Ng Ngumiti Ang Langit Mga Nobela at Kwento

aniyang pikit na pikit ang mga mata. "Are you?" Curious na untag ni Kimhan nang marinig ang panalangin ng babaeng kaagad na napadilat at tiningnan siya ng masama. "Well, hindi daw tinanggap sa langit ang virgin kaya hindi ka pa mamamatay. Si Aug na ang bahala sa iyo na maghatid sa langit." dugtong niyang nagkibit pa ng balikat bago ipinikit ang mga mata. "Gago!" singhal ng babae.

ani ko at pinunta sa langit ang tingin. Walang buwan ngunit maraming bituwing nagniningning. Kay ganda at kay linaw ng kalangitan. Kay lamig ng hangin at kay tahimik ng kapaligiran. Walang nagsasalita sa amin.

Agad ko namang sinunod ang utos at sinimulan ang pagwawalis habang tahimik ang buong paligid. Hindi nagtagal ay unti-unting dumilim ang kalangitan. Napatingala ako at saka nilinga-linga ang paligid. Hindi ko alam kung may parating bang bagyo pero kahapon pa kasi ganito ang panahon. Makulimlim at umulan-ulan. "Naku... parang uulan." Hindi pa man ako nakakatakbo papunta sa loob ay bigla nang bumuhos ang napakalakas na ulan.

“Kung gusto mong bumaba ng bundok, mas maganda kung ngayon na. Kung hindi, mag-book ka na ng tutuluyan. Delikado magmaneho sa ulan. Madulas ang daan—lalo na sa kurbada.” Napatingin si Alyssa sa langit habang patuloy siyang naglalakad. Mabigat ang hakbang, pero higit na mabigat ang pakiramdam sa kanyang dibdib. Walang bituin sa kalangitan—ni isang kisap ng liwanag ay wala. Tanging makapal at madilim na ulap ang bumalot sa kalangitan, na para bang may gustong ikubli, isang emosyong pilit na kinikimkim. Sa kanyang paningin, ang langit ay parang isang nilalang na tahimik ngunit puno ng hinanakit. Tila ba may tinatago rin itong lihim—isang luha na hindi pa ibinubuhos, isang pait na mamayang gabi

nginitian ako ni Cloud habang nasa akin ang mga mata nya na binabanggit ang mga katagang yun. "Hay nakong bata ka! Oo na at wala na akong masabi kaya uwi na at malapit na maggabi tingnan mo pa ang langit, kaya umuwi kana ngayon din at bago pa magbago ang isip ko," pagtataboy ni mama kay Cloud.

KAALAMAN TIME! Urbanidad - paggalang --------- -Ang sinumang nagpapakababa tiyak sa langit ang akyat.

“W-What are you saying?” Bumitaw at lumayo si Yhler kay Lui. Tila planado isang ritmo ng malalakas na pagputok ang kumawala sa langit. Napuno ng magagandang kulay ang kalangitan sa ibabaw nilang dalawa. “Anong—Yhler this is so beautiful.” “Yeah . . . ”

Hindi ako ang ulap na madaling matanggal ng hangin. Ngayon, unti-unti akong nagiging langit.

Kung ito na yung langit na sinasabi nila ay parang ayoko ng bumaba pa. to be continued...

Naka tingala lang ako sa langit at tuluyan ng umagos ang luha ko. I raised my hand into the sky like I'm reaching the moon. I sob. Maximilian, bakit ang hirap mong abutin? Nababagay nga ba talaga ako sayo?