Pangit Ba Ako Novels & Stories

gigil kong tanong. Hindi maitatangging alam n'ya kung ano ba talaga ako kaya mas dumoble ang kaba sa aking dibdib, halo-halo na ang nararamdaman ko at mas nakakadagdag 'yon sa akin kung bakit hindi ako makapag-isip ng tamang gagawin. "Sa oras ba na maipakilala ko ang sarili ko ay hahayaan mo akong tulungan ka?"

Umiiyak kong d***g. Naramdaman ko na lamang tumama ang aking puw*t at balakang sa sahig. Masakit na nga ang aking puso tapos dumagdag pa ang aking puw*t at balakang. Huhu! "Bakit ba kase may pader dito sa-" Naputol ang sasabihin ko nang mapansin kong hindi pala ako sa pader nabangga. 'Gosh! Katawan pa ba yan ng tao?' sa isip-isip ko.

Bahala ka na diyan, tssss. Ano bang meron at bigla kang bumait, bigla kang naging palangiti sakin ngayon. Masaya? Tssss. Napapairap na lang ako. Iba yata ang epekto sa kaniya ng pagkakaroon niya ng panic disorder, hindi ko alam kung nababaliw na ba siya.

Hindi pa ba sapat ang naranasan ko nitong mga nakaraang araw? It's like the veins of my brain are ripped off because too many questions keep running through my mind. Maybe I'm just thinking too much about what my eye caught. Why do I still struggle with those problems?Hindi ba obvious na wala na siyang pakialam sa akin? Ako lang ang hindi matanggap na iniwan niya ako. Bakit ako lang ang nasasaktan and affected by the situation? Sinong mag-aakala na ito ang araw ko—ang araw na masaktan ako ng taong minahal ko ng totoo?

Anong meron? Hindi naman ako maganda... Hindi ako kasing ganda ng ibang babae rito, so bakit ako? Napansin ko ang mahinang kalabit ng insecurity sa dibdib ko. Pumikit ako sandali, pilit na itinataboy ang kung anumang iniisip ko. Pero bakit nga ba ako? Bakit hindi na lang ibang tao na mas may experience?

Pano ba naman nahirapan pa akong pumatong sa lamesa, mataas taas rin kase yon. Hutangina hirap maging matangkad, diba? Oh, okay hindi nyo ako naiintindihan, pandak siguro kayo. Okay lang yan marami naman tayo-- este kayo, kaya hindi kayo nag iisa.'

Hirap talagang maging maliit. "Grabe naman yung taas neto" Tintry ko na talaga very very best ko pero sorry 'di ko talaga abot.Baba na sana ako pero na out of balance yung upuang tinutungtungan ko kaya napasigaw at napapikit ako. Inintay ko na bumagsak ako sa sahig pero imbis na matigas at malamig na sahig yung babagsakan ko ay bumagsak ako sa isang tao.

malamig kong sagot. Humigpit ang panga niya. “Kung gusto mo naman pala ng ibang babae, bakit hindi mo na lang ako hiwalayan?” tuloy ko, ramdam ang hapdi sa sariling salita. “Wala naman akong silbi sa buhay mo!”

Bakit ganito? Bakit parang iba na? Bakit parang hindi na sapat na kaibigan lang siya? Bakit parang gusto ko siyang makita araw-araw? Bakit parang siya agad ang hinahanap ko kapag may magandang nangyayari? Kapag may masama? Kapag pagod ako? Kapag masaya ako? Bakit siya agad? At doon ko biglang naalala.

[Kristian Knives Yuchengco Tuazon POV] PUMIPITIK ang magkabilaan kong sintido. This, by far, is the worst hangover of my entire life. Hindi ko alam kung gaano karami ang nainom ko kagabi. Hinila ko lang ang sarili ko paupo sa kama nang ma-realize kong wala na sa tabi ko ang magandang babaeng kayakap ko kagabi bago ako nakatulog.