On Hold In Tagalog Novels & Stories

“Namimiss ko na siya—“ “Kaso hindi ka miss?” Napatigil ako sa sinabi ni Yeon. “Sama ng ugali mo apat na mata!” Bulyaw ko at sinipa ang binti niya na ikinatawa niya. “What’s the tagalog of it na, wait, lemme think..” Nahawak pa siya sa tangos ng ilong niya. Mamula mula pa ang maputi niyang kamay. “Ah, pighati.” Sa inis ko ay tumayo na ako at kumaway patalikod tsaka ako bumalik sa condo ko.

Advance raw kasi mag-isip. “Hoy!” untag na naman niya. “Hon not hoy.” Tumikhim siya habang hindi maalis ang ngiti sa labi niya. Papansinin lang pala siya kapag tatawagin niya ng hon. Ang arte talaga. “Okay, hon,” nakangiti niyang wika. “Why, hon? Any problem?” Tingnan mo nga naman. Kanina pa siya dada ng dada tapos isang hon lang pala ay tutumba na.

Agap ko "Eh sino?" "A-ano..may nangyaring holdapan sa store ginawa akong hostage ng isa sa kanila-" "Ano!?" Nahampas niya pa ang mesa.. nakita ko pang napabaling samin ang lalaki, __________________ DALA ang niluto naming meryenda ay bumalik kami sa sala..Naabutan namin ang dalawang naglalaro parin ng kotse-kotsehan.Nasa kamay na ni Hendrix ang controller, ngumisi siya sa'kin ng makita ako.umiwas lang ako ng tinggin

sagot ko "Okey Wait for me... pupunta ako ngayon dyan" pagpapaalam ni mama sabay end call, isang malalim na buntong hininga nalang ako. 'hay ano na naman problema ni mama' tanong ko sa sarili.

Agad ko nmn siya tinawagan at agad niya nmn ito sinagot ***OnCall*** "Hello good morning hon" "Hon kamusta ka napatawag ka?" "Sorry hon kung hindi ako nakatawag last days kasi nmn busy e maraming nag file ng cases at hirap na hirap kami paano solusyunan" "Hon it's okay kamusta ka nmn dyan?" "I'm okay hon I'm sorry hon I really² sorry don't worry babawi ako" "Hon ang sakin lang ingatan moyung sarili mo okay, dapat pagka-uwi mo dito buo kapa"

“Wala na ‘yon. Thank you nga pala. For being kind to me.” After that, tumalikod na siya saka naglakad papalabas ng mansiyon. Muli ay tumawag nang tumawag si Holden. Papalabas na rin naman siya ng mansiyon at wala nang makakarinig sa kanya kaya sinagot niya ito “H-Hello, H-Holden. P-Pasensya ka na—“ “Shut up. I’m right here by the gate. I am waiting for you for hours! Ano bang ginagawa mo pa dyan?” tiim bagang nitong turan na talaga namang nakapagpakaba sa dalaga.

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

Kaagad humingi ng apology si Denzel dahil pinahintay niya ng ganoong katagal ang kanyang mga kasama. Maaga naman siya nakaalis pero naabutan pa rin ng traffic. "I'm sorry kung pinahintay ko kayo ng matagal. Ma-traffic na kasi sa daan. Alam na, balik eskuwela nanaman mga bata." paliwanag na lamang ni Denzel na hindi maalis ang ngiti sa mga labi.

"Hey, I'm not thinking of anyone. Sumagi lang sa isip ko 'yong—" "Anong sumagi sa isip mo?" taas-kilay kong tanong. "Ako ang kasama mo pero 'yang utak mo kung saan-saan napapadpad. Hindi ba pwedeng mamaya ka na mag-isip kapag nakarating na tayo sa bahay? Ni wala ka man lang reaksiyon nang hawakan ko ang kamay mo. Ayaw mo ba 'kong ka-holding hands?"

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.