Missed Connection Novels & Stories

Sa halip— Nagsisimula pa lang. “We lost the interface,” sabi ni Adrian, habang inaayos ang portable rig. “But we didn’t lose everything.” Tahimik si Lena, nakatayo sa gitna ng kwarto. “Convergence point,” sabi niya. “That’s where we hit them.” “Yeah,” sagot ni Adrian. “But after that… they shut us out completely.” “Because we got too close,” sagot niya. Unti-unting bumalik ang ilaw sa isang maliit na monitor—backup system.

Habang mabilis na lumiliit ang distansya sa pagitan nila, mas lalong bumibilis ang tibok ng kanyang puso. "Amara!" "Sumagot ka!" Ngunit biglang—isang mahinang tunog ang umalingawngaw mula sa isang dako sa harap. Nakatago sa pagitan ng mga kumpol ng puno ang isang cellphone, na nakataob sa damuhan. Dahil sa delay ng koneksyon, ang sarili niyang boses ay mahinang umalingawngaw mula sa speaker nito. "Amara... can you hear me?"

I looked at the caller and it's unregistered but the owner of the voice is someone I missed. My heart skips a beat after hearing him.

“Nasa Berham Rock. Anniversary namin ngayon ni Seidon ngunit wala pa rin siya. Ang problema Kuya, Bakit wala na akong koneksyon kay Ciela?” “Huh? Anong walang koneksyon?” Nakakunot ang noo ni Rhayan na pumunta sa harap ng laptop at binuksan ito. Ilang beses pa muna siyang nagtipa bago magmura.“Tangina!” Hinampas niya ang laptop nang hindi na niya maaccess ang koneksyon ni Ciela. Kailangan niyang puntahan ang Skylan. Nasa Motherboard ang problema.

“Anong nangyayari?” “Grid interference!” “Impossible.” “Someone’s inside the relay!” At sa unang pagkakataon— nakita sa mukha niya ang hindi niya madalas maramdaman. Pagkabigla. Sa foundation, biglang bumukas ang mga locked doors. At sa screen— naglitch ang countdown. 05:11 04:72 ERROR SYNC FAILED “Got you,” bulong ni Samuel. Biglang nagliwanag ang isang bagong feed sa monitor.

Kailangan din namin mag-usap at magkasundo kung sino ang mag-e-explain sa mga kapatid ko ng tungkol sa namagitan sa amin. After three rings, the connection was cut off because he did not respond. Panic surged through me, my mind racing with a thousand thoughts. Ano'ng gagawin ko? Hindi naman siguro ako kakatayin nila kuya, 'di ba?

Habang nag-aayos siya ng gamit, nag-vibrate ang phone niya. Message from Miguel. Nakauwi ka na? Napangiti siya. Yes. Miss you already. Saglit lang ang pagitan bago dumating ang reply. Miss you. Pero hindi ka malayo. Napatingin siya sa screen. Hindi ka malayo. Hindi dahil literal na malapit sila. Kundi dahil may koneksyon na hindi naka-base sa pisikal na presensya. Sa mga sumunod na linggo, hindi naging magically madali ang setup.

Inis na sigaw nito habang hinihas ang batok na nasaktan. Napatanga ako sa naging sagot nito, at inisip kung kailan naging konektado ang ka-gwapuhan sa batok. Nang wala akong makuhang connection ay umiiling na binilisan ko nalang ang pagmamaneho.

Hindi ko mapigilan. Tanggalin natin ang koneksyon. Hindi na iyon posible. Bakit. Dahil hindi na ito koneksyon lang. Nanlaki ang mata ni Alexander. Ano ang ibig mong sabihin. Dahan-dahan siyang tumingin sa screen. Sa monitor ay lumitaw ang isang bagong message. PRIMARY CONTROLLER SYNC: 48% Nanlamig ang dugo niya. Alexander. Ano iyon.

Nang masigurong wala na itong mga buhay ay mabilis kong hinarap ang isa at inagaw mula sa kanya ang dalawang patalim at mabilis kong inihagis ang nasa kaliwa kong kamay papunta sa gitna ng kanyang noo wala, pang tatlong segundo ay bumagsak siya sa sahig ng walang buhay at dilat ang dalawang mapupulang mga mata. Inilibot ko ang aking paningin sa paligid. Wasak lahat ng mga gamit dito at kahit saan ay may mga katawan na wala ng buhay na nakakalat sa paligid. Tinungo ko ang pintuan at lumabas na rito pero natigilan ako ng makita ko ang pigurang iyon isang metro ang layo at nakatalikod mula sa akin, pero inagaw muli ang atensyon ko ng may tumayong kampon ng Quicklnt. Iika-ika ito sa kadahilanang