Novel & Cerita Pasasalamat Sa Magulang

At ang pagkakataong ito na ibinigay sa akin ng panginoon ay hindi ko na sasayangin alang alang sa aking munting anghel. " Thank you po papa! Thank you! Dahil hindi po kayo tumigil na hanapin ako. Maraming maraming salamat sa pagpaparamdam ng pagmamahal niyo sa akin. Salamat nakauwi na ako kung saan talaga ang tunay na bahay ko!" Buong puso na sabi ko ng pasasalamat sa aking ama. Hindi ko alam kung paano ko ipapadama sa kanila lang lahat ang abot abot na pasasalamat at pagmamahal na meron din ako para sa kanila. Kapag pala tunay mong pamilya kahit ilang araw pa lang kayo na magkakasama, ay parang alam na alam na ng puso mo na talagang sila ay karugtong ng buhay mo.

“Salamat po… Sa lahat.” Hinaplos ni Mama ang kanyang likod. “Anak, hindi mo kailangang pasalamatan kami. Magulang kami. At sa puso ng magulang, kahit anong hirap, basta para sa anak—kayang-kaya.” Tahimik ang paligid. Tanging tikatik ng orasan at banayad na hangin mula sa bintana ang maririnig. Hanggang sa biglang—

"At kung sakaling saktan ka man niya sa kahit anong paraan, tumakbo ka lang sa amin, babawiin ka namin sa kanya." "Maraming-maraming salamat po sa pagkupkop sa akin dito, tita..." Emosyonal kong sinabi. Naninikip ang dibdib. "Talagang hindi ko po alam kung saang lupalop ako ng mundo naroon ngayon kung hindi dahil sa pamilya ninyo... Maraming-maraming salamat po dahil ipinaramdam ninyo sa akin ang pagmamahal na ipagmakaawa ko sa sariling magulang na maibigay sa akin. Salamat po sa pagpaparamdam na mahalaga ako, salamat po sa pagpaparamdam na may pamilya ako, masayang-masaya po ako."

Umupo naman siya saka ako pinagsandukan ng kanin at ulam sa pinggan. "Salamat po yaya kasi nandiyan kayo para sa akin na tumatayo bilang mga magulang ko. Alam ko naman na may mga anak kayo na pwede niyo na lambingin pero ito kayo sa tabi ko na tinuturing na anak ninyo." Ang medyo may drama kong tono ng pasasalamat sa mga ginagawa nila sa akin na pag-aaruga na hindi maibigay ng parents ko.

"Lumaki ako na ibang tao ang kinilala kong magulang. Sa totoo lang, galit ako sa kanya kasi nagawa niya akong ipamigay at nagawa niyang manduhin ang buhay ko. I was mad at him because he ruined my life. Inamin naman niya sa akin na nagkamali siya sa part na 'yon. Pero sino ako para hindi magpatawad diba? Tulad ng sabi ng iba na masama at wala raw puso ang ama ko, pero habang tumatagal na kasama namin siya nasasabi ko na mali ang sinasabi ng ibang tao tungkol sa ama ko. Kasi kung totoong masama siya, wala kayong lahat dito. Pero patunay kayong lahat na may nagawa ring kabutihan ang ama ko." Nagbuntong-hininga ulit ako bago muling nagsalita. "Dad, maraming salamat sa pagmamahal na ibinigay mo

Napangiti siya at niyakap ang asawa ng buong higpit. "Thank you so much, and I love you, thanks for the unconditional love," tugon niya sa asawa na may luha sa kanyang mga mata. Kung buhay lang sana ang mga magulang niya, magiging masaya ang mga ito sa kalagayan na meron siya ngayon, sa pamilyang biyaya ng Dios sa kanya. At una niyang ipinagpasalamat ang lahat sa Dios.

Kung iyon man ay nagpapasalamat sila ng sobra-sobra dahil sa wakas, sa wakas ay makakasama na nila ang isa’t-isa ng hindi nagtatago. “Sana pagkatapos ng gabing ito ay magawa na nating magkita ng hindi nagtatago, nahihiya na ako sa mga magulang mo dahil baka kung anong isipin nila na hindi ko sila ginagalang dahil dito tayo nagkikita.” Bumuntong-hininga ito, “gusto ko na rin mapapayag ang mga magulang ko na ikaw talaga ang mahal ko.” Sabi pa nito.

Napabuntong hininga si Matthew at sa huli ay tumango na lang ito. “Ngayong gabi lang ha? Wala ng susunod ito, Marky!” maotoredad niyang turan sa anak. Nagpasalamat naman agad si Marky kaya ako naman ay nagpabida ulit. “Salamat po, daddy Matthew.”

Halata ang pagkukunwaring naiiyak siya. "Salamat, Dad at Ian. Binigyan n’yo ako ng isang pamilya. "Hinding-hindi ko makakalimutan ‘yung araw na dinala niyo ako dito. Nawalan ako ng mga magulang nung bata pa ako, inapi pa ako ng mga kamag-anak ko. Ikaw, Dad, ipinakita mo kung anong ibig sabihin ng pamilya." "Ian, salamat sa pagprotekta sa akin at palaging pagiging nandyan. Sisikapin kong maging mabuting kapatid sayo."

wika ng ina. "Opo Mama," ani ni William at niyakap ang magulang. "Thank you Pa," ani pa niya at h******n ang pisngi ng mga ito. "Huwag mo na pala alalahanin ang trabaho mo anak, dahil okay pa rin naman kahit nawala ka noon. So, you can focus sa iyong pag-aaral." sabi pa ng ama.