Novel & Cerita Nana Sa Ihi

ANYANA POV "Tahimik ka yata? Look Anyana, alam kong masyadong malungkot sa iyo ang pag-alis mo sa isla na ito pero sana huwag mo din kalimutan na pwede ka pa naman bumalik dito kung gustuhin mo eh! Sa ngayun, kailangan lang talaga nating makabalik ng Manila dahil gustong gusto ka na din makita nila Mommy at DAddy!" narinig kong sambit ni Stephen habang nandito kami sa sasakyang pandagat!

Gumilid ako at pinanood ang sasakyan na mabagal na tumakbo bago balewalang nagpatuloy sa paglalakad. Nasa bakuran na ako nang lumabas si Nana. Nang makita niya ako ay malalaki ang hakbang na lumapit siya sa'kin. Mahigpit na yumakap ako sa kaniya at muli na namang napaiyak. "T-Tapos na, Nana, naputol ko na ang sumpa ngunit habang buhay naman na m-mawawala na siya sa'kin," humahagulgol na sumbong ko.

"hindi na anak para maaga kaming makarating sa manila. "lagi pa rin naman kaming dadalaw dito,"Just promise that you'll live here,and don't make your lolo angry,ok..." "yes mom..promise..."ngiting sabi sa ina. "oh sha aalis na kami...dad kaw na ang bahala sa apo mo ha..."paalam niya sa mga ito. "magiingat kayo sa biyahe...."paalala naman ng ama nito. Hinatid ni ivan sa sasakyan ang kanyang ina,at ang ama nito ay nasa driver seat na. "dad,take care, mom.."paalam niya sa mga ito.

So mag-aapura din siyang mag-impake ganun ba? ~~~~~ Walang ideya si Kenna kung saan sila magbabakasyon ni Nathan pero dinala siya nito sa isang exclusive island at sumakay sila sa isang helicopter para lang makarating doon. Nasa bansa pa rin naman sila pero nang makita niya ang napakagandang isla ay para siyang nasa paraiso sa ganda. Napakaganda ng sobra. Puting-puti ang mga buhangin at ang dagat, napakalinaw!

Hindi ko pa rin malilimutan at patuloy pa ring bumabalik sa aking isipan si Nathan. Isang hapon, nagkayayaan ang mga kasama sa trabaho na pumunta sa boulevard. Ito ang paboritong tambayan ng mga taga-Dumaguete. May mga nagbibenta ng tempura, isaw, sweet corn, at iba pa sa tabi ng daan habang sa kabila ay tanaw ang karagatan at mga sasakyang pandagat na nakaangkla. Minsan din kapag di masyadong malakas ang alon ay tanaw din ang mga mangingisda sa di kalayoan. "Sumama ka na, Isha!" Pamimilit ni Rhea. "Magrelax ka naman paminsan-minsan."

“Let’s eat, babe.” “Ano ‘to?” turo ko sa pagkain hindi pamilyar sa akin. Ngayon lang ako nakakita ng ganitong klase ng pagkain. “An Asian, food.” “Ooh, great! So what’s this?” “No’n dalaga pa si Nana Senya, nagtrabaho siya sa isang mayaman na pamilya sa Pilipinas. Do’n din siya natutong magluto ng adobo,” ani nito.

[“Asan ka bell?” Siya si Nanna Lee, ang bestfriend ko. Hindi siya purong Pilipino dahil may dugo siyang Koreana. Simula pagkabata ay kaibigan ko na ‘yan. Maganda, sexy, at mayaman. Sa aming dalawa siya ang mas bata kung mag-isip. Kung hindi ako papasok, hindi rin ‘yan papasok. [“Hindi ako pumasok.”] sent. [“Gaga ka! May exam tayo today! Pero dahil kaibigan kita di na rin ako papasok.”]

Natuwa naman ako kahit papaano. ----#HIOR----

I'm already independent but I couldn't hide the fact that I'm still scared to be alone. “Ano'ng plano mo kapag natanggap ka?” Ngumiti ako nang matamis. “Iyong unang suweldong makukuha ko ibibili ko nang ticket para maipasyal ko si Nana sa ibang bansa at ang sobra ibibigay ko sa kaniya para may pang gastos siya.” Namilog ang mga mata niya. “Ang bait mo naman! Pero pa'no ka?”

Naka baby swim suit si Eve at mukhang gusto na niyang pumunta ngayon sa dagat. “Maligo na muna kayo. Ako na magbabantay dito,” sabi ko pero mukhang hindi yata ako naririnig ng dalawa dahil nag-uusap na naman sila na sila lang nagkakaintindihan. “Dapat bantayan mo si mama, ah. Maraming panget diyan gusto siyang ligawan e,” bulong ni Hiro na hindi ko masiyadong naintindihan.