Novel & Cerita เทพยา

อย่างอาการที่ธาตุไฟมากเกินไป อาการลมร้อนต่างๆ ปวดหัวปวดฟัน เจ็บคอเจ็บตา หูอื้อท้องผูก อาการเจ็บป่วยเล็กๆ ต่างๆ ล้วนสามารถใช้ได้ ยาเบญจมาศชนิดนี้ประสิทธิภาพยังมากกว่าพวกเบญจมาศครรภ์เบญจมาศแขวนเบญจมาศหลวงเบญจมาศป่าดอกเงินทองอะไรพวกนั้นเสียอีก

ผู้ประมูลกล่าว เขากล่าวต่อ "เม็ดโอสถนี้มีชื่อว่า เม็ดยาเทวะ มันสามารถช่วยให้ผู้บ่มเพาะทะลวงผ่านขีดจำกัดได้ หากท่านติดอยู่ในระดับปรมาจารย์ขั้นห้า หรือปรมาจารย์อาวุโสขั้นห้า เม็ดยาเทวะนี้สามารถช่วยท่านได้! เม็ดยานี้หายากอย่างมากและมีมนต์ขลัง"

ฝึกฝนการรักษาบาดแผลให้กันและกันอยู่เสมอ หลินเสี่ยวเหยาหยิบขวดยาแก้วใบเล็กออกมาจากมิติ ข้างในบรรจุแคปซูลสีขาวขุ่น บรรจุผงยาสีเหลืองอ่อน นี่คือยาปฏิชีวนะที่ทรงพลังที่สุดในยุคปัจจุบัน ยาชนิดนี้สามารถกำจัดเชื้อแบคทีเรียที่ร้ายแรงที่สุดได้ภายในเวลาไม่กี่วัน หากเป็นยุคนี ้ ยาปฏิชีวนะยังเป็นสิ่งที่หายากและมีราคาแพงมากเพราะต้องนำเข้าจากต่างประเทศ

เสียงแมวระบบดังขึ้นใกล้ใบหู 【ติ๊ง ยินดีด้วยค่ะนายหญิง】 【ค่าความสงสารพุ่งแรงทะลุเพดาน ทะลวงใจเหล่าชายงามทุกทิศแล้วตอนนี้ โบนัสพิเศษปลดล็อก! 【คุณได้รับ: ยาเทพถอนพิษฉับพลัน】 【ประสิทธิภาพ: ดื่มปุ๊บ หายปั๊บ สดใสเปล่งปลั่งภายในหนึ่งกะพริบตา】 หว่านชิงลื มตาขึ้น…ตาเบิกโพลงอย่างไม่อยากเชื่อ

" เป็นน้ำต้มสมุนไพรเจ้าค่ะท่านป้า เรียกว่าน้ำใบเตย มีสรรพคุณช่วยเรื่องแก้อ่อนเพลีย บำรุงประสาท..เอ่อบำรุงร่างกาย เมื่อดื่มแล้วจึงช่วยให้สดชื่นขึ้น บรรเทาอาการอ่อนเพลียได้เจ้าค่ะ เท่านั้นยังไม่พอนะเจ้าคะ หากมีบาดแผลบนผิว ที่เกิดจากการไหม้ ตันนี้ก็ช่วยสมานแผลบนผิวได้เจ้าค่ะ แต่ ไม่ได้ช่วยทั้งหมดนะเจ้าคะ แค่ช่วยเล็กน้อยเท่านั้นเจ้าค่ะ"

อินทุภาคลายแขนเมื่อหยางหมิงอวี้ถอนริมฝีปาก เธอหันตัวไปเขียนข้อความลงในกระดาษ “สังเกตจากอาการที่แสดงหลังโดนพิษ เห็นจะเป็นยาพิษจุยเตียกเพคะ ไม่อันตรายถึงชีวิต แต่ถ้าไม่รักษาก็พูดไม่ได้ตลอดไปเหมือนกัน หม่อมฉันต้องการสมุนไพร เทียนฮวาเฟิ่น, แป๊ะฮะ, จุยเตียก, โสมอายุ ร้อยปี และน้ำผึ้ง หม้อต้มยา กับที่บดยา” “สำหรับแก้พิษรึ? ไปเรียนรู้มาจากไหนน่ะ” อินทุภาพยักหน้า

สายตาของเขาจับจ้องไปยังข้อเท้าของเธอที่กำลังถูกนวดคลึงอยู่นั้น ในใจของทหารหนุ่มพลันรู้สึกอ่อนโยนลงอย่างประหลาด ตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา เขาพยายามรักษาระยะห่าง นอนบนพื้นแข็ง ๆ ไม่เคยล่วงเกินเธอแม้แต่น้อย แต่ในค่ำคืนนี้ ดูเหมือนว่าบางสิ่งบางอย่างกำลังจะเปลี่ยนแปลงไ ป เขาไม่ได้เอ่ยคำใดออกมา แต่กลับเดินตรงไปยังหีบไม้ของตนแล้วหยิบขวดกระเบื้องสีเข้มใบเล็กออกมาขวดหนึ่ง มันคือ¹เตี๋ยต๋าจิ่ว หรือสุรายาสำหรับทาแก้ฟกช้ำเคล็ดขัดยอกที่ทหารในกองทัพมักจะได้รับแจก กลิ่นสมุนไพรที่เข้มข้นและฉุนแรงลอยออกมาทันทีที่เขาเปิดจุกขวด

นลินรัตน์หิ้วถุงยากับน้ำดื่มขึ้นมาบนรถ ยื่นส่งให้พี่สาว ก่อนจะถอนหายใจแรง บ่นขึ้นอีกว่า “เภสัชประจำร้าน สอบถามลูกบัวหลายอย่าง ลูกบัวก็ตอบส่งๆไป จนเขายอมขายยาให้ เขายังแนะนำให้ซื้อที่ตรวจครรภ์มาด้วย หากเมนไม่มาภายในเดือนนี้ ก็ลองตรวจดูค่ะ” “ฉันไม่ยอมมีลูกไม่ม ีพ่อเด็ดขาด โดยเฉพาะลูกของไอ้ชั่วนั่น”

‘ในถาดเป็นยาแก้ไข้และยาแก้อักเสบ กินแล้วก็นอนพักผ่อนซะ วันนี้จะให้ซีบิลเป็นคนดูแลคาซานดราแทน’ รมิตาอ่านข้อความแล้วเกิดความคิดดื้อรั้น อยากจะหยิบยาไปเททิ้งเสียทั้งหมด แต่พอเธอลุกขึ้นยืนเพียงได้เท่านั้น ในหัวก็มึนงงด้วยอาการความดันต่ำ ทั้งหน้าผากก็ร้อนผ่าวราวก ับจะเป็นไข้ คงเกิดจากที่ร่างกายต้องสูญเสียน้ำไปมากเพราะการร้องไห้ไม่ยอมหยุดหย่อน