Noble 6 Halo

ทั้งสองคนเคยรู้จักกันตอนที่นิวเยียร์เรียนอยู่ปีสอง สาวสวยทั้งเคยเต๊าะ เคยหยอดคำหวาน แต่หนุ่มเลขาสุดหล่ออย่างเพิร์ธก็ซึนเกินที่จะเข้าใจว่าเธอกำลังให้ความสนใจ จนกระทั่งเรียนจบความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ไม่พัฒนาไปมากกว่าคนรู้จัก แต่หลังจากนั้น 6 เดือนทั้งสองคนก็ได้กลับมาพบกันอีกครั้งเพราะว่าเธอเมาจนครองสติพาตัวเองกลับบ้านไม่ได้ และก็ได้เพิร์ธเป็นคนมารับกลับ แต่ก็เมาจนหลับคารถ เขาจึงพาเธอกลับไปนอนที่คอนโดของตนเองแทน คราแรกจากที่แค่ไปรับเธอตามคำสั่งของเจ้านาย แต่ใครจะคิดว่าหลังจากที่พบกันอีกครั้งในวันนั้น เขาจะโดนหญิงสาวขี้อ้อน ขี้อ่อย เดินหน้ารุกจีบแบบไม่ทันได้ตั้งตัว ต้องอ่อยยังไง ถึงจะได้ผัวเป็นคุณเลขา ***** “คิดว่าเมื่อคืนเราทำอะไรกันครับ” “ทำ… แบบว่า…” “หมายถึงเรื่องที่ผู้ชายกับผู้หญิงทำร่วมกัน” “ค่ะ” นิวเยียร์ขานรับด้วยหัวใจที่เต้นระรัว อย่าบอกนะว่าเธอกับเขามีอะไรกันแล้ว “เช้านี้คุณรู้สึกอะไรบ้างล่ะครับ” “แค่ปวดหัวค่ะ” “นั้นก็แปลว่าคุณแค่เมาครับ ผมยังไม่ได้ทำอะไร” “แล้วทำไมถึงไม่ทำล่ะคะ” *****

ปีที่ 6 หลังจากถูกไล่ออกจากตระกูลเศรษฐีในฐานะลูกสาวตัวปลอม ฉันก็ต้องเอาตัวรอดด้วยการขายเลือด เพิ่งจะได้เงินมาไม่กี่บาท กำลังจะติดต่อหมอเพื่อขอรับยา จู่ ๆ ก็ถูกบอดี้การ์ดเตะเข้าที่ข้อพับเข่าอย่างแรง ขาทั้งสองทรุดลงคุกเข่า พร้อมกับได้ยินเสียงผู้หญิงมีฐานะคนหนึ่งกรีดร้องอย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่ “แกมันอกตัญญู! ยังกล้าโผล่มาที่นี่อีกทำไม หรือยังคิดจะทำร้ายหลิงเหอของฉันอีก!” ฝ่ามือฟาดลงบนใบหน้าอย่างแรง ตอนนั้นเองฉันถึงได้รู้ว่า ผู้หญิงตรงหน้าคือแม่ที่กำลังหาทางหาเลือดให้ลูกสาวสุดที่รักอย่างจีหลิงเหอ พี่ชายที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เห็นแม่แทบเสียสติ ก็สั่งให้บอดี้การ์ดลากฉันออกไปทันที เขายืนก้มมองฉันที่อยู่เบื้องล่าง สายตาจับจ้องไปที่ธนบัตรในมือฉัน ก่อนจะหัวเราะเยาะ “ดูท่าหลายปีมานี้ นิสัยแกก็ยังไม่เปลี่ยนไปเลยสินะ เพื่อศักดิ์ศรีจอมปลอมที่ไร้ค่าพวกนั้น ถึงขั้นขายเลือดตัวเอง” “อีกครึ่งเดือนหลิงเหอก็จะเรียนจบและไปเรียนต่อต่างประเทศ จะไม่ได้เป็นลูกรักเพียงคนเดียวของบ้านอีกแล้ว แกก็จะไม่มีโอกาสไปกลั่นแกล้งเธออีก” “ถึงตอนนั้น ฉันจะอธิบายกับพ่อแม่แล้วรับแกกลับบ้าน แกก็ยังเป็นเจ้าหญิงของบ้านเหมือนเดิม” “กลับบ้าน... เจ้าหญิงงั้นเหรอ...?” ฉันพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะส่ายหน้าแล้วหัวเราะออกมา โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงที่ฉันป่วยอยู่อาการทรุดเร็วเกินไป ฉันคงยื้อได้ไม่ถึงเดือน ยิ่งไปกว่านั้น ตั้งแต่วันที่เขาเลือกเชื่อคำกล่าวหาของจีหลิงเหอ เด็กยากจนคนนั้น กล่าวหาว่าฉันเป็นลูกสาวตัวปลอม ฉันก็ไม่มีบ้านอีกต่อไปแล้ว

Jules has two problems. Ever since she woke up in the forest on her Prom night, she has sleepwalked and woken up in the middle of the same forest with a knife in her hand and no recollection of what occurred the night before. Her second problem is the intense desire she has for Rowan Cross. Rowan Cross has two problems. His Halo Master, Tristan wants him to investigate the disappearance of supernatural students who have gone missing on their college campus, and he wants Jules with every fiber of his being.

คำโปรย: "ถ้าแดชขอโทษมัน สัญญามาก่อนดิว่าดีน่าจะยอมเป็นแฟนกับแดช" แดชยกมือขึ้นกอดอกขณะที่ ใบหน้าหล่อคมก้มลงหาใบหน้าสวยหวานจนแทบจะแนบชิดติดเป็นคนๆ เดียวกัน "ดีน่าจะยอมเป็นแฟนของแดชไหมละ" แนะนำตัวละคร พระเอก: แดช ชนัศชัย ศิวาพร ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของไฮโซหนุ่ม 'ชินสีห์ ศิวา พร' และ 'อัญชลี ศรีบุญผึ้ง' กำลังศึกษาอยู่ใน ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่6 แดชเป็นเด็ก หนุ่มที่มีความก้าวร้าวและเอาแต่ใจตัวเอง หากจะมี ก็เพียงแค่บุคคลหนึ่งที่แดชยินยอมเธอได้ทุกอย่าง ไม่ว่าเธอจะร้องขออะไรก็ตาม ด้วยหวังว่ามันจะ ทำให้เธอยอมรับเขาเข้าไปข้างในหัวใจของเธอ แต่ก็มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นที่หญิงสาวร้องขอจาก แดชและนับได้ว่าเป็นเรื่องที่ยากที่สุดสำหรับคน เกเรอย่างแดช เธอขอให้เขา 'เลิกรังแกข่มเหงคน อื่น' แลกกับการที่เธอจะตกลงเป็นแฟนกับเขา... ดีน่า ดรัลพร สุรพลพรัญชัย ดีน่าเป็นเพื่อนร่วมห้องเดียวกันกับแดช แน่นอนว่า ดีน่าเองก็รู้ตัวมาเสมอว่าแดชนั้นมีความรู้สึกแบบ ไหนต่อตัวเอง แต่เพราะความก้าวร้าวและป่าเถื่อน ของแดชจึงทำให้ดีน่าเลือกที่จะทำเป็นไม่รับรู้ถึง ความรู้สึกในส่วนนั้นที่แดชมีต่อเธอ ก่อนที่พ่อและ แม่ของแดชจะเดินทางมาหาเธอด้วยตัวเองเพื่อร้องขอให้ดีน่าช่วยรับลูกชายของพวกตนไปไว้ใน พิจรณา ด้วยรู้ดีว่าดีน่านั้นเป็นเพียงคนเดียวที่จะ กำราบเจ้าเด็กดื้ออย่างลูกชายของพวกตนได้...

'เขา'หลงรักเธอตั้งแต่แรกพบ อยากครอบครอง อยากดูแลและอยากปกป้อง เขาจึงตั้งใจผูกมัดเธอไว้ด้วยการแต่งงานปลอมๆ ในระยะเวลา 6เดือน ทว่าความเจ้าเล่ห์ของเขามีมากกว่าที่เธอคิดไว้ เขาใช้ทุกวิธีในการทำให้เธอตกเป็นของเขาทั้ง'กาย' และ 'ใจ' โดยเขาเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองนั้นตรงสเปคของหญิงสาวคนนี้ตั้งแต่แรกพบแล้วเช่นกัน..... "เธอชื่ออะไร" เขาถามเธอด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล "ฉะ..ฉันชื่อ ทิชา ค่ะ-//-" เธอตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก เพราะเขาหล่อมากก เเถมยังเป็นสเปคของเธออีกด้วยย

ร่างแกร่งของชายหนุ่มที่เพิ่งกลับจากทำงานหนักทั้งวัน พร้อมลูกน้องที่เดินตามหลังมานับสิบ สายตาคู่เย็นเฉียบเรียบนิ่ง ไม่บ่งบอกอารมณ์ แม่บ้านหลายคนที่เดินออกมารับ พร้อมเตรียมรองเท้า รับของที่เจ้านายหนุ่มถือมา “ทำไมบ้านเงียบ?” “คุณท่านไม่อยู่ค่ะ” แม่บ้านเอ่ย “อืม แล้ว…” “เฮียยยยยยย” เสียงใสๆของหญิงสาวที่กำลังวิ่งมาอย่างร่าเริงเข้ามาหา ก่อนกระโดดกอดเขาเต็มแรง “หรรษา ทำไมหนูต้องวิ่ง” “รอเฮียมาทั้งวัน กว่าจะเสด็จกลับมานะคะ”หรรษาเอ่ย “รอเฮียทำไม จะเอาอะไรอีก” “หนูขอออกไปเที่ยวนะคืนนี้” หรรษาเอ่ย “จะไปก็ไปซิ ปกติหนูก็ไปไม่ใช่เหรอหรรษา” กะตัญเอ่ย “หนูจะขอพาเอแคลไปด้วยไงคะ” “ทำไมต้องพาเอแคบไปด้วย?” “ก็น้องจบม.6แล้ว หนูจะพาไปฉลอง เป็นอันว่าขอแล้วนะคะ ฟ่อดดด รักเฮียจัง” เอแคลที่หรรษาพูดถึง เป็นหนึ่งในสาวใช้ในบ้าน ซึ่งเธอเป็นหลานสาวของหัวหน้าแม่บ้านที่นี่ โตที่นี่ และดินแดนกับพาเพลินก็เอ็นดูส่งเสียให้เรียน “นี่สาบานว่าเป็นแฝดผมจริง” กะตัญเอ่ยกับป้าแม่บ้าน “คุณหนูหรรษาร่าเริงจริงๆค่ะ”

สมายล์เด็กสาว ม.6 ที่เติบโตมาอย่างยากลำบาก อาศัยอยู่กับยายในบ้านเช่าเล็ก ๆ ชานเมือง หลังจากสูญเสียพ่อแม่ตั้งแต่ยังเด็ก เธอทำงานทุกอย่างเพื่อหาเงิน ทั้งเรียนหนังสือและขึ้นชกมวยเพื่อประคองชีวิต ความเหนื่อยล้าไม่เคยทำให้เธอยอมแพ้ เพราะยายคือสิ่งยึดเหนียวจิตใจเพียงอย่างเดียวในชีวิต ชีวิตของสมายล์เริ่มเปลี่ยนไป เมื่อธารา อาจารย์มหาวิทยาลัยเจ้าของบ้านเช่าที่เธออยู่ คอยยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือในวันที่เธอลำบาก ความห่วงใยเล็ก ๆ ค่อย ๆ กลายเป็นความผูกพันโดยไม่รู้ตัว แต่ก็ไม่ง่ายไปซะทั้งหมด มาร่วมเอาใจช่วยให้ทั้งคู่ผ่านอุปสรรคไปได้

เธอยอมเป็นคู่นอนของเสี่ยซึ่งมีเมียอยู่แล้วถึง 6 คน และบรรดาผู้หญิงในคลังอีกสามสิบคน

เธอบอกเขาว่าเธอท้อง แต่เขาบอกไม่รับให้ไปทำ....ซะ ความรัก 6 ปีที่มอบให้เขาจบลงตั้งแต่วันนั้นเลย! เธอเดินจากไปพร้อมกับใบรับรองแพทย์ยืนยันว่าเธอยุติการตั้งครรภ์แล้ว เขาเชื่อแบบนั้น! แต่ความจริงไม่ใช่!!!!

6เดือนบนเตียง กับร่างกายที่ขยับได้นิดหน่อย... “ระวังด้วยนะลูก...เดินช้าๆ ไม่ต้องรีบ” เสียงมารดาลอยตามหลังมา หวันยิหวาหันมายิ้ม แต่ท่านเดินหายเข้าไปในส่วนครัวเสียแล้ว “พ่อ แม่สงสารลูก” เสียงเครือสะอื้น พร้อมกับหยดน้ำตาที่ไหลปรี่ วิทย์พับหนังสือพิมพ์ในมือโยนไว้บนโต๊ะรับประทานอาหาร เดินเข้าไปประคองภรรยาวัย45ปีอย่างถนอม “ลูกไม่เป็นอะไรแล้วนี่แม่ อย่าไปคิดถึงเรื่องนั้นซิ เราสัญญากันแล้วนี่นา” ชายวัยกลางคนกล่าวเสียงทุ้ม เขาเองก็เจ็บแค้นแทบกระอัก แต่จะทำอะไรคน คนนั้นได้ เมื่อชายผู้นั้นทรงอิทธิพลเสียจนคนธรรมดาอย่างท่านไม่กล้าเผยอหน้า แค่ได้บุตรสาวคืนกลับมาก็นับว่าเป็นบุญหัว แม้หวันยิหวาจะไม่ต่างอะไรกับซากร่างกาย เมื่อความทรงจำของหล่อน หายไปทั้งหมด หลังโศกนาฏกรรมเลวร้ายครั้งนั้น บุตรีของท่าน...เสียแม้แต่...สายเลือดในอก...