Nakakataba Ba Ang Lugaw Novels & Stories

YTHANIEL'S POV Nakailang order din kami ng lugaw bago kami natapos kumain. Sobrang busog na kami pero parang may magic yung lugaw—kahit busog ka na, gusto mo pa rin. We are full, yes, but we still wanna eat lugaw, so we order again and again until we’re fully satisfied. It really tastes so good. No sugarcoating the words. Such a good food. Simple, warm, and oddly comforting.

Nakahinga sya ng maluwag ng medyo bumaba na ang lagnat nito. Naisip nyang mag luto ng lugaw nang makakain ang dalaga pag nagising na ito. Mabuti na lamang at alam nya kung paano gumawa non, ganon din kase ang niluluto ng lola nya sa t'wing nag kakasakit sya dati. Kahit mayaman sila ay di sya hinayaan ng lola na walang alam na kahit na ano sa mga gawaing bahay.

mukhang kinikilig pa ang bruha. "Oo na sige na matulog ka na bruha ka. Ingat ka dyan ah ang dami pa naman magnanakaw dyan lalo na sa gawi dyan" paalala ko. Lagi ko kasing nababalitaan na may engkwentro sa Cabanatuan. Kung di man magnanakaw ay patayan ang nagaganap. "Opo Mama" biro niya. "Night couz"

Nakakapanaginip daw siya ng masama tuwing hindi kami parehas ng kwartong tutulugan. Pagdating namin sa kwarto, Luigi went straight to the bathroom. Narinig ko ang lagaslas ng tubig mula sa shower. I froze for a moment, my mind wandering. Ano kayang itsura niya kapag wet look? “Napaka-matatakutin mo talaga, Luigi!” Inayos ko ang tatlong unan at nilagay sa gitna namin. Ayaw niya kasi na nagkakadikit ang balat namin sa pagtulog.

Nakakatawa di ba? Hindi na pinansin pa ni Leon, ang pag papatawa at pag mamatigas ko na sumama sa kanya. Buong pwersa niya akong pinatayo at pinaakbay sa kanyang balikat upang alalayan ako sa paglakad. Unti-unti ko ng nararamdaman ang pagdilim ng paningin ko.

Napailing kami at si Kuya at dinampot si Barbara ata dinala sa tabi nya. “Are you okay now?” tanong saakin ni Stevan at nakatanaw ito sa araw na papalubog na ngayon. Ngumiti ako ng malawak at umupo sa mga upuan na dala namin. “I actually don’t know. Pero alam mo yon. Nakakawala ng lungkot at lumbay kapag maingay tapos madami akong kasama,” sagot ko sa mababang tinig ng boses. Pero dinig nya iyon.

Saglit siyang natigilan, pero mabilis din nakabawi sa ngiti. “Pero sino ba ngayon ang luhaan?” sabay taas ng kilay. “Ako? O ikaw, na niluhuran, pinangakuan ng kasal, pero ang totoo… isa lang palang kasangkapan sa mas malaking laro?” Hindi ko siya sinagot.

sabi niya habang nakatalikod. “Bumalik ka at kumain ka ng lugaw. Tumigil ka na sa paggalaw."

Ismid nitong sabi. "Anong problema? Are you kidding me?!" panlalaki ng mga mata niyang tanong! Anong klaseng nilalang ba tong amo niya? Kailan pa okay na tumabing matulog ang isang babae at lalaki sa iisang kama? Hindi naman sila mag-asawa, at hindi rin naman mag-jowa. "Sir Luke, kahibangan naman yatang i-demand mong magkatabi tayong matulog? Hindi ka ba—"

Nakakainis. Ano bang meron si Kuya na wala sa akin? Ano bang nakita niya kay Kuya na wala sa akin? Eh 'di hamak namang mas gwapo ako kay Kuya Angelo e. Naduduling ba ang tabachoy na 'yon at hindi ako makita!? Banas! "Chubs, ginigigil mo talaga akong tabachoy ka."