Notification History Android Novels & Stories

Itinabi niya libro at natuon ang tingin sa cellphone na ilang araw na niyang hindi binubuksan. Inilapag niya iyon sa ibabaw ng kama at hinayaan na magsipasok ang sandamakmak na notifications. Sunod-sunod ang mga text messages at notification para sa missed calls. Umabot rin iyon ng halos dalawang minuto bago tuluyang tumigil ang tunog.

Nag-type siya. We’re home. Thank you for today. Please get some rest. Ilang segundo siyang nag-atubili. Pagkatapos ay pinindot ang send. Hindi pa man niya naibababa ang cellphone… Agad itong nag-vibrate. Dylan is typing… Napangiti siya. Ngunit bago pa lumabas ang mensahe nito… Biglang tumunog ang isa pang notification. Hindi mula kay Dylan... Kundi mula sa isang unknown number.

Nalipat ang atensyon niya sa kaniyang cellphone nang biglang nagliwanag ang screen noon sa mesa. Ding. May pumasok na notification. Isang voice message. Bahagyang kumunot ang noo ni Gideon habang kinukuha niya ang cellphone. Nang makita niya ang pangalan ng nagpadala ng mensahe ay saglit siyang natigilan. Atticus—ang pangalan ng user sa isang messaging app. Sandali siyang nag-atubili bago niya pinindot ang play. Maya-maya ay narinig niya ang mahina at inosenteng boses ng bata.

Nang makita niyang maayos at komportable ang kalagayan ng kanyang lola ay saka lamang siya nakahinga ng maluwag. Pagkatapos ng tawag ay binuksan niya ang app kung saan niya ibinebenta ang kanyang mga gamit. Isang araw lamang siyang hindi nakapag-check ngunit punong-puno na naman ng notifications ang screen.

"Just stay where you are. I’m going to run this call until—" Bago pa matapos ni Lucas ang kaniyang sasabihin, biglang umilaw ang screen ng cellphone ni Nathan na hawak ko. Dahil medyo inilayo ko ang telepono sa aking tenga upang tignan kung maayos ang signal, doon ko napansin ang isang notification banner na biglang sumulpot sa itaas ng screen. Isang text message mula sa isang contact name na parang pamilyar.

usal pa niya habang patuloy sa pag-iyak. Tahimik ang paligid dahil malalim na ang gabi, pero mayamaya lang ay isang notification bell ang pumutol sa pagre-relapse niya. Napakunot-noo si Maggie. May notification mula sa Twinkle App. At nang buksan niya iyon ay awtomatikong napairap siya nang mabasa ang pangalan. "Aba'y buhay pa pala 'to." Pinunasan niya ang luha, at pagkabukas niya ng chat ay bumungad agad ang sunod-sunod na mensahe.

Hinawakan niya ang kamay ko. “Kung may bagong problema, haharapin natin.” “Hindi ka ba napapagod?” Bahagya siyang ngumiti. “Sa iyo?” Umiling siya. “Hindi.” Napangiti ako. Pero bago pa ako makasagot, biglang tumunog ang cellphone ko. BEEP. May bagong notification. Walang pangalan. Walang numero. Binuksan ko ito.

Pagkagising ni Rhaedon kinabukasan, halos hindi niya maintindihan ang dami ng notifications sa kanyang phone. Mga missed calls, email alerts, media mentions, at personal messages mula sa mga kasosyo sa negosyo. “Rhae! Bumangon ka na! Trending pa rin tayo!” sigaw ni Trixie mula sa living room. Agad siyang bumangon at tinungo si Trixie, na hawak-hawak ang tablet habang pinapakita ang sunod-sunod na news coverage.

Hindi ko kailangang maging interesado. Pag-upo ko sa loob, inilabas ko ang phone ko mula sa bag. Naka-silent iyon maghapon dahil sa shoot, kaya hindi ko namalayan ang ilang notifications. May mga messages mula sa family GC, may tag si Von sa isang behind-the-scenes post, at may isang email notification na agad nakakuha ng atensyon ko. Mula iyon sa university na in-apply-an ko.

Halos sunod-sunod ang unread messages at missed calls na naroon sa screen. Karamihan sa mga notifications ay mula sa kumpanya. May sunod-sunod ding missed calls mula kina Victor at Erica, pati na rin mga mensaheng kanina pa pala pumapasok habang nasa ospital siya. Bahagyang napahinto si Yumi nang mapansing may ilang unsent messages si Victor na agad ding binawi. Ang tanging natirang message lamang nito ay maikling paalala.