Pagmamahal Sa Buhay Novels & Stories

May isang mas matimbang. Bigla ko tuloy naalala ang sinabi ni Lolo noong buhay pa siya. He preached us before that there are two kinds of love. The shallow love and the deep love. The shallow love is the kind of love that gives up easily. It doesn't help you to grow. Iyong ganoong klaseng pagmamahal ay hinding hindi ka mapapanindigan hanggang dulo. While deep love is the kind of love that will help you to grow and love you in a selfless way. Iyon bang kaya mo siyang palayain hindi dahil hindi mo na mahal pero iyon ang mas nakakabuti para sa kanya. Pagmamahal na kahit magkalayo man kayong dalawa, asahan mong may babalikan ka.

"Ako din amigo matagal ng hindi nararamdaman ang pagmamahal pero hindi ko naman dinamdam iyon! Hindi pagmamahal ang kailangan natin sa buhay..." "Patay na kayo kaya wala na kayong kailangan sa buhay" pamimilosopo ko Tanginang drama ito ang tagal matapos hindi na ako natutuwa! "Kung hindi pagmamahal ang kailangan natin eh ano?" tanong ni mary kay heneral "Ayon yung aalamin mo! isipin mo ang pag-ibig kahit saan ka magpunta mahahanap at mahahanap mo pero ang kasiyahan napakabihira lang"

And I could’ve passed you a thousand times And I could’ve missed your vacancy sign Still, you’d be on my mind Noong una akala niya ay puro kasiyahan lamang at kilig ang mararamdaman kapag nagmahal ka. Hindi pala. Dahil kadikit na marahil ang kalungkutan at sakit ang bawat kasiyahan sa buhay. Na kung magmamahal ka ay dapat handa ka ring masaktan. Hindi pwedeng palaging masaya may mga pagkakataon na masasaktan ka o luluha pero ang importante ay hindi ka susuko sa buhay para magpatawad at magmahal muli.

ang naiwika ko sa kanya ukol sa aking nararamdaman. "Pangako, ikaw lang ang yayakapin ko, hahalikan ko, at mamahalin ko sa buong buhay ko. Mahal na mahal kita, Carmela. Buong buhay ko, wala akong gustong iba kundi mahalin hanggang sa hanggan. Ikaw ang buhay ko Carmela, walang kahit anuman o sinuman ang makakapigil sa pag-ibig kong ito sayo,"

Gusto ko pang mabuhay nang matagal at mas maranasan pa ang tunay na pagmamahal. Gusto ko pang matagal na maranasan ang pakiramdam nang minamahal at nagmamahal.

Pagmamahal Sa Larong kailanman ay uwiang sugatan Manalo man o matalo, ako'y lalaban hanggang puso mo'y makamtan At hindi mauwi sa pusong puno ng hinanakit at luhaan. Ihihinto na lang Hahayaan na lang Hanggang ako'y magkulang Kaya huwag kang susugal sa taong di ka mahal Dahil mas masakit pa ang masampal Ng katotohanang di kanya tunay na minahal Parang ako'y naging panakip Sa Damdamin mong naiinip Na maasam ko lang kung ako'y mananaginip

At sa bawat hakbang namin patungo sa mas maliwanag na bukas, natutunan namin na hindi lang ang mga plano ang gumagawa ng magandang buhay—ang mga sandali, ang pagmamahal, at ang pagkakaroon ng isa't isa sa tabi, yun ang tunay na nagpapalakas sa amin. Habang dumadaan ang mga oras, ang saya sa aking puso ay patuloy na dumadaloy. Ang makitang buhay at malusog ang kambal, at ang makapiling ko si Heart sa lahat ng oras, ay hindi ko kayang ipaliwanag sa mga salita. Naramdaman ko na ang bawat paghinga ko ay may dahilan—at ang mga dahilan na ito ay natutunan ko mula sa pagmamahal na hindi ko inasahan.

Huminga ako nang malalim. Siguro nga... ang tunay na kahulugan ng muling pagkabuhay ay hindi lang para makaganti ako— kung hindi para muli kong maramdaman ang kagandahan ng buhay. Lumabas pala na may nagmamahal din sa akin.

He loves her. He loves her more than his life. Si Shayne ang buhay niya at kay Shayne na umiikot ang mundo niya. Hindi niya alam paano haharapin ang buhay sakaling mawala ito sa kanya. Kaya kahit anong mangyari aalagan niya ito, at ibubuhos rito ang lahat ng pagmamahal. Aalagaan niya ang kaligayahan niya kahit ang kapalit ay ang buhay niya. Walang silbi ang buhay kapag walang shayne sa tabi niya.

Natutuhan namin na ang katotohanan at pagmamahal… ay ang dalawang bagay na hinding-hindi matatalo, hinding-hindi mamamatay, at laging mananaig at magtatagumpay sa huli—gaya ng ipinakita at pinatunayan namin sa aming sariling kwento at buhay. At higit sa lahat… natutuhan namin at naramdaman namin na ang aming pagtatagpo, pagmamahalan, at buhay… ay hindi lamang isang simpleng pangyayari… ito ay isang banal at magandang kwento na isinulat ng tadhana at langit bago pa man dumating ang panahon—isang kwentong puno ng aral, puno ng pagmamahal, at puno ng walang hanggang kahulugan.