Naruto Drawing Hard Mga Nobela at Kwento

What's this feeling? " Wala lang. Required ba na pansinin kita?" sambit ko at nag-iwas ng tingin sa kaniya. Sapilitan kong iwinaksi ang kaniyang kamay sa aking kamay bago punitin ang aking drawing sa sketch pad ko na agad niyang inagaw. " Pinaghirapan mo ang drawing na ito tapos pupunitin mo lang? Nagsayang ka lang ng papel kung ganoon." he said.

ngumiti naman siya at hinanap ko sa youtube yung tagalog version ng Naruto buti na lang nahanap ko agad para maintindihan ni Levin. "Wait!" Napatingin sa akin ang bata. "Paalala lang ah, huwag mong gagayahin yung pinapanood natin malalagot ako wala sa oras ng daddy mo gets mo ba?" Tumango naman siya. "Good" umupo na kami at nagsisimula na ang palabas siyempre si chikiting ay tuwang tuwa kay Naruto. "Naku mukhang nagustuhan niya ata yung Naruto ah" napatingin ako kay Manang habang binaba niya yung meryenda.

sabi ko at kinuha yung drawing na kung saan ay naliligo kami pareha ni Aries sa ulan at nag hahabulan. Kumunot ang noo ni Aries habang pinagmamasdan niya iyon. Maya maya ay nag angat siya ng tingin sa akin ng nakangiti, "Really?" He licked his lower lip a little. Tumango ako habang ang paningin ay nasa drawing, "Yup. Sa lahat ng mga ginawa kong obra, ito yung pinaka nagustuhan ko ang kinalabasa," madamdamin kong sabi, "bukod kasi sa simple lang siya at wala masyadong arte, parang napaka saya at maaliwalas pa rin siya tignan. Hindi ba--"

At matapos nyang mag-isip, bumalik na siya sa pagd-drawing sa tablet. “Okay! Let me show you my drawing na lang po!” She flipped her tablet and showed me the screen. Nature scenery artwork ang ginagawa ni Celine. Very detailed and well-colored. Grabe, gawa niya ba talaga ito? The last time I checked her works, puro stickman pa lang ‘yon ah. When did she manage to improve this much? Bilib na bilib akong tinitigan ito at ngumiti sa kanya.

Mukhang naspoiled kila Kuya 'to! Tinignan ko lang ung mga drawing n'ya. Mga kotse at buildings, ang ganda! Namana n'ya talaga sa papa n'ya 'tong pagiging artist n'ya habang nagtitingin, napako ung mata ko du'n sa isang page na may drawing. It's a boy sitting on a lap of a man. Kinuha ko 'yun at may nakasulat. 'Me and Papa.'

“Ate, Nandito kana agad? Halos kararating ko lang sa paghatid saiyo ah?”, gulat na turan ni Lance ng makita siyang pumasok sa may pinto. Nasa sala ito at kasalukuyang gumagawa ng drawing ng bahay. “Oo, sumakit ang ulo ko kaya umuwi na ako.”, saad niya na pilit ikinubli ang labis na kalungkutan.

puna nito. Suminghap siya at tumingin sa malinis na papel. Sa ibabaw ng drawing book naglapag ang kaniyang ama ng charcoal pencil. Kabisado nito ang sitwasyon niya, at alam nitong maling-mali ang ginagawa niya pero wala itong choice kundi tulungan siya.

Lumapit sa kanya ang lalaki at ibinigay ang sketch book. Kinuha niya iyon at sinilip ang drawings nito. Iginuhit siya nito sa magkakaibang anggulo. Frontal, side-view in two opposite directions at close-up. In fairness, napakahusay ng mga kamay nito. There was not even a single stroke that is imperfect. "Para yatang exaggerated naman ito. Masyado akong maganda dito sa drawings mo." Pahayag niya.

Umupo siya sa kanyang upuan at tumitig siya sa mga punit na papel sa mesa, puno ng galit ang isip niya. Buong hapon niyang pinaghirapan ang drawing na ito. Mahigpit ang schedule ng project na ito, ngayon at nasira na ito, uulit ulit siya sa simula. Humigpit ang dibdib ni Luna. Pagkadismaya, kawalan ng pag asa, pagkainis. Naghalo ang iba’t ibang emosyon sa ulo niya. Nilagay ni Luna ang mukha niya sa mga kamay niya at nagbuntong hininga.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.