Naputol 소설 & 이야기

“Totropahin o jojowain... si kuya barista na may tattoo sa leeg.” “Totropahin. Baka ipasok ako sa underground fighting arena!” Natawa siya. “Okay, fair. Next… ako naman.” Napatingin ako sa kanya. “Si Miss Ganda na laging may makeup kahit 7 a.m.? Yung taga-HR sa main branch niyo?” Napakunot ang noo niya. “Totropahin. Too much lipstick, parang mas mapula pa sa revenue report ng last quarter.”

O baka naman si Nate ang sadyang naghanda nito sa kotse niya? Kilala si Nate bilang isang 'straight man' na walang pakialam sa mga maliliit na detalye ng mga babae noon. Noong sila pa, binibigyan pa nga siya nito ng mga lipstick na may pinakapangit na shade ng Barbie pink dahil hindi nito alam ang uso.

Napa dilat siya at gulat siyang napatitig dito. tumayo Kasi si atlas pumuwesto sa paanan ng kama at marahas na hinila ang hita niya ulit palapit Dito... "Don't go to sleep, we're not yet done..." Seryoso pa nitong Sabi..

Nakita niyang may hawak itong. Chocolate? Ano naman kaya ang gagawin nito sa Nutella? Naglakad ito palapit sa kaniya kaya napalunok siya. Pagdating sa kaniyang tabi ay umupo ito at nginitian siya. Dahan-dahan nitong binuksan ang garapon. Pagkabukas ay agad nitong tinanggal ang seal bago marahang nagpahid ng tsokolate sa kaniyang b**bs.

Sh*t! Natigil lang si Andy sa pag-e-emote nang marinig niyang may marahang kumakatok sa pinto ng silid niya. Ayaw man niya sana dahil parang nanghihina siya, tumayo pa rin siya mula sa kinauupuan niyang gilid ng kama para pagbuksan ang kumakatok. At napatuwid siya ng tayo nang makita niyang si Yolly pala iyon.

Pagkatapos ay dinampot nito ang celpone nito na nakapatong sa tukador-na iyon naman ang sinamantala ko upang isaboy sa mukha niya ang laman ng botelya kasabay ng pagtakip ko sa aking ilong upang hindi ko maamoy ang pampainit ng katawan. "bakit anong amoy yon?"seryoso niyang tanong sakin. "hindi ko alam.ano ba yon."balik tanong ko sa kanya na parang wala akong ginawang kalokohan. Ilang minuto ang dumaan..... napapansin kong pinagpapawisan na ito at mukhang nauuhaw pa dahil ilang beses siyang napapalunok.Napangisi ako dahil nakikita kong tumatalab na ang gamot.

Natatawang tanong nito habang tinuturo ang monitor na ngayon ay ipinapakita naman si Andrian na buhat ng dalawang lalaki habang ginagalaw. "This is fun!" Excited na sambit ni Vlad. Nagawa pa nitong kuhanin ang isang swivel chair at ipinwesto sa tabi ng upuan ko. "Right?" Tanong nito sa akin pagkaupong-pagkaupo palang nito. "Yeah it is." Sagot ko. One down. Two more to go.

Napatingin s'ya saakin at napatawa “Hahaha porket binigyan ka ng council ng ganitong kalaking bahay at isang butler mag-aasta High Class kana?! Isa ka paring Low Class!”

Napatakip pa nga ito ng bibig dahil mukhang napalakas ang pagkaka-sabi niya. "I mean, okey.” hininaan ng kunti ang boses. “Mukhang matagal pa naman magigising iyong tuta dahil sa pain killer na itinusok sa kanya kanina." “Okey, para na rin may kasama akong mamili ng kulay.” si Niel.

Natapos ang mga tanong ng mapansin niya ang pumasok na mensahe ng doktor. “It is Nembutal. A drug commonly used to euthanize animals.” Nanlambot si Montague. “What the hell is going on? Bakit pati bata?” Marahil ay sukdulan ang galit niya upang gawin iyon. Sino naman kaya siya?