ng buhay sa linya. “Come on… come on…” bulong niya habang inaayos ang koneksyon. At sa wakas — isang pamilyar na tunog ng static, kasunod ang mahinang boses.

“Anong nangyayari?” “Grid interference!” “Impossible.” “Someone’s inside the relay!” At sa unang pagkakataon— nakita sa mukha niya ang hindi niya madalas maramdaman. Pagkabigla. Sa foundation, biglang bumukas ang mga locked doors. At sa screen— naglitch ang countdown. 05:11 04:72 ERROR SYNC FAILED “Got you,” bulong ni Samuel. Biglang nagliwanag ang isang bagong feed sa monitor.

Kailangan din namin mag-usap at magkasundo kung sino ang mag-e-explain sa mga kapatid ko ng tungkol sa namagitan sa amin. After three rings, the connection was cut off because he did not respond. Panic surged through me, my mind racing with a thousand thoughts. Ano'ng gagawin ko? Hindi naman siguro ako kakatayin nila kuya, 'di ba?

Habang nag-aayos siya ng gamit, nag-vibrate ang phone niya. Message from Miguel. Nakauwi ka na? Napangiti siya. Yes. Miss you already. Saglit lang ang pagitan bago dumating ang reply. Miss you. Pero hindi ka malayo. Napatingin siya sa screen. Hindi ka malayo. Hindi dahil literal na malapit sila. Kundi dahil may koneksyon na hindi naka-base sa pisikal na presensya. Sa mga sumunod na linggo, hindi naging magically madali ang setup.

Inis na sigaw nito habang hinihas ang batok na nasaktan. Napatanga ako sa naging sagot nito, at inisip kung kailan naging konektado ang ka-gwapuhan sa batok. Nang wala akong makuhang connection ay umiiling na binilisan ko nalang ang pagmamaneho.