Novel & Cerita Pasasalamat Sa Magulang

Ang matandang nakaharap sa kanya ay kahawig na kahawig ng kanyang lolo. Pinapansin ni Yesha ang tamis ng candy na natutunaw sa kanyang bibig, at may lumabas na tuwa sa kanyang mukha. Nang maubos ang candy, natuyo ang mga luha ni Grandpa. Nang malaman niyang si Yesha ay isang ulila at galing sa baryong iyon, nagtanong siya nang may pagmamahal sa mga mata, "Kung wala kang pupuntahan, gusto mo bang manirahan dito sa akin? Baka hindi na ako magtagal, kaya dito ka na muna hanggang makahanap ka ng bagong tirahan." Nakangiting sabi ng matanda.

Magaan na hinila niya ang batok ko at walang sabi sabing hinalikan ang mga labi ko. "Tha-thank you so much love, hindi ko a-alam kung pa-paano kita pasasalamatan sa lahat ng sakripisyong ginawa mo para sa mga a-anak natin. Wala ako sa tabi mo, sa panahon na kailangan na kailangan mo ko. Ang sa-sama sama kong ama at asawa para sayo" Umiiyak na sabi nito habang magkadikit ang aming mga noo.

napalunok ako. "Malaki ang pasasalamat ko sa isang magulang mo na nagpalaki sa'yo anak, dahil sa kanila hindi mo nakuha ang kasakiman ng ugali namin ng dad mo. Hangad ko ang kasiyahan mo, hanggang huli." Humigpit ang hawak niya sa palad ko.

Mas masusurpresa pa pala ako ngayong umaga. "Thank you, Greg!" nakangiti kong saad. "Salamat sa walang sawang mga pasurpresa sa akin at sa pagpapasaya mo sa anak ko." Sa lahat ng nagawa niya ay ngayon lang yata ako nakapagpasalamat na walang halong pag-aalinlangan at pagdududa.

Biglang hinila ni Abel ang kanyang anak at niyakap ito nang napakahigpit, ibinuhos ang lahat ng lungkot, kaba, at pag-aalalang naramdaman niya sa mahabang panahon. “Salamat sa Diyos,” sabi ni Abel sa nanginginig at mahinang boses. Marami siyang gustong sabihin pero ang salitang pasasalamat lang ang lumabas sa kanyang bibig. Bakit ba ang isang ama ay laging may mataas na pride pagdating sa pagpapakita ng pagmamahal sa sariling anak?

"Binuhay niyo ako ni Mamang, Pang. Gagawin ko ang lahat para lamang sa inyo. Mahal ko kayong dalawa." "Kaya ay lubos akong nagpapasalamat dahil ikaw ang anak namin, Aiha! Nagpapasalamat kami sa Diyos dahil sa buhay mo." "Salamat din dahil kayo ang mga magulang ko, Mamang, Papang. Hayaan niyo po at sa susunod na mga taon ay giginhawa na rin ang buhay natin. Kapag nakapagtapos na po ako ay magnenegosyo at sisiguraduhin ko na makikita ng mga taong umapak sa atin noon na kayang umahon ng mga mahirap na tulad natin."

“Alam mo anak, nakikita ko ang magandang pagpapalaki sa’yo ng tumayo mong magulang. Sayang lang at wala na sila dito para pasalamatan namin ng daddy mo.” Napapikit ako dahil doon, gusto ko ‘din na nandito ang tumayo kong magulang. Ang pagkawala nila ng biglaan ay malaking downfall saakin. Siguro naman ay pinapanood nila kami ngayon hindi ba? Mommy Carmela, daddy Francis, sana masaya po kayo kung nasaan man kayo ngayon.

Bulalas ni tita pero nagpasalamat pa rin ako ulit dahil hindi ko naman ito mararating lahat ngayon kung hindi dahil sa kanya. At syempre nagpapasalamat din ako palagi sa Maykapal dahil biniyayaan ako ng ganitong kagwapuhan at kakisigan na siyang nagagamit ko para kumita ng malaki laki. Kita na pinantutostos ko sa pag aaral at pangangailangan sa araw araw. I am still so blessed. Kaya minsan napapaisip din ako kung ano ang itsura ng aking mga tunay na magulang. Marahil ay maganda at gwapo siguro dahil kanino pa nga ba ako magmamana?

May papisil na paninigurado sa amin bago niya kami tiningnan nang salitan. "Gusto kong tuparin mo Fier ang ipinangako mo noon at nitong huling nagkausap tayo. Ito na lang. Nagpapasalamat ako dahil sa iyo, tumagal pa ako nang kaunti, sa lahat ng mga na itulong mo at nang iyong pamilya sa akin. Pero, ang pagmamahal at pagtanggap na ibinibigay niyo sa anak ko. . iyon ang walang hanggang pasasalamat. Kulang ang salitang, salamat." Yumuko ako dahil sa kabig nang dibdib ko na nararamdaman. Nanginginig ang mga labi ko sa pagtitimpi ng iyak. Lalo na nang may isang luha na tumulo sa mata ni Nanay.

Kaya wag tayong kampante. Ang importante kahit anong dumating sa atin, dapat lagi tayong nagpapasalamat. Kung sa tingin mo mas mahirap ngayon yung mga araw na meron ka, may mas hihigit pang minamalas sayo. Kung kumakain ka ng tatlong ulit sa isang araw, maswerte ka sa mga batang langsangan na tuluyang pinababayaan ng mga magulang at tanging magawa nila manghingi. Medyo naiinis lang ako minsan. Asaan ba talaga magulang nila? Kami nga ni Kuya kahit pasaway sa mga magulang namin, di nila kami niniwan. Haha. Pasaway ba talaga magulang namin?