My Possessive Billionaire の小説・ストーリー

Kada birthday ni Deus ay nakaipon na siya sa kaniyang personal private bank account ng one billion at hindi pa kasali ro’n ang gold bars na regalo ni Doña McKenna. ‘Parang barya lamang sa kaniya ang lahat dahil hindi lamang siya isang Millionaire o Billionaire dahil isa siyang Zillionaire. Hindi kayang bilangin mula sa mga daliri ang kaniyang mga properties pati na rin ang kaniyang mga kayamanan at pera.’

His grip was firm, anchoring me tight against the porcelain wall of the tub. “I am a billionaire, Zamira. I don’t buy things I intend to throw away,” he whispered in his husky register, his dark eyes darkening into a dangerous, predatory shade that signaled the immediate end of my peace. “The Rios Group was just the ticket to enter the auction. But you? You are the permanent asset. At kung hindi pa malinaw sa’yo ’yun pagkatapos ng nangyari sa desk ko… then I don’t mind reminding you again here in the water.”

Gayunpaman, sa opinyon niya, ang paghihiganti ni Wilbur ay mas malupit. Isang billionaire si Blake bago nangyari ang lahat ng ito. Syempre, may malaking halaga ng pera pa rin siya ngayon. Ngunit kumpara sa katayuan na katayuan niya at ang kapangyarihan na meron siya noon, ang katayuan niya ngayon ay walang kwenta, at hindi niya ito matatanggap.

Ngunit dahil mukhang sagabal ito sa kanya ay bigla niya na lang itong pinunit. “Isaiah!” Napahinto siya at kunot-noong nag-angat nang mukha sa akin. “I-Imean H-Hon, b-bakit mo naman ‘yon pinunit?” “Why? do you think I can’t buy it again? Don’t forget that I am a billionaire.” Ang yabang talaga. Sinasabi ko bang hindi siya bilyonaryo? Baka nakalimutan niya rin na mayaman din ako?

"You know, most girls would kill just to faint in front of me, pero ikaw parang wala ka lang." Napaangat ako ng tingin. "Ha? Bakit naman?" "Don't tell me you don't know me," sagot niya na parang nagtataka. Umiling ako. "Should I?" Nakataas ang kilay niya, sabay ngumisi. "Wilbert Keith Bryd. Heir of Bryd Wealth. I own Bryd Mall." Nanlaki ang mata ko. Bryd Mall?! As in yung mall na palaging laman ng social media dahil sa mga luxury brands?

Hawak lamang ng kaniyang palad ang tiyan niya, habang hinihiling na sana ay maging maayos ang lahat. Pumasok ang kotseng sinasakyan nila sa isang ekslusibong subdivision, at narating nila ang isang puting mansion na animo’y isang pag-mamay-ari ng isang makapangyarihan at sobrang yaman sa mundo. “D-Dito tayo? I-Ito ba ang bahay mo?” alanganing tanong ni Fatima. “Yeah, this is the first property I bought when I had my first billion dollars income.”

He has billions on his bank account pero isang condo unit lang ang binili niya at isang luxury car, yung gamit niya noong nabangga siya. Gosh! Hindi lang siya sobrang gwapo. He indeed a lowkey billionaire too! "You are not into material things and properties. Ang sabi mo lang sa akin noon ay kontento ka na sa mga properties na meron ka. All you want is to keep on investing para lumago pa ng lumago ang pera mo. At nangyari nga." Paliwanag pa ni attorney sa kanya habang nanatili kaming nakikinig.

"No. Of course not." I sighed. As I planned it.. magiging kabit nga ako ng isang bilyonaryo. Bilyonaryo nga ba? Ang mga Sarreignto ay hindi lang sa Hotels kilala kundi maging sa ibang aspeto pa ng negosyo. They are so much well-known sa high-end society that even me who had almost everything and can buy everything is just a trash for them. Iyon ang totoo. Iyon ang realidad. "So.. Who am I to you?"

“Hindi siya possessive.” “Talaga ba?” natatawang sagot niya. “Eh bakit parang ayaw kang pakawalan kahit isang araw?” Napatahimik ako. Kasi kahit ako… napapansin ko na rin iyon. “Aza…” dagdag pa niya na may halong pang-aasar, “baka naman kasi na-fall na sa’yo si Mr. Billionaire.” “Tumigil ka nga.”