Not Love ห้วงพันธะ Novels & Stories

เริ่มเขียนเมื่อ 2561 "I can not love anyone." ฉันรักใครไม่ได้หรอก "If you not okay, I'll stop." "We will not meet again. So Let me have a moment to remember you forever" "Please do not stop it" ได้โปรด..อย่าหยุดมันเลยคะ --------------------

DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+ เรียว X เวล _อีโรติกโรมานซ์_ เรียว : เจ้าของธุรกิจสีเทาระดับประเทศ สุขุม เย็นชา ไร้ความรู้สึก มีรสนิยมทางเพศค่อนข้างหลากหลาย เวล : หญิงสาวตัวน้อย นักศึกษาปีสอง นุ่มนิ่ม โลกสวย ถูกหลอกมาขายเพื่อใช้หนี้หลักล้านให้กับครอบครัว ••••••••••

“คนเรารักกันก็อยากทำแต่สิ่งดีๆ ให้คนที่เรารักจริงไหม...ฉันเข้าใจอยู่หรอกว่าพี่สาวฉันกำลังฟอล อิน เลิฟ...โลกกำลังเป็นสีชมพู” “ทั้งที่ความรักเป็นสีดำเหมือนศอพระศิวะ” “ต๊าย...อีตาธันวา คบกันมาตั้งนาน ฉันเพิ่งได้ยินพูดเปรียบเทียบได้เข้าท่าถูกต้องตามเวลาเปี๊ยบก็เดี๋ยวนี้เ อง...แล้วที่ว่าดำเหมือนศอพระศิวะนี่ใช่ไหมที่ทำให้นายไม่ยอมรักใคร”

I Hate You and I Love You บทที่ 16 (ภวังค์รัก) รักเหมือนโคถึก ที่คึกพิโรธ nc18+ ……………………………

อชิจ้องตาสวยถามกลับอย่างไม่เข้าใจว่าพันวาหมายถึงอะไร “วาไม่ได้รักเค้าแล้วครับ” พันวาบอกออกมาตามตรงไม่อยากให้อชิเข้าใจผิดไปมากกว่านี้ หลังจากทบทวนมาสักพักแล้วพันวาก็ได้คำตอบว่าไม่ได้รู้สึกอะไรแบบนั้นกับคลื่นอีกแล้ว ยิ่งเมื่อคืนนี้ก็ยิ่งชัดเจนว่าพันวารู้สึกรังเกียจสัมผัสจากคล ื่นขนาดไหน สัมผัสที่เคยยินยอมเพราะรักมาตลอด มันเหลือแต่ความหวาดหวั่นและขยะแขยงราวคนแปลกหน้า

เจฟถามผม “มันก็เสียใจนะแต่เหมือนว่าเตรียมใจไว้แล้ว ใจเรามันตั้งคำถามว่าเรามีความสุขมากน้อยแค่ไหนกับการรักพี่ตงข้างเดียว เรารักพี่ตงมากแค่ไหนก็เป็นได้รุ่นพี่รุ่นน้องกันเท่านั้น” “นี่แหละหนอความรัก... หากคนเราเกิดมาคู่กันต่อให้ปฏิเสธความรู้สึกมากแค่ไหน ท้ายสุดแล้วไม่อาจฝืนคว ามรักนั้นไปได้ต้องรักกันอยู่ดี ในทางกลับกัน หากไม่รักต่อให้ฝืนรักกันแค่ไหน สุดท้ายแล้วต้องลงเอยด้วยการเลิกราต่อกัน” เจฟสาธายายนิยามคำว่ารักของเขาเสียยืดยาวเพื่อเป็นการปลอบใจผม

หลันผิงเอ่ยเตือนอย่างอิดออด “ไม่มีอะไรมายืนยันได้หรอกว่า โปรดวันนี้วันหน้ายังจะโปรดอยู่ ไม่สู้สร้างความมั่งคั่งในตอนยังมีชีวิตอยู่ไม่ดีกว่าเหรอ มีรักก็คู่กับหมดรักมันห่างกันเส้นบาง ๆ”

พี่จอยแซวออกมา แล้วก็เดินมายืนข้างๆ รุ้นน้อง "พี่ถามจริงๆ ภัชไม่มีแฟนจริงเหรอ ไม่มีเลย แบบโสดสนิทเลยไหม " คนที่เจ็บช้ำจากความรัก และครอบครัวที่พังทลาย พยักหน้าแล้วยิ้ม "ไม่มีเลยพี่จอย บางที ภัชอาจจะไม่มีดวงเรื่องคู่ "

เขาไม่ชอบมันเลยสักนิด ไม่ชอบที่นิพนธ์แตะต้องเธอแบบนั้น ยิ่งเห็นทะเลยืนใกล้พ่อของตัวเองมากเท่าไร อารมณ์ขุ่นมัวในอกก็ยิ่งหนักขึ้นเรื่อย ๆ “ภา เดินเร็ว ๆ หน่อยสิ” เสียงนิพนธ์เรียกขึ้น ทำให้ภาคินละสายตาออกจากเอวบางของหญิงสาว ก่อนยกยิ้มมุมปากบาง ๆ กลบความไม่พ อใจเอาไว้

อวิ๋นเทียนหานจ้องมองไปที่รอยร้าวบนดวงจันทร์ซึ่งสามารถมองเห็นได้ชัดเจนจากหน้าต่างห้อง “เปล่า… แค่รู้สึกว่า พันธะ บางอย่างกำลังก่อตัวขึ้น” เขายกมุมปากขึ้นอย่างเย้ยหยัน “ไม่ว่ามันจะเป็นพันธะแห่งความรัก หรือพันธะแห่งความเกลียดชัง สิ่งที่สวรรค์หวงแหนที่สุด… ข้าจะช่วงชิงมาทำ ลายด้วยมือของข้าเอง”