Out Of Nowhere Novels & Stories

I decided to play a music while laying on the bed when i heard the notification. 0916***** I hear the music, i like your music taste. Kaagad akong nagtaka dahil hindi naka register 'yong number sa contacts ko. :Hi who is this? 0916*** this is Lucas :Yes? haha akala ko hindi mo maririnig new version nga pala itong earpods mo. 0916**** Yeah can i call? :We're about to sleep,but sure. And then my phone rings. kaagad akong pumunta sa balcony,tumila na kasi ang ulan pero maliwanag ang buwan wala ka ri'ng makikitang bituin dahil puno ito ng makakapal na ulap.

Hindi nila namalayan na may palasong nakaamba sa kanila. “Dating gawi. Ibabato mo, saka ko papanain,”nakaamba ang pana ni Matuk sa himpapawid habang hawak naman ni Iksum ang tila bolang kulay pula para ihagis. Malakas ang pagkakabato ni Iksum, umabot iyon sa mga alitaptap sa ulunan nila Polly at Seiri. Nabugaw ang mga alitaptap at lumipad palayo. Sinundan iyon ng tingin nila Polly at Seiri kaya hindi nila napansin ang bolang pula na pumalit sa pwesto ng mga alitaptap. Walang sinayang na sandali si Matuk at pinana ang bola. Nagtapon ito ng mahalimuyak na mist na kaagad nagpatulog kila Polly at Seiri. Naghantay ng ilang sandali sila Matuk at Iksum at saka bumaba ng puno para tignan ang mga est

Alex POV Ngayon na ang pinakahihintay naming araw na aalisin ang benda sa mga mata ko. Halos lahat nandito, pero si Diego lang ang wala. Dahil out of the country daw ito nang biglaan daw. Bakit kaya ganon si Dy ngayon. Nag papayaman ba siya ng sobra sobra? Ganon ba mas kahalaga sa kaniya ang negosyo niya kesa samin?

Ang sumunod na sandali, pumasok na si Black Hole sa blackout zone ng yugto ng karera. Ito ay isang espesyal na itinakdang ruta para sa mga karera ng off-road. Ni isang ilaw at wala sa parteng ito. Kahit sa araw, ang mga matatayog at mayayabong na mga puno roon ay nagsisilbing panangga para hindi makapasok ang sinag ng araw kaya madilim pa rin kahit sa araw pa gawin ang karera.

Malayong-malayo. Hanggang matapos ang pelikula, wala siya sa sarili. Hanggang sa umalis ang mga kaibigan niya, nagdinner siya ng mag-isa, malayo pa rin ang isip niya sa kasalukuyan. At nang sumapit ang araw ng lunes, hindi siya nag treadmill katulad ng nakasanayan niya tuwing umaga. Hindi siya nag-agahan at pumasok sa restaurant na walang laman ang tiyan niya. And as usual, she waited for Achilles Kostas Williams to come by but nothing... not even his freaking shadow.

Yan ang problema ko kay Thea, dahil sa tuwing magkasama silang dalawa ni Belle, puro ice-cream ang tumatakbo sa utak niya, plus hirap niyang awatin kapag ice cream ang usapan. Bigla akong napatayo. Hindi ko alam kung bakit. Pero—kakaiba ang nararamdaman ko ngayon. Para'ng may nagbabadyang panganib. “Anong problema?” tanong ni Kz. Hindi ako agad sumagot, bagkus Pinagmasdan ko ang paligid. Mga tao. Mga bata. Mga naglalakad. Normal. Pero—May isang lalaking nakasuot ng hoodie. Nakatayo sa di kalayuan, hindi siya gumagalaw. Nakatitig lang kay Thea,, na siyang ikinaalarma ko.

tuloy tuloy ang walang humpay kong luha habang hinahaplos ni Sia ang likod ko "Shhhh I know that your not ready to face them but Lia successful ka na ngayon I'm sure na ipagmamalaki ka nila kasi kahit wala sila sa tabi mo naging successful ka sa buhay. Nakapagpagawa ka ng sarili mong bahay dito sa France, may mga sarili ka naring Hotels na iba't ibang bansa sa loob ng ilang taon na wala sila sa buhay mo I'm sure kaya mo pang tapatan ang business ng mga magulang mo" pag papagaan niya ng loob saakin habang hinahaplos ang likod ko

Even me, I was too powerless to get out of my situation. It's indeed true that once you enter it, you can never get out. Kaya nang kunin na siya ng nobyong nasa labas ng bansa ay agad niyang inalok ang bahay niya sa Macabalan. It was a squatter area in the middle of huge city. Kaya hindi na ako nagpaligoy-ligoy pa ng inalok niya sakin. I offered to pay a rent but he refuses. Aniya ay tulong na rin niya sakin 'yon.

Patuloy pa rin sa pagtugtog ang banda at ngayon naman ay ang isa sa gitarista ang kumakanta. Malamig at buong-buo ang boses ng gitarista habang inaawit ang sikat na awitin ng 3 doors down na 'Here without you''. Halos lahat ng mga babae sa bar ay kilig na kilig habang sumasabay sa awitin. Hindi na nag-abalang bumalik si Monica sa table ng mga kasamahan niya. Ang tanging nais niya ay makalayo sa lugar at lumayo mula sa lalakeng gumugulo sa kaniyang puso at isipan.

His upper body was naked, and his lower body was covered with the white blanket that also covered her naked and aching body. Napatingin si Stella sa kalahating mukha nito na kanyang naaaninag mula sa liwanag ng papaumagang langit na pumasok sa nakasarang bintana na may takip na puting kurtina. 'Oh! How am I so stupid! Bakit umabot sa ganito? Why did I give my all to such a stranger? Shit. I... I think I really need to go now before this man wakes up and sees me here!'