Pagmamahal Sa Buhay นิยาย & เรื่องราว

"Bakit gising pa kayo, lo? Puro na naman kayo trabaho, bukas na 'yan." Simula nang maging coronel ay wala na itong inatupag kung hindi puro trabaho, kaya paminsan-minsan ay pinapagalitan ito ng asawa lalo na kapag nagpapalipas ito ng gutom. Hindi naman ito masaway-saway at ito na daw ang kaligayahan nito sa buhay. "Alam mo naman na ito lang ang pampaantok ko," at muli nitong ibinalik ang mga mata sa mga papeles na binabasa.

She tamed me with her love and changed my wild life into a peaceful one. Hindi lang buhay ko ang pinaamo niya pati na rin ang aking puso. END (ito na po ang wakas. on going ang nakalagay dahil may ibang chapters na kailangan pang i-edit dahil sa typos/wrong grammars. salamat.)

dagdag na sermon pa nito Hindi naman umimik si Red, hindi siya umiimik simula ng magising ito. Wala siyang kinakausap kahit isa. Maging ang matalik na kaibigan nito na siya na rin niyang pinsan. Naiisip niya pa rin ang panloloko ng dating girlfriend nito sa kanya. Niloko siya ng isang babae na mahal na mahal niya. Iniputan siya sa ulo, meron pala itong ibang kasintahan na mas malapit sa kanya na siyang kasama niya sa araw araw. Bakit nga naman kasi mag mamahal siya ng nasa malayo at hindi niya nakikita araw-araw. Sinisisi tuloy niya ang kanyang sarili sa nangyari.

Kung magmamahal ka, dapat panindigan mo, maging handa ka sa lahat ng mga posibleng mangyari; hindi por que nagmahal ka ay aasahan mong puro saya na lamang ang dadanasin mo, umpisa palang ay dapat alam mo na'ng maaari kang masaktan at umiyak; hindi lang puro pasarap ang buhay, dahil kung hindi ka maghihirap, paano ka ta-tatag? Paano ka matu-tuto kung puro nalang kagandahan ng buhay ang makikita mo? Kailangan mo ring maranasan ang masaktan, para mas tumatag ka, at para sa susunod ay mas maging handa ka.

Punong- puno ng pagmamalaki ang kanyang puso sa kaalamang nawala man siya ng limang taon ay ipinagpatuloy pa rin ng lalaki ang kanyang mga pangarap na maging hari ng mundo upang ng sa gayon ay magawa siya nitong reyna ng sanlibutan. Hindi niya pingarap na maging isang reyna o makapangyarihang pinuno. Sapat na sa kanyang nasa tabi lamang niya ang mahal na lalaki at bubuo sila ng isang masayang pamilya. Simple lamang ang mga pangarap niya para sa kanila. Ngunit taliwas ang gusto ng lalaki. Maambisyon ito. At bilang isang nagmamahal na kasintahan, ay obligasyon niyang suportahan ito. Ngayon, labis ang kanyang kaligayahang nadarama dahil unti- unti ng natutupad ng lalaki ang kanyang mga pangara

Doon, sa mismong sandaling iyon, naisip ko. Ang pag-ibig pala, hindi lang tungkol sa mga araw ng ligaya o lambingan. Minsan, ito ay paghawak sa kamay ng taong mahal mo kahit sa gitna ng bagyo. Minsan, ito ay pagpili sa kaniya, araw-araw. At sa dulo—ang gantimpala ay ito. Isang buhay na may kapayapaan. Isang anak na bunga ng pagmamahalan.

Binago niya ang dating tahimik kong pamumuhay. He gave so much color to my life. The pain, the joy and the love he gave me made me realize that life doesn't require perfection. At hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwalang ako ang pinili niyang mahalin sa kabila ng agwat namin sa buhay.

Ano ang nagawa ko upang gawin niya sa akin ang bagay na 'yon? Kung kasalanan ang magmahal, sana ay hindi ko na lang ginawa. I just want to feel loved, to be appreciated by the person I love, to be seen, to be looked at and to be admired but none of it was given to me. Pinatunayan lamang sa akin nito na walang totoong pagmamahal para sa isang tulad ko dahil may sakit ako at dahil mamatay na ako. Sino nga ba ang magmamahal sa isang taong katulad ko? Masasayang at masisira lamang ang buhay nila kung magiging alagain pa nila ako.

Hindi nag-aalinlangan. A soft, warm, gentle kiss. Hindi mapusok. Hindi pilit. Kung hindi puno ng pagmamahal na parang kayang bumago ng isang buong buhay. Narinig namin ang malakas na palakpakan, may umiiyak, may naghihiyawan, may reporter na kahit hindi puwedeng pumasok ay pumalakpak din sa likod. Pero sa sandaling iyon...

"I love you. Hindi mo ba iyong nararamdaman. Mahal kita higit pa sa buhay ko..." "Sa tingin mo ba sapat na ang pagmamahal para sa ating dalawa? May mga pangarap ako sa buhay at hindi ka kasali doon. Ginamit lang kita para umangat. Hindi kita minahal..."