Noon Ngayon Novels & Stories

TIME flies so fast. Hindi ko na namalayan ang paglipas ng oras at araw matapos ang pasko dahil ngayong araw ay December 31 na. Ito na ang huling araw ng taon pati na rin ang huling araw ko ngayon dito sa Nasugbu, Batangas. Humigop ako sa straw ng aking iniinom na mango shake habang inuugoy ko ang duyan gamit lamang ang isang paa ko.

Napahugot na lamang siya nang malalim na hininga. “Morning, have you eaten already?” pagkuwa'y lumakad na siya. “Hmm, hindi pa..” Umiling ito sabay nang pagsunod sa kaniya. Tumingin siya sa suot na relo. ‘6 am, anong araw ba ngayon?’ napaisip siya. “Maaga kang nagising,” saad nito. “May lakad ka ba ngayong umaga? Sunday ngayon ah..”

tanong ko ulit. "Kita mo naman diba?" Aish! Kainis naman ang isang 'to. "Bilog ang buwan ngayon, almost eleven o'clock na!! Baka may masalubong tayo na asuwang o kaya tiyanak o kaya manananggal o kaya aso na magiging baboy o kaya..." napatahimik ako bigla kasi grabe siya kung makatingin.

Yzza's POV Ngayon ay araw ng Linggo at as usual, pupunta na naman kami ng bukid. Doon na naman kami mag-aagahan muli at mag-aayos na din kami ng mga tanim na gulay. Mas maaga kami kaysa kahapon nang dumating sa bukid kaya naman mas marami kaming nagawa nang araw na iyon.

Kinabukasan pa ng hapon tumawag si Kyle. “Jayra, I’m sorry.” Malumanay ang boses niya sa kabilang linya, parang may dalang init sa malamig na simoy ng hangin sa Pampanga. “Busy ako simula kahapon.” Napangiti si Jayra, halos hindi maitago ang saya. “Okay lang iyon. Free ka ba mamayang gabi?” “Yes. Nasaan ka? Kailangan ba kitang sunduin?”

“Eh anong oras daw?” “Ngayon. Andyan na siya sa sala. Ano ba di ka ba kikilos?!” “Dinner pa diba?Ang aga pa.” “Uy! Anong oras na? 7pm na oh!” Pagtingin ko sa orasan. 7 na nga! Pagtingin ko sa bintana. Gabi na! “Hehehe di ko namalayan yung oras. Sige sabihin niyo maghintay lang siya. Ako na ang bahala sa sarili ko.”Then sara.

Nagsisisi? Hindi na sumagot si Calley sa huling sinabi niya. Ibinalik lang nito ang paningin sa cellphone na hawak. Muli, napabuntong-hininga na lang si Zayne at saka pinagtuunan ng pansin ang cellphone niyang nakapatong sa kanyang kama. Tiningnan niya ang oras, 9PM. Ang sabi ng mommy niya ay ipapasundo siya sa driver ng exactly 9PM pero wala pa ito ng mga oras na iyon.

Kumikinang-ina. Siguro naman ngayon e expired na talaga ang kabaitan nya saakin? Busy ako sa pagtingin sa taas nang marinig ko ang boses nya. "Do you know what date today is?" Pasimple kong tiningnan ang oras sa cellphone na hawak ko. 12:01 am. August 28 na. Hindi ako umimik. Naramdaman ko nalang na nasa tabi ko na sya.

“Sabi na nga e. Mami-miss mo din kakaibang sarap ko. Sure, kailan ba?” “Ngayon.” “Ngayon na agad? Putcha di pa ako nakakaligo.” “Nagtaas ka na ba ng f*e?" "Kung ikaw, walang nabago, ganun pa rin ang bayad. As in ngayon na ba talaga?" "Ngayon na nga. Magpalit ka na at daanan kita." "Call! Sige sige. Ibaba mo na nang makapag-ahit na muna ako. Kita na lang tayo mamaya. Maliligo at magpapalit na ako."

“Oo nga pala, gabi na ngayon.” “Yeah. It’s already 6:30 o’clock in the evening.” sabay tingin sa kanyang relo. “Umuwi na lang tayo.” wala akong sa mood kumain sa restaurant ngayon. “Magluluto na lang ako.” “Ako na lang ang magluto.” “Ako na.”