Novel & Cerita Oscuro

Nakatingin pa sa akin, obviously teasing me. "Gago," natatawang sabi ni Larah. Napailing na lang din ako habang mahinang natatawa. Ilang minuto pa kaming nagbangayan tungkol sa magiging band name namin. Puro kalokohan kasi sina Kuya Red at Henry kaya panay rin tawanan namin at natagalan pa sa pag-settle kung anong name. Later on, we agreed to name our band Microscope. Ang lalakas ng trip nila. Nakisabay na lang ako.

"Wow, I was just wondering how beautiful this place is and I found out there's a beautiful young lady." Lumingon naman ako. Isang napakagwapong lalaki at nakasakay sa puting kabayo. Isa agad napansin ko ang mga tattoo niya sa balikat at leeg. May kahawig ito kay Nixus. Ang gwapo niya kahit mukhang bad boy ang itsura. Bumaba ito sa kabayo at lumapit sa akin. Halos magkasingtangkad lang sila ni Nix. "Hi. I'm Xyrus Monteverde."

Nakaupo ako dito sa silid namin ni Ralph at tinitigan ang libro na binigay sa akin ni Ralph sabi niya ay kung gusto kong malaman o maintindihan ang lahi na pinanggalingan niya ay basahin ko lang ito. Isa itong malaki, makapal at lumang libro na kakaiba ang pabalat itim at sa gitna ay may nakasulat na 'CARTEA VAMPIRILOR' sabi ni Ralph ay ibig sabihin nito ay Book of the Vampires kaya muli ko itong tinitigan. Kinakabahan pa ako na buksan ito kaya hinaplos ko lang ito at kakaiba ang pakiramdam ko sa bagay na ito.

Hindi ito basta hideout—ito ang puso ng lahat ng operasyong binuo ng Umbra Circle. Sa loob ng isang glass lab chamber, nakatayo si Alaric Dumont—nakaputing lab coat, malamig ang tingin, hawak ang isang vial na kumikislap ng asul sa ilalim ng ilaw. Sa likod niya, naka-kadena ang isang lalaki—isang test subject, nanginginig, wala nang malay sa sakit. Alaric (cold, clinical tone):

Mukhang ang lalim ng iniisip. "Did you choose already?" Umiling ako,"Nalilito ako kung anong kulay. Ano ba ang gusto mo?" "Black,"derekta niyang sagot tila hindi na pinag-isipan. Tumango tango ako at napatingin sa paligid. Wala namang itim. Maliban sa baby stroller wala na. Asmodeus Rojo "What now, Alondra?"

Cervo, you're dead. Pilit man tanggalin ni Cervo ang mga usok ngunit wala itong epekto. Gayumpaman, napangisi pa rin siya nang nakita ang anino ni Janus sa likod ng mga usok. Walang pakundangan itong tumakbo papunta roon at malakas na sinipa si Janus. Napasinghap ang lahat sa gulat dahil hindi si Janus iyon, isa rin itong artipisiyal na imahe na produkto ng Salitang Salamangkang 'Umbra'.

Sila lang ang naroon, nakatali sa isang halik na parang panata. Pagkabitiw nila, dumagundong ang pinto. “Ito na,” sabi ni Lucas, humigpit ang hawak sa baril. “Wakasan na natin ‘to.” Bumukas ang bakal na pinto na parang bibig ng halimaw. Pumasok ang malamig na hangin, kasunod ang mga aninong may suot na maskara ng Red Crest. Sa kabila ng putok at sigaw, tila bumagal ang lahat para kay Aurora. Ang mga kandila sa paligid ay nag-alab, nagpapakita ng mahabang mga anino sa dingding; ang mga mata ng mga tauhan ay kumikislap sa ilalim ng maskara na parang gutom.

Mukhang malalagot na naman ako nito! ****** LMCD22

[The Judgment] Ang ulan sa A****n ay hindi bumabagsak bilang biyaya; ito ay bumabagsak bilang isang malupit na latigo na humahampas sa mga sugatang katawan nina Ryella at Vladimir. Ang Hacienda de Sombras ay isa na lamang kalansay ng itim na kahoy at nangingitim na bakal. Ang usok ay hinaluan ng amoy ng basang abo at ang malapot na amoy ng krudo. Dito, sa gitna ng putikan, ang "Blood Resonance" na tila isang sumpa ay tuluyan nang naputol.

Napapangiti ako, ngunit panandaliang napapawi ito sa bigat ng lihim ko. Lumapit siya, halos magdikit ang noo sa akin. Ang mga mata niya’y puno ng damdamin, pero may halo ding pangamba—parang alam niya ang panganib na dala namin. Huminga ako nang malalim, pilit kontrolin ang damdamin. Sa kabila ng init ng gabi, ramdam ko ang lamig ng takot sa dibdib ko. “Lucien…” bulong ko, parang nagtatakip sa buong mundo. “Hindi ko pa kayang sabihin.”