Momma Quotes Novels & Stories

sabi ni mommy na halatang galit talaga. “Mommy, kumalma ka na po. Okay lang po talaga ako, nag-usap na rin kaming dalawa,” sabi ko sa kanya at hinawakan ko ang kamay niya. “Tandaan mo itong mga sasabihin ko sa ‘yo, Noah. Kung gusto mo na magkaroon ng masaya at tahimik na buhay matuto kang makinig sa asawa mo. Matutong makiramdam sa mga nangyayari sa paligid. ‘Yang pagiging mabait mo ang magpapahamak sa ‘yo kapag hindi ka pa tumigil sa ngayon. Hindi mo alam kung pinaglalaruan ka lang ba o hindi,” sabi ni mommy sa anak niya.

"What is it, Mom? May amos po ba ako?" Umiling ang ginang at ngumiti. "Wala. I just wanted to memorize your face. Ang tagal nating hindi nagkita. You're even more beautiful now than before. Motherhood becomes you." Aria didn't know what to say. Ang tagal nilang hindi nag-usap ng ina at noong huli ay galit na galit ito sa kaniya. "I can only wish I've done things differently. Pero sabi nga nila, nasa huli ang pagsisisi."

Napapasabak ako sa englishan lintek na yan. "Ngayon ko lang po nakita face mo, Mommy.You're really beautiful, Mom." Saad n'ya na lalong ikinangiti ko.Buti pa yung anak magaling magpangiti ng babae yung isa kasi jan mambwisit lang ata alam.

--- --- "Being a mother is not about knowing everything." --- --- "It is about being willing to learn every day." --- --- Naramdaman kong namasa ang mata ko. --- --- "Do not give your child the life I planned for you." --- --- Napahinto ako. --- --- "Give your child the freedom to create their own." --- --- At doon... --- Tuluyang nawala ang bigat sa puso ko. --- --- Dahil kahit wala na si Mama... --- Naririnig ko pa rin ang kanyang pagmamahal.

' I just sigh and show Mama Mosang a bright smile. You're probably wondering who Mama Mosang is? Well she's my mama "I wish" but unfortunately she is not, she's our manager. Mama Mosang is nice, too nice actually she always takes care of us and treats us like her own kids. I heard she has her own kids but they're mad at her, "want to know why?" well that's because of our wonderful job, it's sad isn't it? because "how can you be mad at someone who carried you for nine freaking months? How can you be mad at someone who feeds you, takes care of you, and clothes you?" I guess we never know a person’s struggle without looking closely at them.

Nagmukha akong bata sa ginawa ni Mom, which is namimiss ko din naman. Namimiss ko na din ang mga kurot niya at sermon. When the world seems to be busy, bihira na lang kami ni Mom magkaroon ng ganitong mga awkward moments. "Hindi ka sasagot?!" Dagdag pa ni Mom na lalong diniinan ang kurot. "Mom!" Saway ko na hindi naman malakas ang tono ng pagsasalita. "Stop it! I am not too young anymore."

"Hello, Dad." "Maupo ka nga at kailangan nating mag-usap," wika ulit ni Mommy. Hindi ko alam kung galit siya or what, basta mataman lang niya akong tiningnan. "Tapatin mo nga kami. May relasyon ba kayo ni Miss Guevarra?"

katuwiran ng kapatid niyang lalaki. "Shut up, Roman! Wala kang alam sa lahat ng pinagdaanan namin ni Mommy, dahil katulad nitong magaling mong ama . . . namuhay ka nang masagana! Huwag mo akong diktahan sa kung ano ang dapat na maramdaman ko!"

I know she was trying to provoke me. "Walanghiya talaga ang babaeng 'yan!" Mahina pero halatang nanggigigil si Mommy. "Mom, okay lang. Mas importante ang kalusugan mo kaysa ang makipagtalo sa wala namang kwentong bagay." "Pero...paano ka? Kayo ni Steve?"

But I just really know too that she’s always been distancing herself. “You know, I think Maeve will be your karma. Tama lang ‘yan. Kung ako rin naman kay Maeve ay hindi kita gugustuhin. Sa dami ba naman ng babaeng pinaiyak mo na,” saad ni Mommy sa akin kaya hindi ko mapigilan ang mapasimangot sa kaniya. “Mommy, anak mo ako,” reklamo ko sa kaniya kaya natawa siya nang mahina.