Nakaka-awa Novels & Stories

Kakaunti lamang ang ang dahon ng puno dahil dumating na ang tag-lagpas at nalalapit na rin ang pasko kaya't malamig ang simoy ng hangin. “Diwata? isa ka bang diwata?” gulat na napatay si Mina nang makita niya ang isang ginoo na papalapit sa kaniyang direksyon. Hindi niya alam ang kaniyang gagawin, nangako siya sa kaniyang ina na walang sinuman ang makakkita sa kaniya. Sa takot ayagad siyang nagtago sa likod ng puno at napahawak na lang siya sa kaniyang dibdib dahil sa mabilis na pag kabog noon.

Dahil alam kong di kayo nakakaintindi ng lenggwaheng kabayo ‘’ tugon ni Adonis Sabay hagikgik pangkabayo ‘’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ ’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ ’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ ’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ Natawa ang magkapatid ‘’’hahahaha hahahaha hahahahah hahaha’’

At syempre naalala ko pa yun, lahat naman eh. “Tokyo, Hakone, Kyoto, Nara, Kinosaki Onsen, Hiroshima, Osaka, Kamakura, Himeji, at Miyajima.”,mayabang kong sagot sa tanong ni Kate. Napanganga ulit si Kate sa pagkamangha. Pero sanay na akong namamangha siya sa rare disease ko. Totoo, unti lang sa buong mundo ang may gantong kakayanan. Disease kung tawagin pero superpowers para sakin.

text Message from asawa ko. "wifey, im sorry. pinag-OT ako ni Mart, e. daming trabaho. first Day of work kasi kaya ganito. anyway, medyo traffic rin kaya mauna ka ng matulog. Huwag mo na akong intayin. love you! ❤️" text from Nikko.

sagot ko habang iniabot ang isang bagong hiwa ng tamagoyaki. Matapos kumain, pumunta kami sa Nami Island, isa itong sikat na lugar sa South Korea na kilala sa mala-postcard nitong tanawin. Habang papasok kami sa isla, bumungad sa amin ang hilera ng mga punong may mga dahon na nagbabago ng kulay—mga shades ng pula, orange, at dilaw. Parang nasa isang Korean drama ang pakiramdam ko. “This place is so beautiful,” sabi ko habang nakatingin sa paligid. Kahit saan, tinatapat ko tuloy ang camera ng phone ko para mag-picture.

Hindi pa sapat ay pabalya nitong isinara ang pintuan ng kwarto nito. Ayesha left out all through. Napakamainitin ang ulo. Kung hindi niya lang gusto ang Xorxell Diaz na iyon. Ha! Nunca. Nuncang...well, shut up nalang. Kung sinomang babae kasi ang malilink sa mala-Jack na titanic na alindog ng kumag na iyon. Ay literal na mapapa-aww shororot. "Xorxell, hey?"

"Kung gayon kaninong obligasyon? Asawa kita, ang taong pinakamalapit kaysa sa aking anino mismo." Buntong-hininga si Ruby pagkatapos ay ipinagpatuloy ang kanyang paglalakad sa paligid ng Sakura festival na may limang talulot na kulay pula. Umupo si Ruby sa isa sa mga bangko na may kulay na bulaklak ng Sakura, kung nakasuot siya ng tradisyonal na damit ng Hapon, mukha siyang isang dyosa. "Alam mo ba ang kahulugan ng Sakura para sa mga tao sa Japan?" Tanong ni Hevan. Umupo ang lalaki sa tabi ni Ruby, napakalapit.

To be continued. naku namna HAHHAHAHAJJAJAJJA Buhay nga naman, nao ipagpatuloy ko pa ba? o titigilan na? sakit na ng kamay ko kakatype tapos walang nagbabasa eme HAHHAHAHHAHAHA basahin niyo na kasii hahays kayo. Charot, thankiess nga plaa sa mga bumisita, kita ko ulo niyo ackkkss nakakakilig yun lang Basta salamat, see you sa next chapter

Ang mga usa ay malalambing at tila sanay na sa mga tao. "Mommy, Daddy, tingnan niyo po! Lumalapit na sa akin yung usa!" bigkas ni Amara habang masayang nagpapakain ng deer crackers. "Ang cute nila, di ba? Siguraduhin niyong hindi sila masaktan," paalala ni Dixon habang tinitingnan ang mga bata. Matapos ang aming oras sa Nara Park, pumunta kami sa Todai-ji Temple, isa sa pinakamalaking wooden structures sa mundo at tahanan ng malaking bronze statue ng Buddha.

Kumunot ang kanyang noo. “Kenji Nakamura,” anito. “Are you stupid? Pagiging tanga ba ang resulta ng pag-ibig? Aiden, Nakamura Clan is one of the strongest clan in Japan. They are slowly invading Europe. And isa ang organisasyon natin na ibabagsak nila! Marcella was the one supplying guns to them and right now as we talk, guns are being imported to Japan. Dumarami na rin ang kanilang mga alyansa. Kailangan mong magmadali.”