Not Unless In Tagalog Novels & Stories

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

Natatawa niya pang sabi. "My false ka nang my false diyan." "Hindi mo alam? Uso kasi ngayon 'yang salita dito sa Pilipinas. Instead of saying 'sorry, my fault', we say 'sorry, my false', ang galing 'di ba?" Bakas pa yung exciteness sa boses niya habang nagku-kuwento. Napa-ngiti na lang ako. Boses bata siya pakinggan na nagpa-paliwanag sa akin―basta hindi ko lang makikita mukha niya. Baka lalo lang ako maasar sa kanya.

Ysla “Kamusta si Lola?” agad na tanong ni Nathan pagpasok na pagkapasok niya sa aming silid. Halatang galing pa siya sa biyahe at mukha pang pagod at bakas ang pag-aalala para sa matanda.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

"Don't worry, I won't harm you. I just want to say something." Umupo muna siya sa gilid ng kama nito. "P-pasensiya na po, Sir Michael. P-puwede po ba na magtagalog kayo? Mahina po kasi akong umintindi ng English," ani Michelle sabay kagat ng labi.

sunod-sunod niyang sabi sa akin. Hindi naman ako nakapagsalita roon kaagad dahil wala na rin akong maisip na iba pang paraan. Kung ipipilit kong paganahin ang pride ko ay baka mas lalo lang akong hindi makaiwas kay Anthony.

Ito talagang babaeng 'to, puro kalokohan. From Weslynn: [Oh my God! Is that real? Huhuhu:(] Isa pa 'tong Weslynn na ito. Kaagad akong nagtipa sa aking cellphone upang i-reply sa kanila. From Beth: [Problema niyo?] Ilang segundo ang lumipas ngunit walang nag-seen sa message ko, wala ding nag-reply. Sa bagay, kanina pa pala itong message nila, late lang nag-pop sa screen.

“‘Diba bagay ka sa akin?” “What?” natatawa kong tanong habang bumababa kami ng hagdan. Isinilid ko rin sa kanyang bulsa ang kanyang cellphone. Napangiti siya. “I said, we look good together.” Napabunghalit ako ng tawa. Magkaiba kaya ang dalawang pangungusap na sinabi niya! “Ang Tagalog ng we look good together ay ang ganda natin pagmasdan kapag magkasama tayo pero puwede ring bagay tayo hindi bagay ka sa akin,” pagtatama ko sa kanya.

"kanila? meaning more than 1 ang manliligaw mo?" "morethan 5 po sila." "morethan 5, ibig sabihin anim ang nanliligaw sa 'yo?" napataas ako ng boses. "Sino-sino sila? dont tell me na taga rito lang yung mga kumag na 'yon, naku! tama lang na hindi mo sila Entertainin. " "Bakit, ano po bang masama kung taga rito lang ang isa sa kanila?"

"Then yes-I mean...no. I can buy a lot of shops though kaya walang kwenta." "Kung ganoon...magiging sapat na ba ang pagmamahal ko sayo?" Pinunasan ko siya ng pilik mata. Siya scoffed. "Hindi, alam ko na. Sabihin mo na lang sa wikang Filipino para magkaroon ng challenge. At tsaka, alam kong nakalimutan mo na..." Nakangiting sabi niya. sabi, "Hindi mo kaya, di ba?"