Obito Quotes นิยาย & เรื่องราว

I-I'll still be looking for other means, Master. "Ichishūkan'inai ni motto shirabete hoshī. Sōdenakereba, anata wa anata ni nani ga okoru ka o shitte imasu," nakangiting turan nito habang bumubuga ng usok sa sigarilyo. (*I want you to find out more within the week. If not, you know what will happen to you.*)

Ayaw na naming balikan. "Itabi mo 'to, Oliver, para maitapon na ang mga 'to sa labas," bulong ni Damian. Punong-puno ng sarkasmo, pero seryoso ang kanyang mga mata. Sumandal ako, hinahalukay ang alaala ko tungkol sa quote na sinabi ni Damian. Life is not a bed of roses. Nakabaon iyon sa ilalim ng mga taon ng pag-inom ng Scotch at maling mga desisyon. Tapos, biglang nag-click.

“Anong butok? Jusko kung hindi lang talaga kita kaibigan ay baka itinulak na kita rito ngayon!” “Ano ba kasi ‘yon? Duhhh!” “Bitok kasi! B.I.T.O.K aasa in BI-TOK!” Kahit ayokong makinig sa usapan nila ay medyo malakas ang mga boses nila kaya hindi ko na kasalanan na may marinig ako. “Oh eh ano nga ‘yong bitok na sinasabi mo? Marami ba ako niyan” “Bulate sa tiyan, at oo siguradong marami ka nito. Bakit hindi mo subukang magpurga?”

Kaya sakay na lang pero nagiging demonyita talaga ako pag selos na selos "Syempre nagseselos din ako. Sorry na idol ko kasi 'yan. I love you bati na tayo love love ko" kahit inis ako biglang nawala oo nga naman baka sakalin ko s'ya pag may pinupuri siyang iba. Kaya oplan lambing alam kong marupok ito pinupog ko ng halik at buwalah parang bula bati na kami. Para walang away Doraemon na lang pinanood namin tawa kami ng tawa kay Nobita ng mag ring nag phone ni Logan. Sinagot ito ng huli ng walang tingin tingin sabay loud speak.

tanong niya. "Ahmm, motto mo?" Ano ba naman 'tong tanong ko! What's your motto? Ano 'yon? Parang timang naman! "My motto is; be loyal to the nightmare of your choice." patango-tango niyang sabi. "Motto ko sa buhay, ano; It's not a dead end, it's just a plot twist!" Nakaw ko lang na motto 'yan kay ligaya no'ng high school...ewan ko ba bakit ko naisip 'yon? Tunog seryoso kasi sa buhay.

Nakarinig kami ng buntong-hininga kaya napatingin kami do'n. "Ano pang tinatayo mo d'yan?" Napatingin ako kay Ginoong Ibo dahil sa pagkabastos hindi lang ng kaniyang tono kung hindi pati ang sinabi n'ya. Ang iritado niyang mukha ay napunta sa akin. "What?" "Batid kong mas matanda sa iyo ang kausap mo Ginoong Ibo, bastos ang pakikitungo mo" "Shut up"

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

natatawa niyang ipinulupot ang kamay niya sa bewang ko habang nagrarant ako sa subject ko. "Kailan pa naging madali ang lahat, sweetheart? There's this quote from my favorite character--Luffy. He said that if the path is easy, then it's not the right path. So there's nothing to worry kung mahirap man yan cause I'm telling you, you're in the right track." Napatitig ako sa mga mata niya. Nakita kong kinagat niya ang pang ibabang labi niya.

Umiling lamang s'ya dito kung kaya inis s'ya nitong itinayo at marahas na hinawakan sa mukha. "Hindi ito ang solusyon sa problema mo Tobias, you are only showing how coward you are. Face your problem, think and find a solution, move your fvcking a** and get your wife back. Hahayaan mo na lang ba ang mga taong gustong sumira sa inyo na magtagumpay? Hahayaan mo na lang na mapahamak muli ang pamilya mo dahil sa mga putang'inang iyon? Wake up Lewis,.!!" matalim na mga salita ang lumabas sa bibig ni Otero.

Nanatili siyang nakatayo, nakatitig sa mukha ko. "Narinig ko ang sabi ng OB," mahina niyang panimula. Medyo gumaan ang ekspresyon sa mukha niya, pero halata pa rin ang itim sa ilalim ng mga mata niya dahil sa puyat. "Salamat naman." "Salamat din," bulong ko. Inurong ko nang kaunti ang mga binti ko sa ilalim ng kumot. "Kala ko talaga... ano nang nangyari kanina."