Pangit Ba Ako Novels & Stories

Hiyang-hiyang aniya sa sarili. Ang totoo ay labis siyang nangangamba at nag-aalala kung makakayanan ba niyang lisanin ang mansyon gayong dito na siya lumaki at nagkaisip. Masakit para sa kanya ang nga nangyayari pero wala siyang magawa sa ngayon kundi ang tanggapin na lamang ang katotohanan. -

Pangit ako? Napakurap ako nang maglahad siya sa akin ng puting panyo. Hindi pa rin siya tumitingin sa akin. Gano’n ba talaga ako kapangit kaya ayaw niyang tumingin? Sinubukan kong silipin ang kaniyang mukha pero napapansin niya at ang ginagawa ko kaya mas lalo siyang umiiwas. "Tanggapin mo, ayaw kong makakita ng babaing pangit."

Natatakot ako. I can do this. I can do this. I can do this. Ilang beses pa akong huminga ng malalim bago nagkaroon ng sapat na lakas na loob para bumaba. Bahala na, kakapal ko na ang mukha ko. Nandito rin naman ito. Maingay. Nagtatawanan. Maraming tao. Diyos ko! Sinu-sino ba ang narito? Bakit parang ang daming tao?

Kita ko ang mga paltos sa aking mga paa. "Nakakainis..." Saan naman kaya ako pwedeng pumunta? Kanino ako puwedeng humingi ng tulong? Pakiramdam ko ay nag-iisa na lamang ako... My life is just bad as hell. Wala akong malapitan... Pinikit ko ang aking mga mata. Ramdam ko ang sobrang pagod pati na rin ang pagkagutom.

Ilang taon na ba akong ganito? Pakiramdam ko buhay nga ako pero para naman akong patay. Ang mga mata ko ay walang kabuhay-buhay. Hindi ako marunong ngumiti at bilang lang kung magsalita. Para akong nakatira sa kadiliman at naghihintay ng...hindi ko alam. Ano nga bang hinihintay ko? Bakit ganito ako? Bakit parang wala akong pakiramdam? Bakit matigas ang puso ko?

Umaakyat-baba ang panga nito sa galit. "Alam mo kung ano ang pangit sa'yo?" galit na wika nito habang lumalapit sa akin ng dahan-dahan. "Ano?" taas noo na tanong ko sa kaniya. Pinapakita ko sa kaniya na hindi ako natatakot pero ang puso ko ay tila lalagpas na sa lalamonan ko. Mukhang aatakehin na ako sa puso dahil sa ginagawa ko.

aniyang mababakas sa tinig ang panunukso. "What? Are you crazy? Kung sa'yo ay okay 'yon. Sa'kin ay hindi," singhal ko. Sinikap ko pang ipakita ang iritasyon sa pagmumukha kahit ang puso ko ay parang kinikiliti sa t'wing ngingiti ang damuho na 'to sa'kin.

sagot niya, halos pabulong. “Pangako…”.Pangako isang salita pero bakit parang ang bigat?.Parang may alaala itong kasabay na hindi ko maabot. “Good…” mahina kong sabi, bahagyang napapikit pagod na ako. Pero sa pagkakataong iyon hindi ako takot matulog.

Yngrid MALAKAS AKONG napaungol ng magising ako sa sikat ng araw. Nang matamaan ang mata ko ay nakasimangot akong napabangon at kinusot ko ang mga mata ko. Napahawak ulit ako sa ulo ko dahil muli na naman itong sumakit. Ngayon ko lang napansin na hindi ko pala ito kwarto kaya dali-dali akong tumayo at tiningnan ang sarili ko.

Mukha ba akong sanggol? Isa pa, Bakit kaya dumaan sa kanila si Ace pangit? Ganon pa talaga sila ka-close? Tsk! Buti pa ang pangit na 'yon ay nakapunta na sa kanila samantalang ako ay hindi pa—wait! Ano bang pake ko doon? Argh! Hindi ko na talaga maintindihan minsan ang sarili ko. Naiinis ako kahit hindi ko alam ang dahilan, tsk! "Ijo gising ka na ba?" Rinig kong sambit ni nanay andy mula sa labas ng kwarto ko