Novelas y relatos de Nagkamaling Utos

Mas galit ako at ako ang unang nagalit wag syang gaya-gaya! "Okay lang kung cold ka at hindi ka ngumingiti, naiintindihan kong sadyang may mga ganong tao. Ayos lang kahit marami kang utos dahil I believe, trabaho ko naman talaga na sundin ang utos mo. Pero hindi ka sa bato. Higit ka sa yelo. Alam mo kung ano ka? Wala kang puso!" Humihingal ako nang maisigaw ko yon sakanya. "At wala na rin akong pake kahit tanggalin moko. Now na. I'm so done with you. Pakyu!"

Tila ba lagi itong handa sa posibleng mangyari sa amin? "Take this. I don't want to have any possible problems," malamig at madiin niyang utos. Ang boses ay direkta at walang bahid ng emosyon. "I have something to do. Bumaba ka na lang doon para kumain."

Huminga ako nang malalim, umayos ng tayo mula sa pagkakasandal sa hamba, at pormal na humakbang patungo sa mesa. "Tinitingnan ko lang kung maayos mong ginawa ang utos ko," malamig kong sagot, pilit na pinatatag ang aking boses upang hindi mailantad ang gulo sa aking isipan. "At siguraduhin mong masarap 'yan, dahil kung hindi, papagugulungin kita pabalik sa Batangas."

Ang isang maliit na pagkakamali ay magpapabagsak sa lahat. "Sundin mo ang utos ko!" sigaw ni Hepe, ang galit at poot ay nagbigay lakas sa kanyang tinig. "Kung hindi mo ito gagawin, bukas na bukas, huwag ka na pumasok dito." Ang matalim na banta ay puno ng pwersa, at walang puwang para sa kalabuan.

Kasama ako? Hindi ko alam kung bakit, ngunit ang simpleng utos na iyon ay nagdala ng kakaibang init sa aking dibdib. Kung dati ay palaging malamig ang kaniyang mga salita, ngayon ay may bahagyang bigat na tila ba may kahulugan. “Okay, let’s go home and pack your things. You’re coming with me.”

mabilis na utos nito sa kasama nito. Gusto niyang makita kung anong mayroon ang babae kung bakit pinagkakaguluhan ito. Ilang sandali pa ay pinalaki ng ilang beses ang kuha sa mukha ng babae kung saan ay wala na ang suot nitong maskara dahil sa mabilis na pagtakbo. Ilang sandali pa ay mabilis siyang nag-utos nang mapagtanto ang isang bagay. “Catch her!” mabilis na utos nito.

Halos yurakan na nito ang kaniyang pagkatao sa sobrang pamamahiya rito. "Sa silid na ito, ako ang masusunod! Sapagkat kapag sinuway ninyo ang utos ko, buhay n’yo kaagad ang kapalit. Maliwanag ba?" giit niya habang nakapameywang siya sa harapan ng aming silid at patuloy na ginagasak-gasak ang aking kaibigan.

biglang utos niya sakin habang nakatingin padin sa kung saan Tumingin ako kung san siya tumitingin at don ko nakitang may kamay sa likod ng isa sa mga lalaki rito na sumesenyas na magtago ako Agad akong sumunod sa isinenyas nito at sakto namang pinaupo sila ng guard. "Ang mga tapos na kumain, tumayo na't pumasok ulit sa selda"pag uutos nito saka umalis na ulit

Utak vs puso. Ang sabi ng utak niya, "Huwag kang magpadala sa ka-inosentihan ng babae, dahil nililinlang ka lang ng paningin mo. Hindi lahat ng nakikita mo, makakabuti sayo. At hindi lahat ng nakikita ng mga mata mo, totoo."

May mga tao talagang sasamantalahin ang pangangailangan ng iba. “Shit frame up lang pala yun.” “Ang sama naman ng nag utos na yun.” ilan sa mga bulungang naririnig ko. “Wala naman akong ginawa sayo ng gabing yun,” muling wika ng lalaki “Ang utos lang sa akin ay hubarin ang uniform mo ipahiga ka sa tabi ko at picturan.” paiyak na ang lalaki subalit nagpipigil lang.