Nagkamaling Utos Mga Nobela at Kwento

"You're welcome. And I just want to clarify, walang kahulugan 'tong ginawa ko sayo ngayong araw. I just want your fast recovery dahil kailangan kita sa office." Naglaho ang ngiti niya. Alam naman niyang wala iyong kahulugan ngunit may parte sa loob niyang parang umasa. Pinilit pa din niyang ngumiti at saka tumango. "O-oo naman, w-wala 'yong meaning."

Maang na napatingin siya sa malamig nitong mga mata. “Forget what happened earlier. Lahat naman ng tao ay umuutot. Sobrang baho nga lang ng utot mo kumpara sa utot ng iba but it's normal. Hindi mo kailangang ikahiya ’yon lalo pa at ako lang naman ang nakaamoy. It's okay.” Sa halip na gumaan ang pakiramdam ay lalo lamang siyang nilamon ng kahihiyan. Sana nga ay ibang tao na lang ang nakaamoy.

maawtoridad na utos sa akin ni Nikola. Hindi ako nakasagot dahil nadadala ako sa kabang nararamdaman ko. “Gusto kong dumating ka rito bago mag-alas dose kaya kumilos ka na riyan!” matapang na utos niya sa akin. “O-oo,” tugon ko saka tumayo. “Good, para hindi naman sa kama lang may silbi,” komento niya saka pinatayan ako ng tawag.

Nag peace sign naman ako sa kaniya na hinaluan ko ng pagpapakapogi’t pagpapakatao. “Cringe” Nakangiwi niyang usal sa akin bago siya mag patuloy magsalita. Sa ngalan ng pera upang maipangbayad sa utang, handa akong maging Sumukot. Oh makapangyarihang papel na likha ng mga taong mapanakit sa kalikasan (oy may tinamaan!), Ituro mo nawa ang daan patungo sa iyong tahanan upang ika'y aking mapuntahan at magamit sa pang tubos ng aming mga utang at panga-ngailangan! Amen!

“Sa Ilog ng Tarok.” “Ngunit ang utos po sa akin ay—” “Saka mo na iulat sa amo mo ang lahat ng nakikita mong ginagawa ko! Kahit ngayon lang, iparamdam niyo namang may natitira pa akong dignidad para sa sarili ko!” Hindi ko na naiwasang sigawan ang kutsero sa init ng ulo ko. Kahit ngayon lang naman eh. Ngayon lang…

naka upo pa ito sa glass table namin. "Sumusunod lang ako sa utos, kapag hindi nito binigay kukunin ko ng sapilitan, kung ayaw pa rin pasabugin ang headquarters niyo." naka ngiti nitong wika muli. Hindi biro talaga ang mga ito, kaya nila talaga ito gawin. Bumuntong hininga na ako at nag salita. "Ibigay niyo na lang, kesa dumanak pa ang dugo natin dito. Hindi naman tayo mananalo sa kanila." pag uutos ko

Ako'y walang kalayaan Sunod sa utos lamang Paggaling sa eskuwela, deretso na ng bahay Wala naman akong aabutan Wala doon si Nanay, wala doon si Tatay Katulong ang naghihintay Tatawag ang barkada, sa kanila'y sasama Lagot na namang bata ka Kapag nangangat'wiran, ako'y pagagalitan 'Di ko alam ang gagawin Ako'y walang kalayaan Sunod sa utos lamang Ako ang nakikita, ako ang nasisisi

sagot nito. Nag taka naman ako pero wala naman akong karapatan para kwestyunin ito, dahil utos lang naman din ito sa amin. May sarili naman kaming misyon kung tutuusin hindi laging naka base sa utos nito, kung minsan lang talaga kami ang sumasalo. Nagulat ako ng biglang bumukas ang pinto ng maliit kong opisina. “Hindi ka marunong kumatok?!” Tanong ko sa pumasok.

tanong ko dito dahil pansin ko na masyado na itong inaantok "Uuwi na ako baka magalit si misis" tugon nito sa akin kaya nakaramdam ako nang pag-aalala rito "Matulog ka na muna at ako na bahalang kumausap sa asawa mo" utos ko dito kaya tumango na lamang ito

utos ko dito. Ngunit nag na matigas ito sa aking utos kaya agad ko itong binigyan nang malakas na sapak sa tyan kaha napa daing ito sa sakit. "Lakad!" utos ko ulit dito dahilan upang humakbang ito ngunit bigla na lang nga ako sinipa kaya napa atras ako, di ko kasi inaasahang gagawin nya iyon. Hanggang nakita kong tumakbo ito papasok sa masukal na daan.