Nani Memes 소설 & 이야기

Nasa tabi ng daan kami na ganun pa rin ang posisyon kaya may ilan ilan akong narinig na kumento “Kay aga aga naglalandian na agad.” “Mga kabataan nga naman noong panahon pa natin blah blah.” “Sanaol! Cuddling outside the house.” “Bagay sila pero familiar ang mukha ni girl.” “Kukunan ko sila ng picture gawin kong meme.” “ Searching kayakap sa gidli ng kalsada for today’s videow.”

Papatayin ko na sana ang cellphone nang matigilan ako at napa-click ulit sa meme na ginawa para sa kaniya. One of them said: "Take me to court, Riel. You won the case, but I'm already guilty... of loving you." Pagkabasa ko ay bigla akong napahalakhak. Seryoso, may ganito pala? The way they merged his profession and attractiveness into a meme made me snicker. Grabe na talaga ang mga tao ngayon. "Who's the one making you laugh like that? A chat buddy?" Natigilan ako nang marinig ang seryoso at malamig niyang boses. Paano ko nga ba nakalimutan na may kasama pala ako dito. Kung makatawa, Alina!

Malumanay akong yumuko habang madiin kong isinara ang aking dalawang kamao. Wala pang isang linggo ang lumilipas ay mabilis nang kumalat ang balita tungkol sa pangloloko namin sa mga taong nangangailangan ng tulong patungkol sa usaping super natural. Nakadagdag pa ang pagpapalabas sa telebisyon ng aktuwal na pangyayari kung saan inamin ko na wala talaga akong kakayahan at ang lahat nang ginagawa namin ay isang lang malaking scam. Hindi mabilang na memes ang nagsilabasan patungkol sa 'kin at sa pamilya Alison. Ilang taon na raw kaming nangloloko gamit ang kunwari-kunwariang third eye namin.

Ang Nanay, Tatay, at mga kapatid ko. "Akina nga 'yan, Nestor! Hello, anak?" Sabi ni Nanay pagka-agaw ng cellphone kay Tatay. Pinunasan ko ang aking mga luha at humugot ng isang malalim na hininga pagkatapos ay nagsalita, "Nay! Kumusta ho kayo r'yan?" Nakangiting wika ko habang pinupunasan ang aking mga luha. "Ayos lang kami rito, anak! Nami-miss ka na naming lahat, Aianna. Kapag nahihirapan ka ay umuwi ka agad dito ha?" Ani Nanay.

isang malamig na boses ang bumasag sa katahimikan ng apartment ko. Napaangat ako ng tingin. Nakatayo si Waeren sa may pintuan, wearing a charcoal grey suit and holding a tablet. Hindi ko man lang narinig na pumasok siya. “Waeren, tignan mo ‘to. Ginagawa na akong meme sa TikTok. Ako na ‘yung bagong mukha ng Social Climber Starter Pack,” sabi ko, pilit na pinipigilan ang luha ko.

Nasa dalawang taong nasa harapan ko na kanina ay magkayakap lang ang buong atensyon ko. Bakit sila magkayakap? "N-Nandiyan ka na pala Nika, k-kumain ka na ba? Kumain kayo ni Pierre, mainit pa naman yung ulam at kanin." Nauutal na sabi ni tiyang.

Narinig ko pa ang reklamo ni Sieme sa sala bago siya pumunta sa gawi ko at uminom din ng tubig. "Napa-taxi pa tayo para makaalis lang sa lugar na 'yon! Grabe! Hindi na ako uulit! Isa nalang." Aniya at hinubad ang sling bag niya at ihinagis sa sofa. Dumaan ang araw namin na puro reklamo lang itong si Sieme. Hindi siya makapaniwala sa sinabi ng iba. Pinanood kasi niya ulit ang video pati narin 'yong clip na nakita ang mukha ko. Dinagsa iyon ng mga maraming fans at nagkagulo na. Nag-trending din sa twitter ang #slippedtostell na kagagawan ng mga fans. May mga memes narin sa f******k at may mukha ko pa na nilagyan ng sungay. Mabuti at blurred ang pagkakuha kaya hindi gaano ka lantad.

Napailing ako "And take this note.... anyone can wear anything they want to wear.. whatever your body shape is..who cares!?" "Mataba, payat, maitim, maputi, makinis man o hindi..may karapatan tayong magdisesyon sa kung anong klase ng damit na susuotin natin, without minding the ignorance of people around us" Napakagat labi ako...Tama naman siya...Pero hindi ko naman na kailangan magsuot ng ganto para lang.... "Do it for me Yanni.. Remember it's a request..Im flying all the way to US in no exact date so I want to see how you look like when you wear this"

singhal ko nang bigla niya akong sinuntok. She glared at me. "Makapangit ka naman diyan! O siya sige! Kuhanan mo ako ng picture! Tingnan na lang natin kung hindi ka humanga sa akin." I wasn’t able to stop myself from laughing when I suddenly remember how she pose that day. Damn it! "Why are you laughing? What are you looking..." "Memes," I cut her off. "Let's go." Nauna akong naglakad, sumunod naman siya sa akin habang ang kamay niya ay nasa braso ko.

Naiinis talaga ako kapag naaalala ko kung paano niya napapatawa si Yvon sa mga corny at cheesy niyang jokes. “Ahhh,” Nana said softly, setting down her teacup. “So that’s what’s got your ears twitching and your eye twitching and your nose twitching…” “My nose doesn’t twitch.” She laughed gently. “It does when you’re jealous.” “I’m not jealous,” I said with practiced ease. “Adrian.” Her tone was flat. “I’m not,” I repeated, a little firmer. “I just… observed.”