Novel & Cerita Pasasalamat Sa Magulang

"...pati na sa mga apo na ibibigay sa iyo ng aking anak. Wala na akong hinihiling na iba, kung hindi bigyan mo lang ng masayang buhay ang anak ko. Ibigay mo sa kanya ang buhay na naipag-damot ng dating buhay pag-ibig nya." The tears that she tried so hard do hold back streamed out from the corner of her eyes. "Pa..." Karinna sobbed in happiness. Tumayo sya sa kanyang kinakaupuan at naglakad papunta sa kanyang magulang. Ezperanza who was keeping her silence burst into tears ng maramdaman nya ang mahigpit na yakap ng kanyang anak. "Mama... Papa... Thank you." Nangingiyak-ngiyak na sambit nito sa kanyang magulang. "Thank you for understanding how much this means to me."

“Hindi mo kailangang magpasalamat. Ang importante, ligtas ka. That’s all that matters to me.” Nang pauwi sila, niyakap ni Nica ang mga magulang niya. Ramdam nila ang pag-ibig at pasasalamat mula sa isa’t isa. “Mom, Dad,” sabi ni Nica, “salamat sa tiwala ninyo sa akin. Alam kong natakot din kayo. Pero tapos na ang lahat. Pwede na tayong magsimula ulit.”

"HINDI ko alam kung ano ang una kong sasabihin ngayon dahil sa sunod-sunod na pangyayari. Kaya't pasensiya ka na, manager, kung halos wala akong masabi. Ganoon pa man ay maraming-maraming salamat dahil kahit matagal-tagal na akong hindi sumipot at nagpakita sa bar mo ay hindi mo pa rin ako nakalimutan. Ngunit heto ka ngayon at ikaw ang nagdala ng ikakalutas ng lahat. Thank you very much, boss manager." "Mom, Dad, wala akong ibang masabi kundi maraming salamat. Hindi ko na rin po isa-isahin ang dahilan kung bakit ako nagpapasalamat. Dahil mula noon hanggang sa kasalukuyan ay hindi n'yo ako pinabayaan. Kahit pa ilang beses ko na kayong sinuway."

Hagulgol na sambit nito sa pangalan niya, habang mahigpit siyang niyakap. “Salamat Anak, dahil kahit sa kasamaan na ginawa namin, ay pinapatawad mo pa rin kami at tinanggap.” “‘Wag na po nating balikan pa ang nakaraan, ang mahalaga po ay ang ngayon, sawa na rin po akong magalit, lalo na at mga magulang ko kayo, alam ko na hindi niyo ginusto ang nangyari, at naintindihan ko rin po kayo, dahil tao lang kayo at magulang na nagmamahal sa anak. Alam ko kung gaano niyo siya kamahal, kaya nagawa niyo ‘yon.”

Huminga ako nang malalim. “Magandang gabi po sa inyong lahat,” sabi ko, nanginginig pa rin ang boses. “Hindi ko po alam kung paano uumpisahan to. Ang dami kong gustong pasalamatan. Pero higit sa lahat, gusto ko pong pasalamatan sina Mama at Papa. Kung hindi dahil sa kanila, hindi po ako makakarating dito. Kahit po lahat ng pagkakamali ko, tinanggap nila ako. Hindi nila ako binitawan.”

Pasasalamat ni Lilura naluha naman ang mga bisita sa naging pasasalamat ng bride. “And to my Mommy Heleth. Marami pong salamat dahil tinanggap mo ako ng buong buo, tumayo bilang ikalawang nanay ko. Salamat sa likod ng mga nangyari tinanggap ninyo ako sa pamilya ninyo. To my Papa Oswald, gusto ko lang po mag pasalamat kahit hindi maganda ang past natin, unti uniti mo akong tinanggap. At nakikita ko po ang lahat ng pag bawi ninyo sa akin sa mga pagkukulang, gusto ko po sabihin sayo na mahal ko po kayo lahat..” muling tumulo ang luha ni Lilura.

lumingon ito sa kanya "Thank you Mom, Dad... thank you dahil despite sa lahat ng mga nagawa ko sa inyo ay tinanggap nyo pa rin kami ni Luke..." madamdaming wika nya sa mga magulang. Nagpapasalamat talaga cya at sila ang mga naging magulang nya. Mahal na mahal cya ng mga ito.

Isang malalim na buntong hininga naman muna ang pinakawalan nito bago nito kinuha ang mic. “Grabe hindi ako handa rito ha. Di ko alam na magsasalita pala ako rito,” natatawa pa na sabi ni Rose. “Anyway, happy anniversary mom and dad. Alam ko naman po kung gaano katatag ang pagmamahalan ninyo at talagang mapapa sana all na lang kami sa inyo. Well, wala rin naman akong ibang hiling para sa inyo kundi ang good health at mas lalo pang maging matatag ang inyong pagsasama. At syempre kukunin ko na rin itong pagkakataon para magpasalamat sa inyo. Thank you mom and dad for making me feel like a princess. Thank you sa pag aalaga at pagmamahal nyo sa aming magkakapatid. At isa lang ang masasabi ko you

Nakangiti kong pasasalamat sa kanila dahil sa pag diditalye nila sa mga gaganapin sa kaarawan ni Acer at sila na daw ang bahala sa lahat kasama na din syempre si mama. "Hindi mo naman kailangan na magpasalamat sa amin, hija. Dahil para din naman sa apo namin ito." "Still, thank you for everything, Dad." "Para sayo at ng apo ko ay gagawin namin ang lahat, hija. Maging masaya lamang kayo." Isang masuyong ngiti na lang ang naisagot ko sa kania hanggang sa matapos na nga kami sa pag uusap at nagpaalam na ito sa amin na magpapahinga na muna.