Not Love ห้วงพันธะ นิยาย & เรื่องราว

“ไม่ว่าห้วงกาลเวลาจะพาเราไปที่ใด ไม่ว่าชีวิตจะยากลำบากแค่ไหน ข้าจะรักท่านเสมอ ข้าสัญญา” นลินญาพยักหน้าอย่างช้า ๆ ดวงตาของเธอยังชื้นไปด้วยน้ำตาแห่งความสุข

ฉันส่ายหน้า "ฉันเข้าใจนะ...พอรับไหว แต่พี่องศาคงเครียดไปหลายวัน เขารักภาขวัญมาก หวงมาก"

ต้นกล้ากลอกตา “กูไม่ได้หึง” พันไมล์หันขวับมองเพื่อนด้วยแววตาหงุดหงิด “เออ เรื่องของมึงไม่หึงก็ไม่หึง” พวกเขาไม่เชื่อมันอีกต่อไป รอสมน้ำหน้าและเหยียบซ้ำเรื่องความรักมันช่วยกันไม่ได้จริงๆ

คิ้วหนาขมวดเป็นปม เขาต้องใช้ความอดทนมากกว่าปกติในการเจรจากับเธอแต่แล้วดูเหมือนจะสูญเปล่า "อะไรที่มันไม่ใช่ก็อย่าไปฝืนเลยค่ะ ทำแบบเดิมก็ดีอยู่แล้ว ฉันเป็นแค่ผู้หญิงที่ผ่านเข้ามาชั่วคราวเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องมายกให้เป็นเมียอะไรทั้งนั้น เราไม่ได้รักกันมาตั้งแต่แรกจนถึงต อนนี้ก็ไม่เคยรักกัน ควรพอได้แล้วค่ะ"

ชายหนุ่มตอบอ้อมแอ้ม “แค่ควงหรอคะ” “โธ่กี้ เรื่องมันผ่านมาแล้วน่า อย่าไปสนใจมันเลยนะที่รัก” ธามพยายามจะเลี่ยง ถึงเรื่องจะผ่านมาแล้วแต่เขาก็ไม่ไว้ใจความหึงหวงของผู้หญิง โดยเฉพาะผู้หญิงแบบกิรณาที่มีทั้งความร้ายและความแรงอยู่ในตัว ใครจะไปรู้เกิดแม่คุณโมโหหึงย ้อนหลังเขาก็ตายสถานเดียว

คนที่มีความบกพร่องแต่ในสายตาน่ารักมากครับ [จบบริบูรณ์ค่ะ] เซตวิศวะ1 เขียนจบไปแล้ว 1. over friend มากกว่าเพื่อนได้ไหม 2. Dripping love น้ำหยดลงหินหินบอกไม่กินน้อง 3. Craving love เสือหิวไม่เลือกน้อง

EP.3 STILL LOVE ทวงรัก ♡ ตอน ไม่หึงไม่หวง ________________________________ ฉันอ่านข้อความของวินด์เซอร์เสร็จก็ได้แต่เบะปากใส่อย่างเคือง ๆไม่หาย

Chapter 56 ม่านหมอก ฉันเดินมาโดยไม่สนใจหันกลับไปมองปั้นจั่นเลยแม้แต่น้อย ฉันต้องเข้มแข็งและต้องผ่านจุดที่แย่ที่สุดไปให้ได้ ไม่ใช่ว่าฉันไม่รักปั้นจั่นนะคะ ฉันรักเขามาก รักมากจนไม่สามารถมีผู้ชายคนไหนเข้ามาในหัวใจของฉันได้อีก

EPISODE 23 : ห้ามโดนตัวฉัน “I vow to fiercely love you in all your forms, now and forever. I promise to never forget that this is a once in a lifetime love.” -The Vow- (ฉันสาบานว่าจะคลั่งรักเธอ ไม่ว่าเธอจะเป็นอะไรก็ตาม ตอนนี้และตลอดไป ฉันสัญญาว่าจะไม่มีทางลืมความรักที่เกิดขึ้นในชีวิตนี้)

เพลงขวัญอุทานออกมาเสียงหลง “จุดเริ่มต้นของเรามันอาจไม่ดี มันอาจสร้างความรู้สึกเกลียดชัง ไม่ชอบหน้ากันและกัน จนเราตัดสินใจที่จะหนี แต่สุดท้ายเราก็หนีกันและกันไม่พ้น คุณไม่เอะใจข้อนี้บ้างเหรอ”