Pagmamahal Sa Sariling Wika Novels & Stories

Si Don naman biglang natahimik at huminahon. "Pasensya ka na ha... Pasensya na kung 'yong alam kong pagmamahal limitado lang sa pagmamahal na binibigay ko sa pamilya natin. Hindi ko naman alam na requirement palang magmahal ng ibang tao para maintindihan ka, para mapagsabihan kang huwag mo namang pabayaan 'yong sarili m-mo..." pumipiyok na wika.

Palihim naman akong natawa dahil doon. “Buwan na ba ng Wika? Kung makalapastangan ka naman,” reklamo ko naman. Nilingon niya ako. “Sariling wika ay mahalin, pati ako ay idamay mo na rin,” aniya na nakapagpabungisngis sa akin. King ina! Para siyang hilaw na makata! “King ina! Ano iyon? Saan mo natutunan iyon?” natatawa kong tanong sa kaniya.

Pagmamahal Sa Larong kailanman ay uwiang sugatan Manalo man o matalo, ako'y lalaban hanggang puso mo'y makamtan At hindi mauwi sa pusong puno ng hinanakit at luhaan. Ihihinto na lang Hahayaan na lang Hanggang ako'y magkulang Kaya huwag kang susugal sa taong di ka mahal Dahil mas masakit pa ang masampal Ng katotohanang di kanya tunay na minahal Parang ako'y naging panakip Sa Damdamin mong naiinip Na maasam ko lang kung ako'y mananaginip

Pero ang pinakamahalaga pala na meron ang mundo ay ang pakiramdam na nagmamahal at minamahal. Balewala pala kung matutupad mo ang mga pangarap mo pero hindi mo tinuruan ang sarili mo kung ano ang tunay na depinisyon ng pag-ibig. Sa kaso ko, hindi ko tinuruan ang sarili ko. Tinuruan ako ng lalaking kasalukuyang sinasayaw ako.

Which was ended because she can’t love his friend back, romantically. Heto ang sakit na tinutukoy ng Mama niya nang sabihin nitong mahirap ang pumutol ng pagkakaibigan. But she has to do it. Hindi lang para kay Primo kun’di para na rin sa sarili niya.

AMARA LORRAINE VELASQUEZ The girl I love the most. Pinangako ko na talaga sa sarili ko na wala na akong ibang mamahalin maliban sa magulang ko at sa babaeng mahal ko. Hindi ko maimagine ang sarili kong maging masaya kong hindi naman siya ang dahilan. Siya lang ang babaeng gusto ko. Only her!

Supposedly this is the happiest day of my life. Ikakasal lang naman ako sa lalaking pinakamamahal ko ng mahigit dalawampung taon. Akala ko ito na ang pinakamasayang araw na mangyayari sa tanang buhay ko. Ngunit nagkamali pala ako. Pagkatapos ng aming pag-iisang dibdib… Namatay ako mismo ng gabi pagkatapos ng kasal ko.

Kaya naman, gagamitin ko ang kapangyarihan ko bilang asawa at Ina ng aking bayan ng saganun ay maging ang Hari ay matulungan ko rin sa ibang pamamaraan. "Kamahalan, wag mong lilimitahan ang iyong sarili sa pag kilala at pag bigay ng tiwala sa mga tao, subalit wag mo ring kalimutan na hindi lahat ng umiiyak ay totoo ang sinasabi. Kaya naman, wag kang padalos dalos sa nararamdaman ng iyong puso o hinala ng iyong isip, kailangan mong pakinggan ang nilalaman ng bawat sinasabi ng mga tao nang saganun ay mabasa mo ang tunay na pakay ng mga ito."

Parang nabasag sa wakas ang pamamanhid na matagal ng bumabalot sa kanya dahil sa sinabi ng dad ko. "Mr. at Mrs. Fairfield, pasensya na! Mahal ko si Michelle ng buong puso ko! Sana talaga bumalik siya sa akin! Handa akong ipagpalit ang buhay ko para sa kanya! "Anong silbi ng third-class merit? Gusto ko lang bumalik si Michelle!"

seryosong wika n Daddy Pigil ko naman ang sarili kong muling mapangiti. sinasabi ko nga ba eh, may dahilan pala talaga ang lahat. At ang pagpayag ko sa kasal na ito ay malaking hakbang para sa isang kumpanya na sila lang din naman ang nakikinabang. Kaya, tama lang talaga na kunin ko ang para sa akin. No more mercy...dapat din na makinabang ako sa mga bagay na ilang taon na ipinagkait sa akin.