Pencil Story Novels & Stories

Mas lalo akong napapikit ng maramdaman ang baril sa noo ko! "Kasama niya po akong pumunta sa Stories Publication Company para i-apply ang mga istoryang nagawa namin." Sagot nito at mukhang nauto naman si Penny! "Okay, bye!" Iyon nalang ang huli kong narinig at natapos na ang tawag. Napalunok ako ng alisin ang pagkakatutok sa noo ko ng baril.

Ang tanghalian na dapat sana ay masarap at nakakabusog ay naging matabang at walang kaibang-iba. Pagbalik sa kumpanya, si Elara na kilalang hindi kailanman nawawala sa pokus habang nagtatrabaho ay naging lutang sa buong maghapon. Naubusan ng tinta ang panulat ni Kyle kaya nagtanong ito, "Teacher Elara, pwedeng makahiram ng ballpen?" Dahil lumilipad ang isip ni Elara, hindi niya na tiningnan ang lalagyan. Ang mismong cactus na nasa tabi ng pen holder ang kanyang nadampot at iniabot kay Kyle.

Sa tingin nga niya'y pwede na itong ilagay sa mga museum. Nagbuklat siya ng isa. Halos sumuko pa ang mga braso niya dito. Para bang nagbuhat pa siya ng dumbbells dahil na din sa makapal na cover ng libro. Bawat pahina nito'y nangingitim na sa kalumaan. Pero nakakalula ang mga titik na naiprinta dito. Sa katunayan, hindi ito printado. Ito ay talagang isinulat gamit ng makalumang pluma. "This penmanship is pretty amazing. Totoo? Printer ba ang mga kamay ng mga writer noon?" bulong niya na para bang may kausap ito.

Bigla naman kumuha ng papel at ballpen si Jerry at nagsulat: 'Anong nangyari kay Vince?' then he passed the paper to Clarence na katabi lang niya. Binasa niya naman kagad at kumuha ng red ballpen dahil nga gumamit si Jerry ng black. Clrence suddenly remember what was happen earlier and took a deep breath before he wrote. 'Problemado, dahil kay Divina.' after he wrote what he wrote he handed it to Jerry again and because Jerry was just next to Henry, he saw what they were doing and he took the paper that Jerry was holding and at the same time took a blue ballpen.

Parang si Ate Gina lang din ang nagsulat dahil ilang araw na siyang paulit-ulit nitong pinapaalalahanang kumain. Habang binabasa niya ang iba pang mga sulat, napansin niyang hindi lang pala puro pakikiramay ang isinulat ng Mystery Note Person. May mga simpleng kuwento ito tungkol sa school, may mga corny na joke at minsan ay may maliliit pang drawing sa gilid ng papel. Parang sinasadya nitong gumawa ng paraan para kahit sandali ay may ibang isipin si Elise.

He grabbed his sketch pad and then I found out hindi lang iisa ang ginuhit niya kanina kundi may iba pa. "The big tree in the middle, it has a story." Panimula ni Laze, napaupo naman kami ng maayos. "Ano?" "Anong kwento?" "I'm tired talking." Mahinang sabi ni Laze kaya napalo ko ang kama at dahil doon ay napatingin siya. "You need to tell us." Mariing sabi ko. "Oo nga, 'to naman tamad." Nakangusong sabi ni Crizel pero ng tignan siya ni Laze ay agad siyang napabawi, "Kako nga biro lang."

Sobrang yaman nga talaga ni Leandro dahil ang office na 'to ay parang kasing laki na ng buong bahay namin. Humugot ako nang malalim na hininga at pinagpatuloy na maupo sa isang table. Tanging sketchpad at lapis lang ang meron ako sa bag ko dahil ang mga ilang colored pencils ko ay iniiwan ko do'n sa office ng kumpanya. Bahagya akong napangiti nang makita ko ang mga colored pencils na nakaayos sa gilid na para bang pinaghandaan niya 'to. Of course not, Gigi! Hindi niya pinaghandaan 'to kaya 'wag kang assuming.

Isa-isang tinawag ni president ang mga mauunang kukuha ng lapis at sigurado akong unang mawawala sa table na iyan ang charcoal pencil. Nangangati na akong tawagin para makakuha na ako ng magandang lapis. Kahit iyon lang ang suwerte ko ngayon. Napatingin ako kay Sir Perez. Seryoso na ba siya dito? Kasi ako, hindi pa. “Andres Domingo, piliin mo na ang lapis mo.” Tinanguan ko lang siya saka ako dahan-dahang lumapit sa table na mayroong dalawang magkaibang mongol pencils. Napapikit ako. Seryoso ba ito?

Ella’s POV Napabuga ako ng hangin matapos kong ilapag ang mechanical pencil sa mesa. “Finally,” sabi ko sa sarili ko habang pinagmamasdan ang sketch na ilang araw ko ring binubuo. Ito na ‘yong final draft ng additional na pakulo para sa design namin sa final round. Maingat kong tinupi ang tracing paper at inilagay sa folder bago ako tumayo. Ramdam kong sumakit na naman ang likod ko sa tagal ng pagkakaupo.

Dahan-dahan kong binuksan ang box. Sa loob, nakita ko ang isang lumang mechanical pencil—ang unang mamahaling gamit na niregalo sa akin ni Jaxen noong nagsisimula pa lang akong mag-aral ng Architecture. Kasama nito ang isang makapal na folder ng mga dokumento at isang sulat na nakasulat sa stationary ng kumpanya niya. "Hera," tawag ng isang boses mula sa likuran ko.