Motto In Life Short นิยาย & เรื่องราว

Umayos ka tadhana, ayoko maging traydor sa buhay ng isang tao. Alam ko kasi kung saan mapupunta ang taong traydor. Isinusumpa ng mga tao na mahirapan siya. Okey, wag ako. Tulog na Missamy, since di mo nga masabisabi kay Jeff yung darating na prom. Paano ba nito? Nakakainis din minsan yung mga unexpected na mangyari. Kaya do note sa buhay. Expect the unexpected. Yun lang naman ang motto na dapat lagi kang magpaka girl scout, para lagi ngang handa.

"I'm just kidding. Masyado ka kasing seryoso." "Do you think I have time to joke around?" "Oo nga pala. Ang motto mo sa buhay ay time is gold. At wala nang ibang nasa isip mo kundi ang magpayaman." "At least you know. Sa dami ng bibig na nakaasa sa akin at bulsa na dapat kong lamanan, may oras pa kaya ako para sa leisure? Or even to rest in a full day?" "Kaya nga mahal na mahal na kita, Kuya."

"Alam mo, may motto ako sa buhay: 'Don't fall for playboys because they only bring pain.' At ikaw? Ikaw ang poster boy ng motto na 'yan." ​Natawa nang malakas si Dylan. "Lianne, don't worry. I have a motto too: 'I will be the last man standing in the playboy group.' Hindi kita balak pormahan nang seryoso, 'no! Masyado kang maingay. Gusto ko lang makita kung gaano kapula ang mukha mo kapag naiinis ka. It's my daily entertainment."

Gano'n yon. Pero dahil nga agent ka din, malamang sa malamang hindi mo hahayaan na mapahamak ka din. Hindi mo kailangan mamili sa pagitan ng 'Buhay ko o buhay niya' dahil pwede mo namang piliin ang dalawa. "Finish your mission, not everyone's life." Yon ng motto ng RAO. Dahil bawat agent dito, dala-dala lagi ang kapakanan ng organisasyon at ang mga miyembro nito tuwing sasabak sa misyon.

"Ikaw ang totoong successful.. isang billionaire!" "I have millions of money pero wala pa yun kalahati sa pero mo Yanetta." "Magpasalamat nalang tayo kung anong meron tayo ngayon, maraming tao ang walang ganyan kalaking halaga," seryosong sabi ko. Ito ang natutunan ko sa lolo ko, always grateful for what we have today, no matter how small or big it is. That's my lolo's motto na pinamana sa mga apo niya.

Panimula ko at mabilis na tumingin sa paligid. "What will life be like? what could i possibly become. It's a large world, short life and i'm just one of billions. I could make millions but that's something i cant promise In fact let's be honest chances are if you're nice and modest." Tahimik pa rin sila habang nakikinig medyo nawala na rin gaano ang kaba ko. "You'll be walked on and trampled into the ground when your knocked down you'll stay down and never noticed or found

Hindi niya siguro napaghandaan ang tanong ko dahil napakurap pa siya ng ilang beses, bago lumabas ang kaniyang malamang ngiti. "You just asked the most common question. But why do I found it so difficult to answer?" Aniya pa at mahinang natawa. Babawiin ko na sana ang tanong ko kanina nang bumuntong-hininga siya. "I can give you the best answer with just two words. And that is, be yourself." She paused and looked away. "Life is short, they say. Kaya habang nabubuhay tayo, kailangan nating gawin ang mga bagay na makapagpasasaya sa atin. Hindi sa ibang tao. We have bosses, yes, and we are paid, but at the end of the day, seeing your boss's happy is a mere bonus when you found out that you were

I'm doomed! "May motto kasi yan, Cianne," singit ni Sunny na tumigil sa pagtipa sa laptop niya. I raised a brow. She just gave me a bitch looked. "Motto?" takhang tanong ni Cianne na mukhang interesado sa sasabihin ni Sunny. "Oo motto. 'School stuffs freeze. Landi first.'," aniya saka humagalpak ng tawa. I just made a face while they're laughing hard. I just keep myself busy arranging my stuffs.

Life is too short to worry about petty things. Enjoy every moment of it, for there is nothing most certain in this world but death. Iyon ang nabasa ni Kate na mga life qoutes sa internet, at iyon din ang iniisip niya buong magdamag, kasama na ang mga sinabi ni Leann sa kanya. She will not be moved by that mere threat. She decided to give Niu a benefit of the doubt since she haven’t talked to him yet.

muli ay nagsalita na naman siya. "Life is just too short, kaya naman ipagpasalamat natin ang bawat araw na sumisikat let's be grateful for all the blessing. Mahalin natin ang nanay, tatay, kapatid, kaibigan, kaklase at maging mga kaaway natin. Makuntento tayo sa kung ano'ng nasa atin lamang. 'Wag na'wag manglalamang sa iba, magbibigay kung kinakailangan. . . At higit sa lahat, mahalin natin ang mga taong nasa paligid natin."