One At A Time Novels & Stories

Pinaglalaruan ang baso ng kapeng hawak niya habang nakikinig sa usapan sa kabilang cubicle. Tinikom ni Uno ang labi niya at tumayo. “Bakit di na lang ganito, subukan niyang isipin ng mabuti kung may maalala kayo tapos tawagan niyo na lang ang numerong ito kung may maalala kayo.” nilagay niya ang calling card sa harap ng apat na babae. “Aalis na ko. Nabayaran ko na ang bill. Enjoyin niyo ang natitirang oras ng gabi.”

segunda kong tanong. “1 percent lang naman po ‘yon, ma’am. Still, I can give it.” 1 percent lang? “One percent looks too small, but it matters, miss. When I say 101%, it means while sleeping, and you should still be alert, kahit nasa kalagitnaan ka ng date mo still, you should be attentive, and even you are in a place with poor reception kasalanan mo kapag hindi mo nasagot ang tawag ng CEO, can you be a person you were not before?” tanong ko ulit. Sa katunayan habang nagtratrabaho ako kay boss ‘yan lang naman ang kapalit ng malaking pasahod.

Napabuntong hininga na lang ako dahil hindi ko alam kung ano ba ang uunahin kong gawin. Dahil kailangan ko pa ring pumasok, ipinagpatuloy ko pa rin ang pagbibihis kahit masakit ang katawan ko sa pagkahuhulog ko sa sahig. There is no point for me to rush with my tough situation right now. I just need to change slowly. Not taking a bath won’t hurt me anyway.

Noong kakatok na sana ako sa pinto, nakatanggap ako ng mensahe sa delivery app. [Hindi mo kailangang kumatok. Bukas ang pinto. Ang kailangan mo lang gawin ay pumasok sa loob ng hindi nagsasalita.] Hindi ko gaanong inisip ang tungkol dito at pumasok na lang ako, ngunit namula nang husto ang mukha ko sa eksenang bumungad sa harap ko. Isang babae na nakasuot ng mahalay na damit ang nakaluhod sa isang kulay pulang kama na hugis puso.

Pero ramdam ko hanggang buto. May humarang. Dalawa. Tatlo. Hindi siya umatras. Hindi siya nagbago ng expression. Isang hakbang. Isang galaw. Isang putok. Isang bagsak. Parang routine. Parang wala lang. At ako? Hindi ko maialis ang tingin ko sa kanya. This is what obsession looks like when it has no limit. Lumapit siya sa akin. Slow. Controlled.

“Pero ang kasunduan natin… ang pagmamay-ari ko sa iyo… hindi pa ito nagtatapos. Sinabi ko sa iyo, Jecelle… kung hihilingin mo pa, bibigyan kita ng isa pang gabi. At isa pa, hanggang sa maging sapat na ang walang hanggan.” Tinitigan niya ang mga mata ng dalaga, at doon nabasa ni Jecelle ang katotohanan: ang ONE MORE NIGHT ay hindi lang isang pangako—ito ay ang simula ng pagkagapos ng dalawang puso na hindi na makakatakas pa, kahit na ang kapalit nito ay ang pagharap sa pinakamadilim na bahagi ng kanilang mundo.

"Ito ay isang Energy Nurturing Pill. Maaari nitong palakasin ang iyong lakas, at maaari pang mapabuti ang rate ng iyong pagsasanay." "Gayunpaman, sa iyong kasalukuyang mga antas, maaari ka lamang kumuha ng isa bawat dalawa o tatlong araw. Hindi ka maaaring magtagal," simpleng paliwanag ni Leon. "Maaari lang akong kumuha ng isa tuwing dalawa o tatlong araw? Sayang naman..." hinaing ni Fane. Kinailangan niyang iwaksi ang kanyang intensyon na magkaroon pa ng ilan.

Uminom lang ng tubig, baka iniiwasang matawa. “Wrong. The outermost utensils are used first and you work your way in. That’s called outside-in rule,” paliwanag ni Miss Regina. “Outside-in? Parang feelings lang pala ‘yan. Sa una malayo, tapos paunti-unting papalapit.” Sa wakas, si Levi napabuntong-hininga. “This is a waste of time,” sabi niya sa malalim na boses na parang laging may echo sa utak ko. “Can’t she just read a manual?”

tinapik ko pa sya bago umalis "Ingat" tumawa sya at kumaway saki'n I look at the bouquet. Maybe it is the right time for the right love.

NASA kalye ang dalagitang si Celeste ng hapon na iyon. Nakikipaglaro siya ng piko sa kaniyang mga kaibigan. Masayang-masaya siya dahil isang bahay na lang ang kailangan niyang sunugin at siya na ang mananalo. Isang lalaki ang kanina pa nanonood sa kanila ngunit hindi nila ito pinapansin sapagkat nakatuon ang kanilang atensiyon sa paglalaro. Tuwang-tuwa si Celeste nang manalo siya sa laro nila.