Novel & Cerita Oro Plata Mata Stairs

He grab my hand and carry my things bago kami tuluyang bumaba ng yate. ULTIMO tuyong dahon ay ikinamangha kong Makita. The place was so clean na nagpadagdag pa sa ganda ang mga tuyong dahon na hindi naman ganoon karami. We went to their ancestral house at sobrang nagandahan ako sa uri ng pagkakadesenyo nito. There was a grand staircase infront that looks like the owner is welcoming the visitors. An open large window on the side na hindi maituturing na creepy dahil sa nililipad na kurtina.

Napapansin ko iyon dahil sa snack na naroon sa ref niya ay puro Pistachios and fruits. "Okay, let's go." Sa pinakadulong bahagi ng kusina ay maingat akong umakyat sa isang aluminum stairs. Umalog iyon pero nakatitiyak akong sapat ang tibay nito para sa kasing laki ni Jascha. Kinapa ko ang lock ng maliit na wooden door access patungo sa bubong at naitulak ko ang pinto paitaas. The outside noise welcomed us, the light and breezy feeling of the air danced my hair as I took my last three steps up. Tumunog ang ilang tuyong dahon nang

Gusto pang makipag-unahan ng kambal. “I accidentally step on the wrong staircase,” sabi ni Prim. “Ouch! Ew, that totally hurts!” sabi ni Thea. “Mommy, does it sting too much?” tanong ni Marcia. Nakadikit na ang kambal sa kanya at nakaakbay si Matthew kay Teo at Matthias. Nagkangitian silang tatlo. “Are you good now?” tanong ni Matthias sa ama. Nagkibit-balikat ito.

Pinaghalong gulat at kaba ang kanyang nararamdaman habang pinagmamasdan ang pader na nagmistulang pintuan na bumukas! Maya maya pa ay nanlaki ang kanyang mga mata nang tumigil sa paggalaw ang pader . Dahan dahan siyang naglakad habang pigil ang hiningang sumilip. She was shocked upon realizing that there was a stairs down the ground. May secret underground ang bahay ni Damon?!

Subalit bago pa man siya nakalapit dito ay bumagsak na siya sa lupa nang may palasong tumama sa kaniyang katawan, malapit sa puso. Gulat na lumingon ang lahat sa pinanggalingan ng palaso. Natagpuan nila si Althaia na nakatayo na sa upuan nito at may hawak na pana na nakatutok sa lobong si Matilda. Muli pa sana nitong aasintahin si Matilda nang mapansing huminto na ito sa paghinga. Mabilis itong namatay dahil ang palasong ginamit niya ay gawa sa pilak. Lumipat ang tingin ni Althaia kay Anton, hindi na ito gumagalaw habang nakabitin ang lupaypay na katawan.

Umupo kaming apat at may kawaksing nagdala ng maiinom na orange juice at chocolate cake. “Senyorita, dahan-dahan po. Baka mapasubsub kayo,” dinig kong saad ng isang boses. Napalingon ako at nakita ang isang dalagang parang anghel sa ganda. “Hija, come here. May ipapakilala ako sa’yo,” dinig kong sabi ni Matilda sa apo. Napangiti ako na minasdan ang mabagal ngunit siguradong hakbang ng dalaga gamit ang walking stick niya. Nabigla ako nang huminto siya at parang nakakakitang tumingin sa aking direksyon.

Ilang talampakan din ang taas niyon. May paikot na hagdanan iyon na siyang nagkokonekta sa first at second floor. A grand staircase to be exact. Mayroon ding isang malaking piano sa gilid at ilang malalaking vases sa sulok ng bahay, katabi ang ilang inhouse plants. “Your house is wonderful,” ani Lola Gloria na lakip sa tinig ang paghanga. Nasa tabi pa rin niya ito at nakaalalay.

May isang mini table roon at dalawang nag lalakihang sofa sa gilid at harap. Malaki rin ang flat screen tv na naka sabit sa dinging. May mga mini plants din ang naka lagay sa bawat gilid at sulok ng naturang sala. Agaw pansin pa rito ang napaka laking chandelier na naka sabit sa gitna. Sa kaliwang bahagi naman ay ang staircase patungo sa ikalawang palapag ng bahay.

“Iyan ang pinakamadaling trabaho na gagawin ko, Mahal.” Ang Ortega estate ay matatagpuan sa isang burol, napapalibutan ng mga vineyard na pag-aari na namin at ng mga lumang bato na mayaman sa kasaysayan. Pagdating namin doon, agad kaming dinala sa master suite—ang pinakamalaki at pinakamatandang silid sa bahay. Ang room ay may malaking balcony na nakaharap sa buong lambak ng Tuscany. Ang furniture ay antique at classic, at ang lahat ay nagbigay ng pakiramdam na kami ay bahagi ng isang lumang kuwento.

Sa hitsura at lapad ng mga itinulak niyang pintuang kahoy ay halatang gawa ang mga ito sa mamahaling uri ng hard wood na para bang sumisimbolo sa mga taong naninirahan sa magarbong tahanang iyon-- old rich and powerful. Pagkuwan ay iginiya niya kami sa loob kahit pa halata namang sanay si Abe doon. Nadaanan namin ang living room na hindi man yata nakakalahati sa kabuuang lupa ng kinatitirikan ng bahay namin. Agad pinukaw ng malaking chandelier sa gitna ng living room ang atensyon ko na siyang lalong nagpagarbo sa grand staircase sa dulo. Ang sala set ay gawa sa Narra at may disenyong parang upuan ng mga hari at reyna.