Night Walks Novels & Stories

NATASHA Umuwi muna ako ng bahay. Gabi na. Pagkababa ko ng tricycle ay siyang pagdaan naman ni Pinang. May hawak pa itong palamig at isaw. Pagod na ako at gusto ko nang magpahinga ngunit humarang si Pinang sa daraanan ko. Ibinuka pa nito ang mga kamay para hindi ako makadaan. Kung nais na naman nito ng away wala ako sa mood ngayon. Problemado ako kaya huwag siyang hahara-hara sa daraanan ko kung ayaw niyang masaktan.

The fragile serenity of the dawn did not last. When Elena stirred hours later, the heavy warmth that had anchored her all night was gone. She opened her eyes to find the other side of the grand mattress empty, the sheets already cold. The lingering scent of Zachary’s expensive cologne was the only physical proof that the intense, earth-shattering passion of the night before hadn't been a dream.

As they finished dessert and the conversation drifted into lighter topics, Sebastian surprised her by standing and offering his hand. “Let’s take a walk,” he said. “I don’t want this evening to end just yet.” Madison hesitated for a moment, but then took his hand, allowing him to lead her out into the cool night air. The walk was quiet at first, the only sounds being their footsteps and the occasional rustle of the wind in the trees. They didn’t speak much, but it felt comfortable, the kind of silence that didn’t demand words. Finally, after what felt like hours, Sebastian stopped and turned toward her. The city lights reflected in his eyes, and there was a quiet intensity in the way he look

Habang bumababa ako sa drainage pipe. "Bwisit," I whispered under my breath, checking my watch. 4:15 AM. I only had a few minutes before the perimeter lights flickered on for the morning shift. I pulled up my hoodie and started walking with a purpose, trying to look like just another student pulling an all nighter or someone heading to an early gym session.

Mahinang usal ko sa aking sarili. Paninindigan ko naman ang paglayo at hindi pagkausap sa kanya pero hindi siya mawala sa isip ko. Ilang minuto pa akong nagmuni-muni bago naisipang umakyat sa taas para makapag pahinga. KINABUKASAN (Gabi kung saan nag-date si Night at Louise) What the fvck? Where is that woman? It’s three in the damn morning and she still hasn’t come home. Where the hell did that Night guy take her?

Ysla Bago kami matulog ni Nathan, palagi muna kaming nag-uulayaw, walang palya, walang mintis. Parang ritwal na namin iyon tuwing gabi, isang tahimik ngunit maalab na paalala ng koneksyon naming dalawa. Minsan, kahit sa paggising pa lang, lalo na kung nauuna pa kaming magdilat ng mata kaysa sa pagtunog ng alarm, ay inuulit namin ito na parang hindi sapat ang gabi para iparamdam ang init at uhaw ng isa’t isa.

ani ni Night sa likod ng kanyang isipan. Kaya naman ay diretso siyang sumagot ng, “I am. She’ll be here in a few seconds.” Tinitigan ni Night ang suot niyang relo para maiwasan ang inaantok na mata ng estranghera. At sa pag-angat naman ni Night ng kanyang ulo ay saktong may dumaan na isa pang babae. Matuwid ang likod nito habang naglalakad, nakapuyos ang buhok niyang mahaba, at may saktong dami ng kolorete sa mukha.

Maya-maya ay nagpaalam na siya para pumasok sa kwarto niya. Tama nga ang desisyon niyang maglakad-lakad muna bago umuwi. Dahil sa pagod ay nakatulog siya agad. --DARWIN-- Inikot-ikot niya ang baso na may lamang alak habang nakatingin sa buong paligid sa ibaba. Mula sa veranda ng eight floor ng kwarto niya ay tanaw niya ang mga ibat-ibang laki ng ilaw sa buong siyudad na yata. Dinig niya din ang mga silbato ng mga ibat-ibang uri ng sasakyan na dumadaan sa di kalayuan.

Nang matapos ang kanilang wild night bigla siyang nakaramdam ng pagod at mabilis siyang ginupo ng antok hanggang sa nakatulog ito at hindi alam ang nangyari. *** Nagising na lang ito ng isang umaga nasa 'di pamilyar na lugar na siya. At pilit mang sinubukang i-rewind ang nangyari sa nagdaang gabi, ngunit lalong sumasakit lamang ang ulo niya sa pag-iisip. Halos kabahan rin siya ng mga oras na 'yon at ang mas nakakagimbal pa nga dito ay may katabi na siyang isang lalaki. Sa labis na kahihiyan, isa-isa niyang pinulot ang mga damit na nagkalat sa lapag at mabilis na sinuot ang mga iyon sa takot ng magising pa ang lalaking nahihimbing sa pagkakatulog. Ang lalaking pinag bigyan niya ng kan'yang sa

Matapang na tanong ni Andrew kay Lorenzo. "Gusto ko lang makatiyak na uuwi nang maaga si Joan." "Biyernes ngayon," sabay pa nilang bulalas ni Andrew. "So?" "Bonding moment namin ni Andrew. Kaya, bukas pa ako uuwi." "What?" Napakunot ang noo niya dahil OA ang pagbigkas ni Lorenzo sa mga salitang iyon. Gayunpaman, sinabi pa rin niyang kina Andrew ako magu-overnight.