Novel & Cerita Nanana Lyrics

seryosong singhal ni Kael sa likod namin. " No, We'll follow the original flow" singhal ko dito at inirapan ayan na naman sya inisipoil ang kambal. " Love, just let them " malambing na sabi niti at pinatayo ako sa kinauupuan ko. Mukhang mabubudol na naman ako nentong mga to ah. " Papa, we're ready po if it's your turn na! " masyang sigaw ni Yanna si yezlo ay naka ngiti na din sa papa nya.

Hindi ko na maalala kung kailan ko nabitawan ang maleta bago ako kusang kumilos ng walang pag-aalinlangan. Nagtagpo kami sa gitna, tila hinila kami ng mismong tadhana papalapit sa isa’t isa. Kapareho pa rin ng lumipas ang yakap niya. Mahigpit ngunit napakalambing. Sa yakap ni Nana, hindi na ako ang lalaking hinubog ng tagumpay, responsibilidad, at mundo. Isa na naman akong bata. “Nana… miss na miss kita.” Nabiyak agad ang boses ko habang nagsasalita.

Dahil magkasama kami. Malungkot na tumingin ako sa langit habang inaalala si Nana. Lahat na mga aral at advice na binigay nito sa akin dati ay biglang nagsilitawan sa utak ko. Biglang uminit ang aking mga mata. Hanggang sa naramdaman ko na lang ang pagtulo nang ilang butil ng luha mula sa aking mga mata. "I miss you, Nana." usal ko at pinahid ang mga luhang tumulo. "I love you."

Ang Nanay, Tatay, at mga kapatid ko. "Akina nga 'yan, Nestor! Hello, anak?" Sabi ni Nanay pagka-agaw ng cellphone kay Tatay. Pinunasan ko ang aking mga luha at humugot ng isang malalim na hininga pagkatapos ay nagsalita, "Nay! Kumusta ho kayo r'yan?" Nakangiting wika ko habang pinupunasan ang aking mga luha. "Ayos lang kami rito, anak! Nami-miss ka na naming lahat, Aianna. Kapag nahihirapan ka ay umuwi ka agad dito ha?" Ani Nanay.

sabi ko, lumambot ang boses ko habang unti-unting nababawasan ang bigat sa dibdib ko. “Oh?” Inabot ni Nana ang beret at marahang hinawakan ang malambot na tela, bahagyang kumunot ang paligid ng mga mata niya dahil sa tahimik na init ng kanyang ngiti. “Kung ganoon, bumaba ka para mag-almusal at sabihin mo sa akin ang higit pa tungkol sa kanya.” “Sige, Nana… bigyan mo lang ako ng ilang minuto,” sagot ko na may maliit na ngiti. Bakit parang may pakiramdam akong hindi magiging maganda ang katapusan ng araw na ito?

"Please sorry na, forgive me for what I've done. Gawaan mo na ako ng cookies. Malalagot ako kay insan kapag hindi ako nakabili ng gusto niya. Maybe I can double the price basta pagbilhan mo lang ako." "Sinusuhulan mo ba ako?" Akala niya gagana iyang paawa effect niya? Kahit gwapo siya hindi ako magpapauto... wait did I say 'gwapo'? Pwe. "Ma'am doble daw ang bayad tanggapin mo na." Singit naman ni Lani kaya siniko ko siya at sinenyasan na manahimik.

" Bawal ka munang pumunta rito, Romeo." Ani Nancy sa kalaguyo. " Why, babe? Mamimiss kita." Sagot naman ng nasa kabilang linya. " Ayokong mabulilyaso ang mga plano natin, Romeo. Kaya magtigil ka muna diyan!" Asik niya sa kausap. " Hindi ba pwedeng dalawin kita paminsan-minsan? Mamimiss ko ang mga p********k natin, babe."

Hinila ko siya palapit at hinalikan nang malalim. Nakakainis ang lahat ng mga lalaki habang tumatawa si Nana. Inilapit ko ang aking mga labi sa mga tainga ni Savannah. "Huwag kang masanay. Maglalagay ako ng isa pang sanggol doon mamayang gabi," bulong ko. Napasinghap siya sa tuwa sa gulat. "Babae kaya ngayon?" hingal niyang sabi. "Tatlong lalaki at tatlong lalaking aso—umaapaw ang testosterone namin ni Nana."

Pagmamakaawa ko, hindi ko na alam ang gagawin ko, kaya lumuhod ako sa harap niya saka yumuko habang naka pikit ng mariin. Agad napamulat ang ang mata ko ng makarinig ng malakas na pag hampas. "H-hindi wag, hindi hindiii, w-wag please maawa kayo please" lalapit na sana ako sa winawasak nilang bike, kaka bili palang sakin iyon ni Nana ,ng may dalawang taong pumigil sa akin. "Poor you, your Nana will be really angry about this." he still wearing his evil smile.

“Umalis ka dito at huwag nang bumalik. Hindi ka na bahagi ng pamilya namin.” Ang mga salitang iyon ay parang mga pako na tumusok sa kanyang puso. Si Nanay Elena ay hindi tumingin sa kanya, ngunit naririnig ni Yana ang kanyang paghagulhol na lalong lumakas. Wala na siyang masasandalan, wala na siyang matatakbuhan. “Nanay,” bulong ni Yana, lumapit siya sa kusina. “Maniwala ka sa akin. Hindi ako nagnakaw ng ideya ng iba.”