Nangingitim Na Kuko Novels & Stories

"Where are you going? hindi sapat ang lakas mo kailangan mo pang ku---" "And you p@nicked!" Hindi natapos ang sasabihin ni Kc. Nang biglang sumigaw si Shintaro kaya naman ay kinabahan ako. "Who are you?" Napapikit ako nang mariin sa tanong ni Kc ' baliw ba sya? hindi niya kilala si Duke Shintaro Qutierrez?. Nakita kong ngumisi si Shintaro kay Kc kaya bumundol nanaman ang kaba sa dibdib ko.

“Ano bang mayroon sa iyong daliri kaya hindi ka mapakali?” “Ang dumi ng kuko ko. Ayoko ng maruming kuko. Pakiramdam ko may maliit na uod sa loob nito.” Binawi ko ang kamay ko at nagpatuloy ako sa ginagawa ko. “Imposible namang magkaroon ng uod ang iyong kuko.”

Napakunot-noo si Kate, hindi agad naintindihan. Iginuhit ni Frank sa hangin ang galaw ng mga braso niya, parang pakpak. “Butterfly. The sound of breaking the cocoon.” Doon niya naintindihan, tungkol sa muling pagsayaw niya. Pero ito ba talaga ang matatawag na sayaw? Sa lagay niya ngayon, baka mas maganda pang pumagaspas ang gamu-gamo. “Huwag kang ganyan,” agad na sabi ni Frank , parang nabasa ang isip niya.

NIKITA "Naubos ko nalang 'tong cookies ko hindi pa rin nagpaparamdam sa 'kin 'yung Panot na 'yun." Sambit ko sabay dukot sa lalagyanan ko ng cookies. Gusto ko rin sana ng matcha milktea kaso wala na 'kong pera. Saan na kasi 'yung isang 'yun? Hanggang ngayon wala pa ring paramdam. Tumingin ulit ako sa pinto at sa cellphone ko, ni tawag o text ay wala man lang.

Kakabingi "L naman para kang Nanay ko' Okay lang ako nag-stop over muna ako kailangan ko ng Kape." natawa ako nung tatlong beses siyang bumuntong hininga. "Basta mag-ingat ka ha? Wag ka mag-alala sa Shop ako na bahala don pati sa new branch at sa Kambal. Intindihin mo diyan kung paano ka uuwi ng ligtas at kasama si Baby Lukky." (Luki) ganyan pagkabigkas. Binitbit ko ang kape ko at pumunta na sa sasakyan. Hindi ako dapat nagsasayang ng oras, kailangan ako ni Luke.

Sᴀᴋsɪ ᴀɴɢ ʙᴜᴡᴀɴ ᴀᴛ ʙɪᴛᴜɪɴ sᴀ ᴘᴀɢᴍᴀᴍᴀʜᴀʟᴀɴ Nᴀᴛɪɴɢ ᴅᴀʟᴀᴡᴀ Nᴀᴛɪɴɢ ᴅᴀʟᴀᴡᴀ Nang mapangiti s'ya sa intro ng kan'ta ay wala sa sariling napatitig ako sa kan'ya. 'Yung ngiti n'ya, sobrang special. Sobrang limit n'ya lang ngumiti pero kapag ngumiti s'ya ay parang mapapangiti kana din. Tᴀɴᴀᴡ ᴘᴀ ʀɪɴ ᴋɪᴛᴀ, sɪɴᴛᴀ

Masungit nitong sabi na umani ng malakas na tawanan mula sa mga kapatid niya. "Anong golden rule? Pauso ka! Palangga ko ni si Ningning ya." That's Kuya Cairo with a gentle smile plastered on his face. Walang pagdadalawang isip nitong hinakbang ang distansya namin at yumakap sa akin. "Welcome back Ningning! I'm so happy to see you again. Madami akong sasabihin—" Pero may kamay na humiwalay sa amin.

Ang paligid ay puno ng amoy ng tuyong damo, alat ng dagat, at ang bango ng kumukulong saging na may asukal na niluluto ko sa maliit na kalan. "Alam mo, Rosa, kapag natapos ko itong basket na ito, ito ang gagamitin mo kapag namimitas tayo ng pako sa sapa," masayang sabi ni Kiko habang hindi inaalis ang tingin sa kaniyang ginagawa. Ang kaniyang mga kamay ay mabilis at sanay, isang patunay ng buhay na simple at malayo sa anumang gulo.

Hindi bababa sa dalawampung tao ang nasa loob ng kwarto, kaya kitang- kita na sinadya siya ni Coco para ipahiya. Ang mukha ni Coco ay agad na naging isang nakakatakot na lilim ng pula. Alam ng sinumang nakakaalam ng nakaraan ni Coco na wala siyang nagtagumpay kundi ang kanyang pagsusumikap.

Anak napatingin AKO SA pinto nang akin kwarto, Ang akin palang ina ? At may kasunod Ito tatlo kawasaki may mga dalang, "Pag Kain mga nakatungo at may mga takip!! ang MGA mukha Ng mga kawasi? Anak tawag ulit nang akin ina? Sabi nang ISA SA "kawasi na nag dala!! 'Nag iyo'ng pag Kain ay Hindi ka Naman Daw kumain?