Ng Ngumiti Ang Langit の小説・ストーリー

"Because of me, maaga siyang umuwi ng langit at alam kong nalulungkot kayo sa parteng iyon." "I am not sad, Hija. Dahil alam ko rin isang araw ay magsasama kami ng Mommy mo sa langit. Sadyang nauna lang siyang pinauwi ni God at who knows, nagbabantay siya sa 'tin ngayon na hindi natin alam, right?"

May iba na napiplitang kumapit sa patalim para lang mabuhay. Isang mapait na ngiti ang sumilay sa aking mga labi matapos ay pumikit bago tumingala sa langit. Namumutaktik ang bituin sa langit na akala mo'y nakikisaya sa nararamdaman ng aking puso. Hindi pa rin ako makapaniwala na isa akong Falcon. This is just a dream right? This is just a one day surprised right?

ngumiti lang sya saakin at tumango Napatingin ako sa paligid "Ang ganda ng langit no Katanaya? Lalo na at papalubog na ang araw" Napatango ako sa sinabi niya at tumingin din sa itaas. Kitang kita ang Dalawang buwan na binabantayan ng isang dragon—Teka! Papalubog na ang araw?! Agad akong napatayo dahil sa naalala ko at tumingin sa paligid papadilim na "Bakit katanaya?" Napatigin ako kay Nicole dahil doon

Reklamo ko sabay himas ng nasaktan kong ulo, nag-angat ako ng tingin at malungkot na tumingin sa malawak na kalangitan. “Alam ko na wala akong pinag-aralan, batid ko rin na may hangganan ang kaalaman ko, pero hindi ako ganun katanga , Sky, para hindi maunawaan ang mga bagay-bagay sa paligid ko. Sana naman sabihin nila sa akin kung ano ang kasalanan na nagawa ko para naman maitama ko.” Mahaba kong wika habang malungkot na pinagmamasdan ang bawat pag kislap ng mga bituin mula sa kalangitan.

Nasa langit na ba ako? Dahan-dahan kong iminulat ang aking mata, tumambad sa akin ang puting paligid. Nasa langit na nga yata ako. Iginala ko ang aking tingin, pamilyar sa akin ang sky blue butterfly na kurtina at ang mabango na amoy na hinding-hindi ko makakalimutan.

Imperial Cemetery "Mom I miss you kung nandito ka lang hindi naging matigas ang ulo ni Sun, kung nandito kalang sana hindi nagbago si Moon now he is barely to talk and to smile. Kapag nandito ka lang sana mas piniling manatili ni Sky dito. Kung nandito ka lang sana may oras si Daddy at Kuya sa amin. They are both busy in working minsan nalang kami nag uusap. A family must eat together live together pero hindi na tayo buo ngayon"sinubukang pigilan ni Star ang mga luha niya pero kusa itong kumawala sa mga mata niya.

Kahit paano'y naibsan ang nanunuot na lamig ng paligid. Tumingin ako sa langit, kahit na mayroong mga dahon ng punong humaharang doon, hindi parin nito naikubli ang tingkad ng buwan at kislap ng mga bituin. Napakapayapa ng langit. Nawiwili ako sa pagtingin sa langit ng maramdaman kong tumigil sa paglalakad ang lalaki sa harapan. "Nandito na tayo Liway."

unin ng Kautusan ng Langit, gumagana ito nang katulad ng kung paano inilalabas ng isang tao ang kanilang aura. Ang Batas ng Langit ay ang batas ng kalikasan. Kung nakikita mo ang Batas ng Langit bilang isang tao, madarama mo ang aura nito Exudes! Malalaman mo kung masaya, malungkot, o malapit nang pumatay. Ganyan gumagana ang Kautusan ng Langit. Kailangan mo Alamin ang pag-iral ng kautusan ng langit. Kapag nagawa mo na ito, mararamdaman mo ang lahat ng maliliit na bagay Mga pagbabago sa buong mundo. Sa katunayan, malalaman mo pa kung kailan namatay ang isang langgam. Sa madaling salita, Ikaw ang magiging pinuno ng sanlibutan! Kapag ang isang 10,000 taon na herb ay nagpapakita, hindi mo na ka

Biglang may mga batang tumakbo palabas. At sa isang iglap… Literal siyang sinalakay ng yakap. Napahinto ako habang pinapanood siya. “Miss kita!” sigaw ng isang bata. “ATE MAY PASALUBONG KA BA?!” “ATE ANG TAGAL MO!” Tumawa si Sky habang niyayakap ang mga bata isa-isa. “Oo na, oo na!” natatawa niyang sabi. “Dahan-dahan! Baka madapa tayo!”

“Kahit anong gamit mo may mga star talaga akong nakikita.” Hindi niya napigilang tumawa at nakangiting pinagmasdan ang kalangitan. “Nakikita mo ba iyong malaking star?” tumuro ito sa kalangitan at sinundan naman iyon ni Niel ng tingin saka tumango ito nang makita na ang tinuturo ng dalaga. “Daddy ko iyon!” tumingin ito kay Niel at napangiti. "Sabi niya pag-nakaramdam ako ng lungkot at pag-iisa.Tumingin lang daw ako sa kalangitan dahil hangga't merong star, ipinapahiwatig lang na hindi talaga ako nag-iisa."