Moriarty Novels & Stories

“Pero hindi pa natin alam ang totoo, huwag ka muna mag conclude r’yan.” “Sinabi na sa akin lahat ni Mel ang nangyari, nagtanong lang naman siya bakit kailangan niyang manakit.” wika ko. “Nasabi na sayo ni Mel ang nangyari pero narinig mo na ba ang side ni Agatha?” Saglit akong natahimik dahil sa sinabi ni Gian pero kahit ano pa ang sabihin ni Agatha ay alam ko naman na siya ang may kasalanan dahil nga sa galit siya kay Mel.

I’m leading him on that path to reduce the risk of us getting caught. Habang nakikipaglaban ay inilabas niya ang pocket notebook niya. Plain brown ang kulay nito. “Origin Laurier. Twenty years old. Former assassin working under Westside Dragons. The daughter of Edgar Laurier, the owner of Laurier Corporation under Westside’s protection. She was sold by her father to the mafia boss of the Westside Dragons in exchange for that, but unfortunately, the poor girl was kicked out due to her deteriorating power.”

"I am the real Margot. Believe me— not her!" "For bringing death to more than thirty men, ordering a kill without due process, attempting to murder a civilian, impersonating a member of the Vanguard family, and attempting to kill the head of the Triad for personal gain, I, Anais Margaux Vanguard, sentence you to a slow death, Maeva Moreau."

"Marami pa silang miyembro, isa na doon si Judio Makoto, yung Chief ng Mend Organization. Siya rin ang kumuha sa Reyna ng palihim at plano rin nilang mapasunod ang mga Agents at Detectives, medyo hindi pantay ang mata niya sa guhit ko." "No, it's perfect." Natuwa ang matanda sa komento niya. Kahit wala namang pagkakatulad sa anyong tao ang guhit nito. "Iyan naman si Maxinne, sikat 'yan kaya nakuha ko ng mabuti ang pagkakaguhit sa kanya. Pamangkin ko 'yan, pero naging karelasyon siya Dowell, pero si Lord Aurus talaga ang mahal niya." Ngayon alam na niya ang koneksyon ng mga ito.

Nagtaka ang matandang Morgan kung bakit nandoon ang bilyonaryo ngunit mas pinili niya ang manakbo ng tangkain siyang lapitan ni young Higginson. Si Merly naman ay nagwawala na sa presinto dahil sa pagkakadampot sa kanya ng puntahan ng mga pulis ang kanilang tinitirhan apartment. Hindi makapaniwala si Mrs. Morgan na magagawa ng kanyang asawa ang ibinibintang ng mga pulis sa kanila. Kuntodo deny siya sa mga paratang sa kanilang mag-asawa tungkol sa pagkidnap kay Ember.

Isang unknown number ang nakarehistro sa screen. Marahan ko itong idinikit sa aking tainga. “Vaughn Christian Crossban, also known as Giovanni Valenti... the formidable mafia boss of the Northern Territory. Am I right?” Isang baritonong boses ng lalaki ang sumalubong sa akin, bakas sa kanyang tinig ang mapanuyang ngisi. “How did you know my name?” tanong ko, nakataas ang kilay, habang ginagamit ang aking pinakamalamig at pinakamapanganib na boses.

Isang alerto na nagsasabing ang financial attack ay matagumpay na. Napapikit si Serein habang hinahalikan siya ni Alistair. Ang sarap ng paghihiganti ay humahalo sa sarap ng pagnanasa. Sino ang unang susuko? Ang Mafia Heir na ibinibigay ang lahat, o ang Maid na unti-unti nang kinukuha ang lahat? Ang gabi ay mahaba, at ang bawat galaw nila ay tila isang sayaw sa gitna ng apoy. Isang apoy na siguradong tutupok sa kanilang dalawa pagsapit ng umaga.

“I-I don’t understand. Did you mean business rival?” Marahang umiling si Jewel. “They used to run a mafia group called Cerchio Di Oro. It was headed by Zio Mateo. He made a way to expose all his dealings with his clients and other groups that led to their and his very own arrest. This enemy now came from one of those enemy he had offended more than 20 years ago.”

“Seriously? What is this? Teleserye?” “He’s not just anyone,” ani Mama. “Leonhardt Dietrich Moretti.” Biglang nanlamig ang batok ko at ramdam ko 'yung parang binubunot isa isa 'yung balahibo ko. The Moretti heir? I’ve heard about him. He's Cold, so dangerous, and brutal in business. A man na hindi basta-basta gumagalaw kung walang kapalit. “Are you selling me, Ma?” May halong panginginig na ang boses ko.

A devil was rising inside me, fueled by the trauma and the audacity of this man. I snapped my fingers, and within seconds, hawak ko na ang isang personalised dagger. It looked like a relic from ancient times because of its intricate style; the handle was elegantly curved, and at its head lay a blood-red ruby. Sa mismong blade nito, nakaukit ang pangalang… “Queen Morgan.” Sa bawat galaw ko, kumikislap ang ukit na iyon sa ilalim ng malamig na ilaw ng basement.