Naruto Drawing Hard Mga Nobela at Kwento

Nanginginig ang kanyang mga daliri habang dahan-dahang inililipat ang kasunod na pahina ng sketch. Subalit sa sumunod na saglit, isang napakaruming drawing ang agad na sumalubong sa kanya. Ang mga simpleng linya ng polo at pantalon ay iginuhit doon nang napakagulo, walang kahit anong kalidad o sining ng isang propesyonal na pintor. Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?”

I frowned, trying to reach his head, and removed it away since it's so heavy. Failing, I just let him and I pulled out the little notebook I had brought with me and drew random stuff. Tumingin ako sa bintana, to base the sky and the sea for my drawings, just as painters and artists do. I drew and drew and looked up and again for a few times now, ahead blocking my view. I stopped. That guy! I clenched my hand, claiming myself. Hmm...He's asleep, so maybe I can just slowly move his head?

Halos umusok ang ilong niya sa inis nang makitang pagharap ni Johnson ay maluha-luha pa ito sa pagpipigil ng tawa. Hinablot niya ang bond paper at naluluhang tumayo. “O-obra ko ‘yan, h-hindi niyo naman kailangan laitin ang gawa ko, pinaghirapan kong iguhit ito.” Apat na oras niyang pinaghirapan na i-drawing ito tapos lalaitin lang ng mga ito? “Apol!” Tawag ni Cherry sa kanya ng iwan niya ang mga ito.

Kinuha niya yung sketchpad at pencil sa tabi. “Ngayon, i-sketch mo yung final version. Habang naka-suspend ka pa.” “Renzo… hirap ako.” “Gusto mo bang maging maganda yung design? Gawin mo ‘to.” Kinuha ko yung pencil gamit yung naka-cuff pa rin na kamay. Mahirap. Sumakit yung braso ko. Pero ginawa ko. Ginuhit ko yung harness habang basa pa rin ako sa hita ko at may cum pa rin siya sa loob ko.

“Huwag mong masyadong diinan ang mga linya mo. Start lightly, okay lang umulit. Relax ka lang. Wala namang pinagka-iba ito sa normal na drawing.” Napatingin ako sa drawing pad niya. Sobrang impressive! Gayang-gaya niya iyong Jospeh Griffiths building tapos ang linis pa ng gawa niya. Thirty minutes pa lang siya dito, pero halos makalahati na niya.

Habang nag-iisip, dumaan ang daliri niya sa screen at huminto sa isang contact na may purong itim na profile picture—ang account ni Nate. Kung si Nate ang gagawing modelo... siguradong perpekto ito, saing ng utak niya. Pero hinding-hindi niya magagawang sabihin iyon sa lalaki. Napagpasyahan na lang niyang maghanap ulit sa internet. Ibinaba niya ang phone para kunin ang drawing tablet, pero hindi niya napansin na aksidente niyang napindot ang black profile picture ni Nate para sa isang voice call!

"I drew all of us!" Tinanggap iyon ni Graziel at agad siyang napangiti nang makita niya ang sinasabi nitong ginuhit nito. Simple lang naman ang drawing ni Junie, kasi nga bata. Pati ang drawing nito ay simpleng crayola drawing lang. May tatlong malalaking stick figure lang na magkakahawak-kamay. Agad siyang napangiti. May isa pang maliit na pigura sa tabi ng isang kuneho.

Kaya siguro magulo ang drawing niya dahil maraming tao ang paikot ikot. Ngunit, sa kabilang banda ang pag-unlad ay tila mahirap na at hindi nagiging maayos. Sa kabilang banda, nagpapakita rin ito na hindi masaya ang lalaking may katandaan. Kung masaya ito, hindi masasayang ang mga canvas na nasa paligid niya, halos puro basura at mga scratch ito.

d***g ko. "Tsss." Binitawan n'ya na ang tenga ko at sunod na ipinakita ang drawing kong teddy bear na may karas. "B-Bakit? May, problema ba sa perma ko? Dapat ba puso? Puso na talaga 'yung una kong naisip kaso namiss ko magdrawing ng teddy bear kaya 'yan nalang ginawa ko," pagpapaliwanag ko. "Binasa mo ba ang mga nakasaad dito?"

"Done." Nakahinga ako nang maluwag at ginalaw-galaw ang katawan ko. Pagkatapos ay lumapit ako sa kanya. Namangha ako sa nakita ko. Sobrang galing nya at kamukhang-kamukha ko 'yong sa drawing nya pati 'yong waterfalls na background kuhang-kuha.