Paulita Gomez Famous Lines Tagalog นิยาย & เรื่องราว

sagot ni Shakira. "Sa sobrang dami ng nangyari sa inyo noon at sa mga balitang napanood namin tungkol sa inyo at sa mga pamilya niyo alinman doon na nakakasira sa inyo ay hindi ko talaga pinaniwalaan kasi alam ko at ramdam na ramdam ko noong nandito pa kayo na totoo kayong mag-asawa at mahal na mahal niyo ang isat-isat. Kaya sobrang saya ko talagang nakita kayo ngayon. Hindi ko inaasang hindi niyo parin kami nakakalimutan," naluluhang sabi ni Tita."Kung meron mang hindi ko makakalimutan sa inyong dalawa. Iyon ay ang pananampalataya niyo. Wala talagang impossible kung malalim ang panananpalataya mo sa Diyos. Kaya ganito kayo ngayon, ang sarap niyo talagang tingnan," sabi ni Tita at ngumiti na

Naluluha akong napangiti saka isinuot ang singsing na eksaktong eksakto sa akin. "I will" pabulong kong sagot sa kawalan. Alam kong masyadong mabilis pero wala akong balak tumangi. Mahal ko talaga siya. Hanggang sa maggabi ay hindi ko pa rin mapigilang mapangiti dahil sa pinadala niya. Pero teka nga.. Paano si miss Carmen? Ano ng nangyari sa kanila? Nasa kalagitnaan ako ng pag-iisip ko ng biglang bumuhos ang malakas na ulan na may kasama pang kulog at kidlat.

"Wala akong masabi. Magsimula na tayo." Ang aking ina ang unang umakyat sa entablado. Namumula ang mukha sa katuwaan, binati niya ang audience. "Hello, everyone. Ako’y single mother. Ako ay may tatlong trabaho bawat araw para siguruhin na ang anak ko ay makakapagtuon sa kanyang pagaaral. Ang gusto ko lang ay para sa kanya ay magtagumpay."

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Inosenteng sabi ni Lana. Lalo lamang natawa ang mga magulang ng bata. "Walang masamang mangarap, anak. Pero pakatandaan mo na hindi lahat ng prinsepe sa mundong ito ay mabuti. Mayroon din sa kanila na aabusuhin ka at sasaktan kaya mag-iingat ka sa lalaking mamahalin mo balang araw, ha?" Pangaral naman ng Papa niya.

Hanggang sa hindi niya namalayan na napapausal na siya nang. "Ahhhh babe, tama na hindi pwede". Biglang tumigil si Paul at tinanong sya nito. "Ano nga ulit iyun?" "Ang alin" sabi nya. "Yung tawag mo sa akin kanina?" sabi ni Paul. "Sabi ko Paul tama na at hindi pwede" sabi nya ulit. "Tingnan mo ito, huling huli na ayaw pang umamin." Nakatawang sabi ni Paul .

Samantala kay Rigor ay iilan lamang ang nakasama dahil sa layo nang biyahe. "Hoy! kayong dalawa, doon na lamang kayo sa loob nang bahay. Huwag na kayong tumulong dito. Kami na ang bahala sa lahat." Pagtataboy sa amin ni nanay. Nakikita ko rin sa mga mata ni nanay ang excitement. Alam kong hindi man niya pinapahalata ay masaya na rin siya para sa amin. (Please play Beautiful in White by Westlife)

Ang kanyang katahimikan ay nagsasabi ng lahat ng salamin sa mundo namin. “Two lines,” bulong niya, saka niya hinalikan ang noo ko. “Nagtagumpay tayo, Paola. Ikaw ang pinakamahusay na partner na alam ko. Alam kong magiging magaling kang ina.”

"Masaya ka na niyan?!" "Ito naman! Sorry na po! Two points ka na!" wika niya bago ako niyakap. "Ang aga-aga ay nag-aasaran na naman kayong dalawa," wika ni Mama bago binaba ang platong may laman na hotdog. "Pikon po kasi, Tita." "Sinong pikon?" nakataas kilay na tanong ko kay Ryan. "Ako! Pikon po kasi ako, Tita. Sorry po," napapakamot sa ulong wika niya kay Mama.

“Sapat na ba ‘yang patunay para maniwala ka?” I blushed. That was the three magic words that I wanted to hear from him. Ngumiti ako nang bahagya habang nanginginang ang mga mata kong napatitig sa kanya. “Kiss me again and let me feel your I love you.” He kissed me hard this time at tinugon ko rin nang mas maalab. Pareho nang nawala sa isip namin kung nasaan kami. “Bye, Tita, Tito, and Ate Sabb. Salamat po sa masayang dinner,” paalam ni Bea.